سگ خراسانی
| سگ خراسانی | |||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| خاستگاه | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| سگ (سگ اهلی) | |||||||||||||||||||||||||
سگ خراسانی نامی است که بر روی سگهای ناحیه خراسان گذاشته شده است. سگ خراسانی بزرگ اندام از نوع ماستیف است.[۱]
تاریخچه
[ویرایش]یافتههای باستانشناسی از تایباد نشان میدهد که حداقل تا هزاره سوم پیش از میلاد، مردمانی در این منطقه زندگی میکردند. آنها با دامداری و کشاورزی آشنا بودند و تا به امروز نیز به این امرار معاش متکی هستند. مردم این منطقه مانند گلهداران سایر نقاط ایران، از سگهای نگهبان دام کارآمد برای محافظت از دام و اموال خود در برابر دزدان و حملات حیوانات وحشی استفاده میکردند.[۲]
ویژگیهای ظاهری
[ویرایش]سگهای خراسانی بزرگ اندام که دارای خط پشتی مستقیم و گردن بلند و ضخیم هستند. سر این نژاد بهصورت افقی یا با زاویه کمی به سمت پایین است، در حالی که چشمها مستقیم به جلو خیره شدهاند. پوزه خشک و عضلانی دارد.[۳] رنگهای پوست در این نژاد اغلب سفید، سیاه و خاکستری راه راه یا سرخ و قهوهای با لکه سفید بر روی سینه است. بدن سگهای خراسانی اغلب با لکههای تیره پوشیده شده است اما معمولاً این لکهها با پوششی از موها پوشیده شده و دیده نمیشوند. این لکهها میتوانند قسمت داخلی دهان، پل بینی و شکم را نیز بپوشانند.[۳][۴]
قد و وزن
[ویرایش]وزن این این نژاد در نرها بین ۵۵ الی ۸۸ کیلوگرم و مادهها ۴۰ تا ۷۰ کیلوگرم است. از این سگ بیشتر به عنوان سگ گله و سگ نگهبان استفاده میشود.[۳]
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- 1 2 «نژادهای سگ اصیل و بومی ایران را بشناسید». سایت گلونی.
- ↑ Club, Khorasani Livestock Guardian. "The Majestic Guardian of the East: The Khorasani Dog". klgc.ir (به انگلیسی). Retrieved 2026-02-09.
- 1 2 3 «سگ خراسانی، یکی از بهترین نژادهای ایرانی را بهتر بشناسید».
- ↑ «سگ خراسانی، را بهتر بشناسید».