تاریکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ممد تایپر بی اعصابم هه

تاریکی واژه ایست که بشر همیشه در مقابل روشنایی به کار می‌برد و می‌برد. تاریکی امریست عدمی و به هیچ وجه نمی‌شود ان را با روشنایی مقایسه کرد. زیرا روشنایی امری است (وجودی) اما تاریکی از (عدم) دلالت دارد. در نتیجه به کار بردن جمله تاریکی وجود دارد یا تاریکی تولید می‌شود اشتباه است. عدم وجود نور یا روشنایی را به اصطلاح (تاریکی) می‌نامیم.

تاریکی[ویرایش]

تاریکی نشانه گمراهی است اغوای دین و شیاطین و نشانهٔ دورویی و نفاق است. در اثر هنری توقف، سکون، ایستایی و عدم رشد هم چنین امتناع از به سوی کمال رفتن را می‌نماید.[۱] به مثابهٔ این که پای تاریکی به میان اثر هنری بیاید معانی اثر دگرگون می‌شود. سیاه مطلق چیزی را القا نمی‌کند بلکه تنها اندوه زیاد و زننده است. بسیاری از هنرمندان از جمله ونسان ون گوگ و اوژن دلاکروا بسیار آرزومند این بودند که سیاه بر روی سیاه را به تصویر بکشند اما چنان که معلوم است برای نمایان شدن تاریکی نیاز به مقداری روشنی است که استفادهٔ نادرست از آن اثر را به ابتدال می‌کشد و تاثیر برعکس بر بیننده می‌گذارد.

زندگی نامه ای در اتحاد تاریکی بود[ویرایش]

روز از روز ها بود در تلگرام فضای مجازی درحال گردش بودیم اسم قبلی من توی مجازی ایت االه فستر بود ولی قبل این فستر بودم بعدا دیدم لقب ایت االه فستر جالب هست اونو گذاشتم مدت ها گذشت توی یکی از چنل های اتحادی شخصی به نام ایت الله فاکر بود یکی تکس داد بود که ایت الله بیاد پی وی ایت الله فاکر فک کرد اونه رفت پیویش منم هم رفتم ولی در صل با من کار داشت بعدا چند مدت توی یک گروه دیدمش اشنا شدیم اون توی اتحاد تاریکی بود رفتم اونجا دیدم بچه های اتحاد با مرامی داره و لفمو اسممو گذاشتم محمد امین تاریکی الان اسمم چیز دیگه هست تاریکی جمع شده ولی بیشتر دوستام منو به همون لقب های قبلیم میشناسن

تاریکی و تی ان تی[ویرایش]

تاریکی و تیرگی احساسی از سنگینی به بیننده می‌دهد به همین دلیل مبنا در اثر هنری بر این است که قسمت‌های تاریک در بخش پایین اثر قرار گیرند و قسمت روشن در بالای اثر.

تاریکی در رنگ‌ها[ویرایش]

تیرگی در ترکیب با رنگ‌ها ایجاد حزن و اندوه می‌کند. چنان که سیاه، قرمز را به خاموشی می‌برد، زرد را چرکین و جسمی می‌کند وآبی را مرده و سنگین.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. آیت الهی، حبیب‌الله. هنر چیست. نشر رجاء، 1364. 
  2. مبانی هنرهای تجسمی. آموزش و پرورش.