ورزشگاه یادگار امام تبریز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۸°۱′۳۶″ شمالی ۴۶°۱۷′۴۵″ شرقی / ۳۸.۰۲۶۶۷° شمالی ۴۶.۲۹۵۸۳° شرقی / 38.02667; 46.29583

ورزشگاه یادگار امام تبریز
ورزشگاه سهند
Sahand Stadium.jpg
محل تبریز
شروع ساخت ۱۳۶۸[۱]
تأسیس ۱۳۷۵
بازسازی ۱۳۹۵[۲]
توسعه یافتن ۱۳۸۸
مالک سازمان تربیت بدنی
گرداننده تبریز سازه
نوع زمین چمن
گنجایش ۶۶۸۳۳ نفر[۳][۴]
مستاجرها
تراکتورسازی تبریز

ورزشگاه یادگار امام تبریز (سهند) دومین ورزشگاه بزرگ فوتبال ایران بعد از آزادی تهران ( گنجایش ۷۵۰۹۱ نفر) بوده و گنجایش آن ۶۶۸۳۳ نفر[۳]است. این ورزشگاه از سال ۱۳۶۸ خورشیدی شروع به ساخت گردید و یکی از ۱۴ مکان ورزشی دهکده المپیک تبریز به‌شمار می‌رود؛ به‌طوری که از مجموع ۳۶۰ هکتار مساحت این دهکده، ۱۲٫۵ هکتار به ورزشگاه یادگار امام اختصاص یافته‌است.[۱]

گنجایش[ویرایش]

بر پایهٔ آمار ارائه شده از سوی هیأت فوتبال آذربایجان شرقی به فدراسیون فوتبال ایران، تعداد دقیق صندلی‌های نصب شده در این ورزشگاه ۶۶،۸۳۳ صندلی است که آمار دقیق آن به تفکیک به شرح زیر است:

طبقه اول
موقعیت رنگ صندلی‌ها تعداد صندلی‌ها
ضلع غربی (جایگاه ویژه) سفید ۸،۹۲۵
ضلع غربی (جایگاه ویژه) توسی ۳،۷۴۸
ضلع شرقی (روبروی جایگاه ویژه) سفید ۱۳،۹۹۴
ضلع جنوبی (زیر اسکوربرد) سبز ۱۶،۳۰۱
ضلع شمالی زرد ۸،۸۳۲
مجموع طبقه اول ۵۱،۸۰۰
طبقه دوم
موقعیت رنگ صندلی‌ها تعداد صندلی‌ها
ضلع غربی (جایگاه ویژه) سفید ۲،۳۵۲
ضلع غربی (جایگاه ویژه) زرد ۴،۸۴۹
ضلع شرقی (روبروی جایگاه ویژه) سفید ۳،۴۳۸
ضلع شرقی (روبروی جایگاه ویژه) زرد ۴،۳۹۴
مجموع طبقه دوم ۱۵،۰۳۳

این ورزشگاه، طبق ارزیابی‌های انجام گرفته توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا، موفق به دریافت درجه A شده‌است.[۵]

طرح معماری[ویرایش]

طراح این استادیوم، موفق به دریافت جایزه بین‌المللی ای‌اف‌سی شده‌است. همچنین، ورزشگاهی واقع در شهر هیروشیمای ژاپن، با طرحی مشابه این استادیوم ساخته شده‌است.[۶]

طراحی ورزشگاه یادگار امام در سال ۱۳۶۴ صورت گرفته و کلنگ‌زنی و مراحل اجرایی آن از سال ۱۳۶۷ آغاز شد.

طبقه اول سکوی تماشاگران ورزشگاه، فاقد ستون بوده و به صورت طبیعی بر روی صخره و کوه سوار شده‌است که تنها دو ورزشگاه در دنیا با این ویژگی ساخته شده‌اند.[۷]

نورافکن‌ها[ویرایش]

استادیوم یادگار امام تبریز.jpg

چندین بار در هنگام برگزاری مسابقات رسمی در این ورزشگاه، قطع برق و خاموش شدن نورافکن‌ها، باعث توقف جریان بازی‌ها شده و یا برخی از بازی‌ها نیمه‌تمام ماندند.[۸][۹]

پیش از این میزان روشنایی نورافکن‌های ورزشگاه ۶۰۰ لوکس بود که مسئولان ورزشگاه، به منظور آماده‌سازی آن برای میزبانی مسابقات لیگ قهرمانان آسیا، با توافق با یک شرکت بین‌المللی و الگوبرداری از ورزشگاه‌های میزبان جام جهانی در آفریقای جنوبی، میزان روشنایی آن را به ۱۵۰۰ لوکس، که بالاتر از استاندارد ای‌اف‌سی (۱۲۰۰ لوکس) است، رسانده‌اند.[۱۰][۱۱] به این منظور، برای نخستین بار در ایران، نورافکن‌های با قدرت بالا و مصرف کمتر به نسبت نورافکن‌های قبلی در استادیوم یادگار امام تبریز نصب شده‌است.[۱۲]

بهسازی[ویرایش]

