دوسلدورف

دوسلدورف Düsseldorf
نمای شبانه دوسلدورف با برج راین نورانی و پل راین‌کنی روی رود راین نویر تسولهوف کوبوگن اشتندهاوس کونیگس آله پل گیراردت باغ‌های کاخ بنرات
پرچم نشان
کشور	آلمان
ایالت	نوردراین-وستفالن
منطقه اداری	دوسلدورف
تقسیمات	۱۰ منطقه و ۵۰ محله
حکومت
• شهردار	اشتفان کلر (CDU)
• احزاب حکومتی	CDU / سبزها
مساحت
• شهر	۲۱۷٫۴۱ کیلومتر مربع (۸۳٫۹۴ مایل مربع)
ارتفاع	۳۸ متر (۱۲۵ فوت)
جمعیت  (2013-12-31)
• شهر	۵۹۸٬۶۸۶
• تراکم	۲۸۰۰/کیلومتر مربع (۷۱۰۰/مایل مربع)
• شهری	۱٬۲۲۰٬۰۰۰
• کلان‌شهری	۱۱۳۰۰۰۰۰ ( منطقه راین-رور)
منطقهٔ زمانی	CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی	۴۰۲۱۰–۴۰۶۲۹
کدهای شماره‌گیری	۰۲۱۱, ۰۲۰۳, ۰۲۱۰۴
پلاک خودرو	D
وبگاه	www.duesseldorf.de

دوسلدورف (به آلمانی: Düsseldorf) () پایتخت ایالت نوردراین-وستفالن، پرجمعیت‌ترین ایالت آلمان است. این شهر با جمعیتی بالغ بر ۶۱۸۶۸۵ نفر در سال ۲۰۲۴ پس از کلن، دومین شهر بزرگ این ایالت و ششمین شهر بزرگ آلمان است. بیشتر مساحت دوسلدورف در کرانه راست رود راین قرار دارد و شهر مرکزی کلان‌شهر راین-رور، دومین منطقه شهری بزرگ از نظر تولید ناخالص داخلی در اتحادیه اروپا می‌باشد که از بن به‌وسیله کلن و دوسلدورف تا رور امتداد دارد.

این شهر واقع در کنار رود راین با ۶۳۲٬۸۶۷ نفر جمعیت در تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۲۴ پس از کلن، دومین شهر بزرگ ایالت و هفتمین شهر بزرگ در آلمان محسوب می‌شود. دوسلدورف مساحتی معادل ۲۱۷٫۴۱ کیلومتر مربع دارد و با ۲٬۹۱۰ نفر جمعیت در هر کیلومتر مربع، یکی از متراکم‌ترین شهرهای آلمان است. این شهر بخشی از منطقه کلان‌شهری راین-رور با حدود ۱۰٫۲ میلیون نفر و منطقه کلان‌شهری راینلند با ۸٫۷ میلیون نفر جمعیت است و در هسته منطقه اقتصادی مرکزی اروپا قرار دارد. این کلان‌شهر یکی از پنج مرکز اقتصادی مهم و بین‌المللی آلمان است و جایگاه مالی و بورس مهمی دارد.

دوسلدورف به خاطر قدیمی‌ترین قسمت شهرش (که به عنوان «طولانی‌ترین بار دنیا» شناخته می‌شود)، بلوار خرید کونیگس آله، مرکز مد لباس و کارناوال دوسلدورف شهرت دارد.

همچنین، این شهر به خاطر تعداد زیاد ساکنان شرق آسیایی، از جمله جامعه ژاپنی که بیش از ۸۴۰۰ نفر جمعیت دارد و ناحیه سکونت و تجارت آن در مرکز شهر، که تنها محلهٔ ژاپنی‌های آلمان را تشکیل می‌دهد، شناخته می‌شود.

تاریخچه

شهر دوسلدورف در سال ۱۲۸۸میلادی، در محل تلاقی رود کوچک دوسل و رود راین تأسیس شد. این شهر از اواخر قرن چهاردهم تا اوایل قرن نوزدهم مقر حکومت امپراتوری مقدس روم و کنفدراسیون راین بود.

با تأسیس گالری نقاشی‌های دوسلدورف در سال ۱۷۰۹، که مجموعه‌ای هنری با پذیرش هنرمندان بین‌المللی داشت، یک سنت هنری و نمایشگاهی مهم در این شهر بنا گذاشته شد.

دوسلدورف از سال ۱۸۱۵ تحت حاکمیت پروس درآمد و از سال ۱۸۱۶ به عنوان مرکز حکومتی منطقهٔ دوسلدورف معرفی شد. از سال ۱۸۲۴ تا ۱۹۳۳، مجلس استانی راین در این شهر مستقر بود.

