پاگ (نژاد سگ)
| پاگ (نژاد سگ) | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 پاگ حنایی، رایجترین رنگ | |||||||||
| نامهای دیگر |
| ||||||||
| خاستگاه | دودمان مینگ | ||||||||
| |||||||||
| سگ (سگ اهلی) | |||||||||
پاگ (به انگلیسی: Pug) یک نژاد سگ اشرافی است که خاستگاه آن را چین میدانند. پاگ دارای جثه کوچک و عضلانی میباشد. به رنگهای نخودی سیاه، نقرهای، قهوهای و طلایی یافت میشود. گوشها مخملی و به شکل گلبرگ رُز میباشند. اکثراً دارای خال بر روی گونهها میباشند. چشمهای تیره، براق و برآمده و دم کوتاه فر خورده دارد (دم اگر دو بار فر بخورد ترجیح دارد).[۱][۲]
خلق و خو
[ویرایش | اشتراکگذاری]سگی است باوفا، جنجالی، بیانضباط، سرکش، با محبت و خوشحال. جذاب، باهوش و بازیگوش. آموزشها را به خوبی فرا میگیرد.[۳] پاگ نسبت به تُن صدا حساس است بنابراین نیازی به بلند کردن صدا در هنگام تنبیه حیوان نمیباشد.[۴] دیدبان خوبی است سگ صلحطلبی میباشد و رابطه خوبی با کودکان، سایر حیوانات خانگی و حتی غریبهها دارد.[۵] پاگ به توجه زیادی از سوی صاحبش نیاز دارد و بیتوجهی او را به یک موجود حسود تبدیل میکند[۶] البته این حیوان بقدری انرژی کمی دارد بطوریکه ۱۴ساعت را به خواب اختصاص میدهد و حتی در برخی موارد به توپ هم واکنش نشان نمیدهد.[۷]
جمله «چندین سگ در یک جای کوچک» به خوبی نژاد پاگ را توصیف میکند. این سگ همراهی محبوب است. ظاهر بیتفاوت، شخصیت بازیگوش و علاقهاش به بیرون رفتن مشخصههای این نژاد هستند.[۳] این سگ چهار گوش و توپر در رنگهای مشکی و حنایی دیده میشود و حالت بامزهای بر روی پوزه خود دارد.[۸]
تاریخچه این نژاد بسیار قدیمی است و حتی تا ۴۰۰ سال قبل از میلاد مسیح نیز آثاری از آن دیده شدهاست.[۹] اولین جایی که آثار نژاد پاگ دیده شده کشور چین، در معابد بودایی بوده. این نژاد بعدها در ژاپن و بعد در اروپا ظاهر شد که در آنجا محبوب بسیاری از دربارهای سلطنتی شد.[۱۰]
دلیل زندگی نژاد پاگ نزدیک دوستانش بودن و خوشحال کردن آنهاست. جثه قوی این سگ موجب شده که محبوب خانوادهها باشد.[۱۱] پاگ در آپارتمانهای کوچک هم راحت است، چون فعالیت چندانی لازم ندارد. کلاً این نژاد خود را با هر موقعیتی وفق میدهد.[۵]
وزن و ارتفاع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- وزن در نرها: (۶–۹) ک. گ، در مادهها: (۶–۸) ک. گ
- ارتفاع در نرها: (۳۰–۳۶) س. م، در مادهها: (۲۵–۳۰) س. م
- طول:۲۵–۲۸
مشکلات سلامتی
[ویرایش | اشتراکگذاری]پاگ نسبت به سرما و گرما حساسیت دارد و به سادگی دچار سرما خوردگی میشود.[۱۲] آلرژی، مشکلات پوستی و تنفسی، ریزش آب از چشمها و بینی نیز قابل ذکر میباشد.[۱۳] اکثراً تولهها توسط عمل سزارین به دنیا میآیند.[۱۴] خسخس کردن و خر و پف در پاگها شایع است.[۱۵] از دادن غذای اضافی به آن خودداری کنید چراکه استعداد زیادی در فربه شدن دارد؛ چاقی باعث کاهش طول عمر سگ میشود.[۱۶]
شرایط نگهداری
