سلول گیرنده نور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

سلول گیرنده نور (به انگلیسی:Photoreceptor cell) نوع خاصی از سلول عصبی اپی‌تلیال در شبکیه است که قادر به هدایت تصویر است. اهمیت زیاد گیرنده های نوری در این است که آن ها نور را به سیگنال‌هایی تبدیل می کنند که می تواند فرایندهای بیولوژیکی را تحریک کنند. به طور دقیق‌تر، پروتئین گیرنده نوری در سلول، فوتون های نوری را دریافت می‌کند و موجب تحریک ظرفیت غشای سلول می شود و در نتیجه آن اطلاعات دیداری تولید می شود[۱].

منابع[ویرایش]

  1. "Photoreceptors". Kenhub. Retrieved 2021-01-01.