از خرداد ۱۳۹۵، عملیات بهسازی این ورزشگاه آغاز شده و قرار است سیستم گرمایش از کف و آبیاری هوشمند به همراه تأسیسات جانبی نصب شود. همچنین چمن ورزشگاه نیز که دارای عمر ۱۷ ساله بود، با چمن رولی جدید که از کشور ترکیه وارد شده است، جایگزین می‌شود. پیمانکار ایرانی همراه با ۲ شرکت آلمانی، مشاوره و اجرای آن را برعهده دارند.[۲] با اجرای این طرح، ورزشگاه یادگار امام، به همراه ورزشگاه آزادی تهران تنها ورزشگاه‌های ایران خواهند بود که مجهز به سیستم هیتینگ (گرمایش از کف) هستند.[۱۳]

تابلوهای تبلیغاتی الکترونیکی[ویرایش]

این ورزشگاه دومین ورزشگاه ایرانی بود که تابلوهای تبلیغاتی الکترونیکی LED در کنار زمین آن نصب شد. اما به دلایل نامعلومی این تابلوها در آغاز فصل ۹۲–۱۳۹۱ جمع‌آوری شد.[۱۴]

بلیت الکترونیکی[ویرایش]

برای نخستین بار در تاریخ ورزش ایران، طرح بلیت الکترونیکی در این ورزشگاه به اجرا درآمده‌است. تماشاگران می‌توانند، بلیت بازی‌ها را از طریق اینترنت خریداری کرده و با استفاده از کارت-بلیت‌های الکترونیکی خود وارد ورزشگاه شوند.[۱۵]

بازدید مسافران از ورزشگاه یادگار امام تبریز[ویرایش]

با صعود باشگاه تراکتورسازی به لیگ برتر و برگزاری بازی‌های خانگی این تیم در ورزشگاه یادگار امام، این استادیوم به شهرت فراوانی در نزد مردم ایران دست یافته‌است. از این رو بسیاری از مسافران و گردش‌گرانی که وارد شهر تبریز می‌شوند، در کنار بازدید از اماکن دیدنی این شهر، از ورزشگاه یادگار امام نیز دیدن می‌کنند.[۱۶]

بازی‌های بین‌المللی[ویرایش]

تاریخ تیم #۱ نتیجه تیم #۲ دور
۲۱ آوریل ۱۹۹۷[۱۷] ایران ایران ۳–۰ کنیا کنیا دوستانه
۱۷ مه ۱۹۹۶ ایران ایران ۲–۰ قطر قطر دوستانه

جستارهای وابسته[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «استادیومی که افتتاح نشده، فرسوده شد.». خبرگزاری تابناک. بازبینی‌شده در ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۹. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «اجرای سامانه گرمایشی استادیوم یادگار امام (ره) تبریز توسط 2 شرکت آلمانی». ایرنا، ۴ خرداد ۱۳۹۵. بازبینی‌شده در ۲۷ مه ۲۰۱۶. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «استادیوم یادگار امام تبریز». هیئت فوتبال آذربایجان شرقی، ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۲. 
  4. «ورزشگاه یادگار امام تبریز ۶۶ هزار نفری شد». ورزش سه، ۱۳۹۴/۰۸/۱۸. 
  5. «ورزشگاه یادگار امام تبریز برای انجام بازی تراکتورسازی و الشباب آماده است». ایرنا، ۱۹ فروردین ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۹ فروردین ۱۳۹۲. 
  6. «مشکلات ورزشگاه تبریز باقی است». مهر. بازبینی‌شده در ۳۰ آوریل ۲۰۱۲. 
  7. «از تعجب مدیر ورزشگاه یادگار امام تا مصاحبه سرپرست تراکتورسازی به جای بازیکنان». فارس، ۲۰ دی ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۲۳ دی ۱۳۹۱. 
  8. «برق ورزشگاه یادگار امام (ره) تبریز قطع شد/ وقفه در بازی تراکتورسازی - مس». خبرگزاری مهر، ۱۰ مرداد ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۵ مهر ۱۳۹۱. 
  9. «بازی تیم‌های تراکتورسازی و پاس به دلیل قطع برق نیمه‌تمام ماند». ۲۳ مرداد ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۱۵ مهر ۱۳۹۱. 
  10. «مهندس ترکاشوند: نور ورزشگاه یادگار امام (ره) تبریز استاندارد می‌شود». وبگاه شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی، ۱۱ مهر ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۵ مهر ۱۳۹۱. 
  11. «عملیات ارتقای سیستم روشنایی استادیوم یادگار امام تبریز پایان یافت». فارس، ۱۲ دی ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۲ دی ۱۳۹۱. 
  12. «اولویت اول مجموعه یادگار امام تبریز ساخت دیوار و حصارکشی است». خبرگزاری فارس، ۱۲ مهر ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۵ مهر ۱۳۹۱. 
  13. «از تعجب مدیر ورزشگاه یادگار امام تا مصاحبه سرپرست تراکتورسازی به جای بازیکنان». خبرگزاری فارس، ۲۰ دی ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۲۷ مه ۲۰۱۶. 
  14. «تابلوهای تبلیغاتی الکترونیکی LED». بازبینی‌شده در ۲۸ آوریل ۲۰۱۲. 
  15. «بلیط الکترونیکی در استادیوم یادگار امام تبریز». بازبینی‌شده در ۲۸ آوریل ۲۰۱۲. 
  16. «بازدید مسافران نوروز از ورزشگاه یادگار امام تبریز». خبرگزاری فوتبال ایران، ۱۲ فروردین ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۳ شهریور ۱۳۹۱. 
  17. «17 سال پیش کنیا را 3 تایی کردیم». 

پیوند به بیرون[ویرایش]