گیاه هوایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نزدیک اُرُسی ،کاستاریکا
ریشهٔ چسبان یک ثعلب

گیاه هوایی(به انگلیسی: Epiphyte) گیاهی است که روی گیاه دیگری (مثل درخت) بدون صدمه رساندن به آن زندگی کرده و رطوبت و موادغذایی را از هوا، باران و گاهی‌اوقات از آشغالهایی که در اطرافش جمع شده است می‌گیرد. گیاهان هوایی با انگل‌ها فرق دارند، گیاهان هوایی روی گیاهان دیگر رشد می‌کنند تا از نظر فیزیکی تکیه‌گاه آنها باشد و لزوماً بر میزبان خود تأثیر منفی ندارند. یک ارگانیسم هوایی که گیاه نباشدepibiont نامیده می‌شود.[۱] گیاهان هوایی معمولاً در مناطق معتدل (مثل بیشتر خزه‌ها، غافث‌ها، گلسنگ‌ها، وجلبک‌ها) یا نواحی گرمسیری (مثل، بیشتر سرخس‌ها، ثعلب‌ها، کاکتوس‌ها و آناناسیان)یافت می‌شوند.[۲] بیشتر گیاهان خانگی به خاطر آب و خاک حداقل مورد نیاز خود از انواع گیاه هوایی هستند. گیاهان هوایی زیستگاهی غنی و متنوع برای ارگانیسم‌های دیگری مثل حیوانات، قارچ‌ها، باکتری‌ها و میستوزواها فراهم می‌کنند.[۳]

این گیاهان به دلیل اینکه در خاک ریشه نمی‌زنند گیاه هوایی نامیده می‌شوند. بهرحال، گونه‌هایی از جلبک‌های آبزی از جمله، جلبک دریایی وجود دارند، که گیاه هوایی هستند و روی گیاهان دیگر آبزی (جلبک‌های دریایی یا گیاهان گلدار)آبزی زندگی می‌کنند.

تنوع زیستی[ویرایش]

شناخته‌شده‌ترین گیاهان هوایی شامل خزه‌ها، ثعلبیان و آناناسیان مثل خزه اسپانیایی هستند، اما گیاهان هوایی ممکن است در هر قلمرو اصلی گیاهان یافت شوند. ۸۹٪ از گونه‌های گیاهان هوازی (حدود ۲۴٬۰۰۰) گیاهان گلدار هستند. دومین گروه بزرگ با حدود ۲۸۰۰ گونه (۱۰٪ از گیاهان هوازی) سرخس‌های باریک‌هاگدان هستند. در واقع حدود یک سوم از همهٔ سرخس‌ها هوایی هستند.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. Hickey, M. ; King, C. (2001). The Cambridge Illustrated Glossary of Botanical Terms. Cambridge University Press. 
  2. Webster's Third New International Dictionary of the English Language, Unabridged. (1976). Vol. I, p. 764. Encyclopædia Britannica, Inc. Chicago.
  3. Sydney E. Everhart, Joseph S. Ely, and Harold W. Keller (2009). "Evaluation of tree canopy epiphytes and bark characteristics associated with the presence of corticolous myxomycetes" (PDF). Botany. 87: 509–517. doi:10.1139/b09-027. 
  4. Hogan, C Michael, 2010. Fern. Encyclopedia of Earth. National council for Science and the Environment. Washington, DC

پیوند به بیرون[ویرایش]