گلهای داوودی
| گلهای داوودی | |
|---|---|
.jpg) پوستر نمایش سینمایی | |
| کارگردان | رسول صدرعاملی |
| نویسنده | فریدون جیرانی |
| بر پایه | داستانی از قاضی ربیحاوی[۱] |
| بازیگران | پروانه معصومیداوود رشیدیجمشید مشایخیبیژن امکانیان |
| موسیقی | کامبیز روشنروان |
| فیلمبردار | فیروز ملکزاده |
| تدوینگر | عباس گنجوی |
شرکت تولید | میلاد فیلم |
| توزیعکننده | موسسه رسانههای تصویری و موسسه هنرهای تصویری سوره (نمایش خانگی) |
تاریخهای انتشار | ۱۳۶۳ |
مدت زمان | ۱۰۷ دقیقه |
| کشور | ایران |
| زبان | فارسی |
گلهای داوودی فیلمی در گونه ملودرام به کارگردانی رسول صدر عاملی و نویسندگی فریدون جیرانی ساخته سال ۱۳۶۳ است. این فیلم بر اساس طرحی از قاضی ربیحاوی نوشته شده است. این فیلم در سومین دوره جشنواره بینالمللی فیلم فجر به نمایش درآمد و تمام پنج رشته نامزدشده را کسب کرد. فیلم بسیار پرفروش شده و در فهرست پرفروش ترین فیلم های سینمای ایران قرار دارد.
به گفتهٔ صدر عاملی، گلهای داوودی نخستین فیلم عاشقانهٔ ایران پس از انقلاب است.[۲]
خلاصهٔ داستان
[ویرایش | اشتراکگذاری]عباس صفاری (داوود رشیدی) در جریان بروز مشاجره با دوست خود باعث مرگ ناگهانی وی شده و به ۲۵ سال حبس محکوم میشود. با سپری شدن ۲۰ ساله محکومیت و عفو ۵ سال آخر قرار آزادی عباس صادر میگردد. اما روز موعود در شرایطی که همگان منتظر آزادی عباس هستند، استوار هدایت (جمشید مشایخی) خبر مرگ ناگهانی عباس را به همسرش، عصمت (پروانه معصومی) میدهد. اما عصمت از گفتن حقیقت به فرزند نابینای خود، جواد (بیژن امکانیان) که در آستانه برگزاری مراسم ازدواجش قرار دارد خودداری میکند. استوار هدایت که قبل از عزیمت به سفر عصمت را در جریان واقعیت کشته شدن عباس به دست یکی از مأمورین زندان قرار داده بود با تقاضای وی مبنی بر معرفی خود به عنوان پدر جواد و حضور در مراسم عروسی او مواجه میشود. جواد که بهطور ناگهانی در جریان مکالمه استوار و مادرش قرار میگیرد خانه را ترک کرده و از حضور در مراسم خودداری میکند. اما سرانجام توسط همسرش مریم (هیلدا پیرزاد) متقاعد شده و با واقعیت مرگ پدرش کنار میآید.
بازیگران
[ویرایش | اشتراکگذاری]- پروانه معصومی
- داوود رشیدی
- جمشید مشایخی
- بیژن امکانیان
- هیلدا پیرزاد
- جعفر والی
- مهری ودادیان
- کاظم معصومی
- فرهاد نیکپور
- محمود بصیری
- حسین صفریان
- میرصلاح حسینی
- حمید دلشکیب
عنوان
[ویرایش | اشتراکگذاری]نام اولیهٔ فیلم چشمهایم باش بود.[۳][۱] رسول صدر عاملی در گفتگویی با ماهنامهٔ سینمایی فیلم دربارهٔ عنوان کنونی فیلم گفت: «میدانید که گلها در بین ملل مختلف، مفاهیم خاصی دارند که البته بیشتر این مفاهیم، در جوامع مختلف یکی است. گلِ سرخ نشانهٔ دوست داشتن و گل زرد نشانه نفرت است و گل داوودی یعنی صدایت را دوست دارم».[۴]
جوایز
[ویرایش | اشتراکگذاری]| سال | جشنواره | رده | نامزد | نتیجه | منبع |
|---|---|---|---|---|---|
| ۱۳۶۳ | سومین دوره جشنواره بینالمللی فیلم فجر | بهترین بازیگر نقش اول مرد | جمشید مشایخی† | برنده | [۵] |
| بهترین بازیگر نقش اول زن | پروانه معصومی† | برنده | |||
| بهترین فیلمبرداری | فیروز ملکزاده | برنده | |||
| بهترین تدوین | عباس گنجوی | برنده | |||
| بهترین موسیقی متن | کامبیز روشنروان | برنده |
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- 1 2 «رویدادها». ماهنامهٔ سینمایی فیلم. ج. ۳ ش. ۲۱. تهران. بهمن ۱۳۶۳. صص. ۹.
{{cite magazine}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «* رسول صدرعاملی و نخستین داستان عاشقانه * این کارگردان: «گلهای داوودی» آغازگر سینمای ملودرام بعد از انقلاب است». ایسنا. ۲۲ اسفند ۱۳۸۳. دریافتشده در ۳۰ آبان ۱۴۰۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «رویدادها». ماهنامهٔ سینمایی فیلم. ج. ۲ ش. ۱۷. تهران. مهر ۱۳۶۳. صص. ۸.
{{cite magazine}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «گفتگو با رسول صدرعاملی». ماهنامهٔ سینمایی فیلم. ج. ۳ ش. ۳۰. تهران. آبان ۱۳۶۴. صص. ۳۹.
{{cite magazine}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «تمام جشنوارههای مربوط به فیلم گلهای داوودی». سوره سینما. دریافتشده در ۳۰ آبان ۱۴۰۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)