یاخته شوان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ساختار نورون

سلول های شوان'، از سلول‌های دستگاه عصبی هستند که رشته‌های عصبی دستگاه عصبی محیطی را می‌پوشانند. در حقیقت میلین رشته‌های عصبی محیطی توسط این سلول‌ها ساخته می‌شود. در رشته‌های عصبی میلین‌دار، هر سلول شوان دور یک آکسون را پوشش داده و غلاف میلین را درست می‌کند.

یاختهٔ شوان در محیط کشت

میلین‌در دستگاه عصبی مرکزی توسط الیگودندروسیت‌ها ساخته می‌شوند. یاخته‌های شوان و اولیگودندروسیت‌ها دو تفاوت مهم با هم دارند:

  • یک یاختهٔ شوان تنها یک بخش از میلین یک رشتهٔ عصبی را درست می‌کند، در حالی که یک اولیگودندروسیت، ممکن است ۴۰، ۵۰ بخش را میلین‌دار کند.
  • رشته‌های بدون میلین هم، در سیستم عصبی محیطی به وسیله یاخته‌های شوان پوشیده شده‌اند؛ ولی در سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) رشته‌های بدون میلین توسط اولیگودندروسیت احاطه نمی‌شود.

فعالیت ایمنی[ویرایش متنی]

طبقات مختلف از یاخته‌های شوان بیان نشانگر مشخصه پادگن است که می‌تواند با پادتن هدف قرار گیرد. یاخته‌های شوان میلین‌دار را می‌توان با روش ایمونوهیستوشیمی با استفاده از پادتنی علیه پروتئین S - ۱۰۰، پروتئین اسیدی رشته‌ای گلیال (GFAP)، پروتئین میلین صفر (فسفر صفر) و پروتئین میلین پایه (MBP) ترسیم کرد. یاخته‌های شوان فاقد میلین مانند آنهایی که به صورت بسته علامتی و یاخته‌های شوان پایانه‌ای هستند، برای S - ۱۰۰ و GFAP مثبت می‌باشند.

غلاف شوان[ویرایش متنی]

نرولما یا غلاف شوان، یک لایه نازک از سلول‌های پهن است (سلول‌های شوان نه غشای سلول شوان) که به صورت تنگاتنگ اعصاب محیطی را در بر می‌گیرند. (هم میلین دار و هم بدون میلین). نرولما برای تولید مجدد رشته‌های عصبی ضروری است. نرولما در مغز و نخاع وجود ندارد، بنابراین هنگامی که رشته‌های عصبی موجود در CNS آسیب ببینند نمی‌توانند دوباره ساخته شوند و برای همیشه بدون کار باقی می‌مانند.

منابع[ویرایش متنی]

  • آرتور گایتون، جان ادوارد هال. «فیزیولوژی عصبی». در فیزیولوژی پزشکی گایتون. ترجمهٔ احمدرضا نیاورانی. سماط، ۱۳۸۶. شابک ‎۹۶۴-۵۷۸۹-۹۸-۲. 
  • ویکی‌پدیای انگلیسی