در دوران امپراتوری آلمان و همگام با پیشرفت صنعتی پر شتاب در آلمان، دوسلدورف نیز پیشرفت چشم‌گیری کرد و به «میز کار منطقه رور» معروف شد. جمعیت دوسلدورف در سال ۱۸۸۲ به بیش از صد هزار نفر رسید و نام خود را به عنوان یکی از شهرهای بزرگ و پرجمعیت آلمان ثبت کرد.

در سال ۱۹۴۶ و پس از تأسیس ایالت نوردراین-وستفالن، دوسلدورف به عنوان پایتخت این ایالت انتخاب شد.

جنگ جهانی اول

در جریان جنگ جهانی اول، سرویس هوایی نیروی دریایی بریتانیا (RNS) در ۲۲ سپتامبر ۱۹۱۴، اولین مأموریت‌های بمباران استراتژیک متفقین را با بمباران پایگاه‌های زپلین در دوسلدورف آغاز کرد.

جمهوری وایمار

در سال ۱۹۲۰ دوسلدورف به کانون اعتصاب سراسری موسوم به خیزش رور تبدیل شد که برای مقاومت در برابر کودتای کاپ شکل گرفته بود. در ۱۵ آوریل ۱۹۲۰، ۴۵ نماینده اتحادیهٔ کارگران معدن آلمان توسط فرای‌کور، گروهی شبه‌نظامی و ضد کمونیستی، ترور شدند.

دورهٔ نازی‌ها

پس از به قدرت رسیدن حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان، در ۱۱ آوریل ۱۹۳۳ در شهر دوسلدورف اولین کتاب‌سوزان نازی‌ها توسط اتحادیه دانشجویی آلمان صورت گرفت. در این آتش‌سوزی، کتاب‌هایی از نویسندگان مختلف از جمله هاینریش هاینه سوزانده شد. فریدریش کارل فلوریان، فرمانده حزب نازی در دوسلدورف، به شدت از بنای یادبود آلبرت لئو شلاگتر در یادمان ملی شلاگتر که در سال ۱۹۳۱ ساخته شده بود، حمایت کرد. او همچنین ساختار اداری شهر را به نفع رژیم تغییر داد. رئیس پلیس وقت، هانس لانگلز، از حزب مرکزی، برکنار و به جای او فریتس وایتزل، فرمانده یگان اس‌اس، منصوب شد. در این دوره، بسیاری از مخالفان رژیم دستگیر، شکنجه یا کشته شدند.

در سال ۱۹۳۷، در چارچوب اقدام «هنر منحط»، آثار هنری بسیاری از موزه‌های شهر مصادره و نابود شد. در شب ۱۰ نوامبر ۱۹۳۸، معروف به شب شیشه‌ای، کنیسه‌های دوسلدورف در خیابان کازرنه و بنرات به آتش کشیده شدند و جمعیت یهودی شهر تحت تعقیب قرار گرفتند؛ حداقل ۱۸ نفر در این حادثه کشته شدند. اداره پلیس سیاسی دوسلدورف مسئول اخراج نزدیک به ۶۰۰۰ یهودی از کل منطقه دولتی بود. در ۲۷ اکتبر ۱۹۴۱، اولین قطار با ۱۰۰۳ یهودی دوسلدورف و نواحی اطراف از ایستگاه باربری درندورف به سمت اردوگاه‌های کار اجباری در لهستان تحت اشغال نازی‌ها فرستاده شد. بیش از ۲۲۰۰ یهودی دوسلدورف در این دوران کشته شدند.

در سال ۱۹۴۴، حدود ۳۵۰۰۰ کارگر غیرنظامی خارجی، هزاران اسیر جنگی و زندانیان اردوگاه‌های کار اجباری در حدود ۴۰۰ اردوگاه دوسلدورف به کار اجباری مشغول بودند.

از سال ۱۹۸۷، یادبود قربانیان نازیسم در دوسلدورف در محل سابق اداره پلیس شهر قرار دارد. همچنین مکان‌های زیادی در دوسلدورف به یاد قربانیان این دوره ایجاد شده است.

جنگ‌جهانی دوم

در طول جنگ جهانی دوم، اولین بمباران‌های دوسلدورف در سال ۱۹۴۰ صورت گرفت. اولین حمله گسترده در شب ۱ اوت ۱۹۴۲ رخ داد. حملات هوایی متفقین تا سال ۱۹۴۵ بیش از ۵۰۰۰ نفر از غیرنظامیان را به کام مرگ کشاند. نیمی از ساختمان‌های شهر نابود و حدود ۹۰ درصد آن‌ها آسیب دیدند. تمامی پل‌های رود راین، اکثر خیابان‌ها، سدهای آب، شبکه‌های زیرزمینی و فاضلاب شهر به شدت تخریب شدند. میزان آوارها حدود ده میلیون متر مکعب تخمین زده شد. از ۲۸ فوریه ۱۹۴۵، دوسلدورف به خط مقدم جنگ تبدیل شد و تحت آتش مداوم نیروهای آمریکایی از سمت چپ رود راین قرار گرفت و تا مارس به‌طور کامل محاصره شد.

