پنیر نخل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پنیر نوعی نخل مناطق گرمسیری (غیر بومی)

پنیر نخل به ماده ترد، سفیدرنگ، خوردنی و شیرین بخش میانی سر یا تاج درخت خرما گفته می‌شود.[۱] پنیر نخل در جهرم کچ و در قیروکارزین بوکوم و در استان هرمزگان کور[۲] ، در بوشهر غاپ، در لارستان نیز «خَپ»[۳] و در شهر گراش پیزگ نامیده می‌شود. برای دستیابی به آن معمولاً سر درخت را می‌اندازند و برگ‌ها و لیف‌های دور برگ‌ها را تا رسیدن به میانه و پنیر نخل، جدا می‌کنند.

پنیر نخل در واقع ماده اولیه تشکیل تنه و برگ‌های نخل پیش از مرحله چوبی شدن است.

منابع[ویرایش]

  1. «لغت‌نامه دهخدا». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ اوت ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۲.
  2. http://levar.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=588:1391-12-18-11-36-15&catid=6:1391-01-08-00-42-45&Itemid=6
  3. بفرمایید پنیر نخل!