[ویرایش | اشتراکگذاری]برای نگهداری در آپارتمان مناسب میباشد.[۳] اصولاً در داخل خانه آرام است و نیازی به حیاط ندارد. به علت داشتن حساسیت نسبت به گرما و سرما بهتر است تا همیشه در داخل خانه نگهداری شود.[۱۷]
فعالیت بدنی
[ویرایش | اشتراکگذاری]پاگ سگی کوچک و قدرتمند با پاهای کوتاه و صاف میباشد.[۴] از بازی کردن لذت میبرد و انجام فعالیتهای بدنی به او کمک میکند تا در شرایط بهتری از لحاظ فیزیکی قرار گیرد.[۱۸] ورزش دادن کوتاه و منظم پیشنهاد میشود اما باید توجه داشت تا اگر در هنگام بازی حیوان شروع به خرخر کرد، فعالیت بدنی را قطع نمود.[۱۵]
طول عمر
[ویرایش | اشتراکگذاری]حدود ۱۲–۱۵ سال.[۱۹]
آراستن
[ویرایش | اشتراکگذاری]موهای کوتاه و صاف پاگ برای آراستن ساده میباشد.[۲۰] برس کشیدن و استحمام در مواقع ضروری پیشنهاد میشود. بعد از شستوشو سریعاً او را خشک کنید تا از سرما خوردن حیوان جلوگیری شود.[۵] صورت و اطراف چشمها را باید بهطور منظم با یک دستمال نمدار تمیز نمود.[۲۱] چروکهای بر روی صورت محل مناسبی جهت رشد قارچهای پوستی و انگل خارجی میباشد؛ از این رو میبایست به صورت مداوم با دستمال نمدار تمیز و سپس خشک شود.[۱۳] ریزش موی فصلی زیاد دارد، بصورتیکه با کمی عدم رسیدگی روزانه و برس کشی تقریباً همیشه ریزش مو را احساس میکنید.[۲۲]
تاریخچه
[ویرایش | اشتراکگذاری]پاگ یکی از قدیمیترین نژادها میباشد. اینطور به نظرمی رسد که وجود آن به ۴۰۰سال قبل از میلاد در آسیا بازمیگردد. بعضی اعتقاد دارند که پاگ نشئت گرفته از پِکینیز مو کوتاه میباشد و برخی دیگر معتقدند که جد او را نژاد بولداگ کوچک تشکیل میدهد. همچنین این اعتقاد وجود دارد که پاگ نوع مینیاتوری نژاد کمیاب ماستیف فرانسوی به نام دوگ دو بوردو میباشد. در قرن ۱۶ میلادی مورد توجه اشرافزادههای اروپایی قرار گرفت. موطن او تبت میباشد که بعدها از آنجا به ژاپن برده شد. هنگامی که در سال ۱۸۶۰انگلیسیها قصر امپراطوری چین را تصاحب کردند چندین قلاده پاگ را به انگلستان بردند. این نژاد در سال ۱۸۸۵ به ثبت رسید.[۲۳]
نگارخانه
[ویرایش | اشتراکگذاری]
این نژاد دارای پاهای قوی و صاف است که به خوبی در زیر بدن قرار گرفتهاند و دمی دارد که روی لگن پیچیده میشود
چین و چروکهای غیر اغراق آمیز؛ بینی دارای سوراخهای باریک معمولی است
چشمها باید درشت با فرم گرد و رنگ تیره باشند
حنایی متداولترین رنگ برای پاگ است، اما American Kennel Club رنگ سیاه را نیز تشخیص میدهد. Canadian Kennel Club رنگهای سیاه، نقرهای، زردآلو و حنایی را تشخیص میدهد.
پانویس
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ Farr, Kendall; Montague, Sarah (1999). Pugs in Public. New York: Stewart, Tabori & Chang, a division of U.S. Media Holdings. ISBN 1-55670-939-0.
- ↑ O’Neill, Dan G.; Sahota, Jaya; Brodbelt, Dave C.; Church, David B.; Packer, Rowena M.A.; Pegram, Camilla (2022-05-18). "Health of Pug dogs in the UK: disorder predispositions and protections". Canine Medicine and Genetics. 9 (1): 4. doi:10.1186/s40575-022-00117-6. ISSN 2662-9380. PMC 9115981. PMID 35581668.
