یاخته استوانه‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یاخته عصبی: یاخته استوانه‌ای
یاخته استوانه‌ای - Cross section of the شبکیه.  Rods are visible at far right.
Cross section of the شبکیه. Rods are visible at far right.
موقعیت شبکیه
عملکرد Low light photoreceptor
ریخت‌شناسی rod shaped
Presynaptic connections None
Postsynaptic connections Bipolar Cells and الگو:Infobox neuron
NeuroLex ID sao1458938856
Code TH H3.11.08.3.01030

یاخته‌های استوانه‌ای نوعی از یاخته‌های گیرندهٔ نور هستند که در انتهای چشم و در شبکیه قرار دارند. این یاخته‌ها همراه با یاخته‌های مخروطی جریان الکترومغناطیسی نور خورشید را به پیام عصبی تبدیل کرده و از طریق عصب بینایی به لوب پس‌سری مغز منتقل می‌کنند.

یاخته‌های استوانه‌ای بیشتر در نور ضعیف تحریک می‌شوند و به مغز توانایی دیدن در تاریکی را می‌دهند و آسیب به آن موجب بیماری شب کوری می شود.این یاخته‌ها به رنگ‌ها حساسیت نشان نمی‌دهند؛ به همین دلیل بینایی در تاریکی به رنگ سیاه، سفید و طیفی از خاکستری است. یاخته‌های استوانه‌ای همچنین در تشخیص حرکات توسط مغز نقش دارند.

بیشترین تمرکز یاخته‌های استوانه‌ای در بخش‌های پیرامونی شبکیه، و کمترین تمرکز آن‌ها در لکهٔ زرد است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]