پنیر نخل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پنیر نوعی نخل مناطق گرمسیری (غیر بومی)

پنیر نخل به ماده ترد، سفیدرنگ، خوردنی و شیرین بخش میانی سر یا تاج درخت خرما گفته می‌شود.[۱] پنیر نخل در جهرم کچ و در قیروکارزین بوکوم و در استان هرمزگان کور[۲] و در بوشهر غاپ نامیده می‌شود.[۳] برای دستیابی به آن معمولاً سر درخت را می‌اندازند و برگ‌ها و لیف‌های دور برگ‌ها را تا رسیدن به میانه و پنیر نخل، جدا می‌کنند.

پنیر نخل در واقع ماده اولیه تشکیل تنه و برگ‌های نخل پیش از مرحله چوبی شدن است.

منابع[ویرایش]