- 1 2 3 «Pug Dog Breed Information». American Kennel Club. دریافتشده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - 1 2 «FCI-Standard N° 253: PUG» (PDF). Fédération Cynologique Internationale. ۲۰۱۱-۰۱-۱۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - 1 2 3 «Pug». PDSA. دریافتشده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «Pug». Vetstreet. دریافتشده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ Adams, G.J. (۱۹۹۵). «Sleep patterns in the dog». Australian Veterinary Journal. ۷۲ (۳): ۸۷–۹۰. doi:10.1111/j.1751-0813.1995.tb15021.x.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ Bannasch, D. (۲۰۲۱). «Genetic Diversity and Population Structure of the Pug Dog Breed». Canine Medicine and Genetics. ۸ (۱): ۴. doi:10.1186/s40575-021-00105-2.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:doi رایگان بینشان (رده) نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ Belmonte, Brenda (۲۰۰۵). The Pug Handbook. Barron's Educational Series. ص. ۱۲–۱۵. شابک ۹۷۸-۰۷۶۴۱۲۴۸۸۹.
{{cite book}}: مقدار|شابک=را بررسی کنید: جمعآزما (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «The Royal History of the Pug». The Kennel Club. دریافتشده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ Serpell, J.A. (۱۹۹۶). «Evidence for an association between pet behavior and owner attachment levels». Applied Animal Behaviour Science. ۴۷ (۱–۲): ۴۹–۶۰. doi:10.1016/0168-1591(95)01010-6.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ O’Neill, D.G. (۲۰۱۵). «Demography and disorders of the French Bulldog population under primary veterinary care in the UK». Canine Genetics and Epidemiology. ۲ (۱): ۱۳. doi:10.1186/s40575-015-0027-4.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:doi رایگان بینشان (رده) نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - 1 2 Miller, W.H. (۲۰۱۲). Small Animal Dermatology. Elsevier Health Sciences. ص. ۲۳۴. شابک ۹۷۸-۱۴۳۷۷۰۸۴۹۶.
{{cite book}}: مقدار|شابک=را بررسی کنید: جمعآزما (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ Egenvall, A. (۲۰۰۷). «Swedish insurance data on reproduction in ۱۰ dog breeds». Acta Veterinaria Scandinavica. ۴۹ (۱): S۱۹. doi:10.1186/1751-0147-49-S1-S19.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:doi رایگان بینشان (رده) نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - 1 2 Packer, R.M.A. (۲۰۱۵). «Impact of facial conformation on canine health». PLOS ONE. ۱۰ (۶): e۰۱۲۹۲۹۶. doi:10.1371/journal.pone.0129296.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:doi رایگان بینشان (رده) نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) نگهداری یادکرد:شماره مقاله بهجای شماره صفحه (رده) - ↑ German, A.J. (۲۰۰۶). «The growing problem of obesity in dogs and cats». The Journal of Nutrition. ۱۳۶ (۷): ۱۹۴۰S–۱۹۴۶S. doi:10.1093/jn/136.7.1940S.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «Heat Sensitivity in Brachycephalic Breeds». VCA Hospitals. دریافتشده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ Hodgson, S. (۲۰۱۸). «Exercise requirements of brachycephalic dogs». Journal of Veterinary Behavior. ۲۵: ۳۰–۳۵. doi:10.1016/j.jveb.2018.03.005.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ Adams, V.J. (۲۰۱۰). «Methods and mortality results of a health survey of purebred dogs in the UK». Journal of Small Animal Practice. ۵۱ (۱۰): ۵۱۲–۵۲۴. doi:10.1111/j.1748-5827.2010.00974.x.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «How to Groom a Pug». PetMD. دریافتشده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ Spirer, M. (۲۰۱۱). Dog Grooming for Dummies. Wiley. ص. ۱۵۶. شابک ۹۷۸-۰۴۷۰۹۳۲۹۱۰.
{{cite book}}: مقدار|شابک=را بررسی کنید: جمعآزما (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ Kwochka, K.W. (۱۹۹۳). «The structure and function of the canine hair cycle». Journal of the American Animal Hospital Association. ۲۹ (۴): ۳۹۲–۴۰۱.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ Collier, V. W. F. (1921). Dogs of China & Japan, in nature and art. W. Heinemann, London. p. 147.
The Lo-Chiang dog was a "pai" dog and consequently small, "short-headed," and "short-legged" before A.D. 1000. It was very possibly the Chinese pug and appears to have been fashionable at the Chinese court from the beginning of the eighth century to the middle of the eleventh century possibly even to the removal of the capital from Hsianfu to Peking, about A.D. 1153.