در آوریل ۱۹۴۵، گروهی از مخالفان نازی به رهبری کارل آگوست ویدنهوفن تلاش کردند تا با حمایت فرانز یورگنس (فرمانده پلیس شهر)، آگوست کورنگ رئیس پلیس دوسلدورف را دستگیر کنند و شهر را بدون جنگ به متفقین تسلیم کنند. این تلاش ابتدا موفق بود اما سپس به دشمنان لو رفت. پس از آزادی آگوست کورنگ توسط نیروهای وفادار به فریدریش کارل فلوریان، فرمانده حزب نازی، که پنج نفر از اعضای مقاومت از جمله فرانس یورگنس را اعدام کرد، دو عضو باقی‌مانده از گروه مقاومت، کارل آگوست ویدنهوفن و آلویس اودنتال، موفق به فرار شدند. آنها توانستند با نیروهای آمریکایی که از سمت شرق به شهر نزدیک می‌شدند تماس بگیرند و از یک حملهٔ هوایی بزرگ که برای تخریب نهایی شهر آماده شده بود، جلوگیری کنند.

جمهوری فدرال آلمان

پس از جنگ جهانی دوم با تأسیس ایالت نوردراین-وستفالن در سال ۱۹۴۶، شهر دوسلدورف به عنوان پایتخت این ایالت تعیین شد.

شهر قدیمی دوسلدورف (Altstadt)

نمایی از دوسلدورف در شب

نمایی از آلتشتاد دوسلدورف

این قسمت از شهر دوسلدورف محل تفریح و گردش برای توریست‌های خارجی و داخلی و اهالی خود شهر می‌باشد. می‌گویند اگر تمام بارهای (میز بلند در یک کافه که در جلوی آن از مشتری پذیرائی می‌شود) کافه‌های این شهر قدیمی را به‌هم وصل نمایند، بلندترین بار دنیا خواهد شد. اهالی شهر بدین گونه از شهر خودشان تعریف و تبلیغ می‌کنند. بندر شهر دوسلدورف کنار شهر قدیمی در رودخانه راین در طول ۱۰ سال گذشته از نظر شهرسازی و تجارت پیشرفت زیادی کرده است. سه ساختمان ۱۰ تا ۱۵ طبقه از آرشیتکت معروف گِری (Gehry) نزدیک برج تلویزیون شهر چشمگیر هستند. این سه ساختمان به صورت کج و روبندی‌های مختلف ساخته شده‌اند که از آرشیتکت عادی متفاوت هستند.

اقتصاد شهر دوسلدورف

دوسلدورف یک مرکز اقتصادی برجسته در حوزه‌های ارتباطات، تبلیغات و مشاوره مدیریت است. از دیگر بخش‌های صنعتی کلیدی این شهر می‌توان به ماشین‌سازی و ساخت ماشین‌آلات صنعتی، خودروهای کارگاهی و ترابری، صنایع شیمیایی، الکترونیک، کاغذسازی، شیشه‌سازی، کارخانه‌های آبجوسازی، و همچنین صنایع چاپ و انتشارات اشاره کرد. علاوه بر این، دوسلدورف به خاطر فروشگاه‌های مد و پوشاک لوکس و بازار خریدوفروش آثار هنری خود شهرت فراوانی دارد.

موقعیت جغرافیایی و ترافیکی ممتاز شهر، تأسیسات بندرگاهی دوسلدورف-نویس (Düsseldorf-Neuss) و فرودگاه بزرگ دوسلدورف در محله لوهاوزن (با جابجایی ۲۴.۶ میلیون مسافر در سال ۲۰۱۷)، به عنوان قطب‌های جذب مدیران و دفاتر نمایندگی شرکت‌های ملی و بین‌المللی عمل کرده‌اند. این زیرساخت‌ها دوسلدورف را به یک شهر نمایشگاهی (به‌ویژه در حوزه مد)، تجاری و همایشی تبدیل کرده‌اند. این شهر به دلیل پیوندهای اقتصادی نزدیک با ژاپن، با نام «نیپون در ساحل راین» (Nippon am Rhein) نیز شناخته می‌شود؛ اگرچه در سال‌های اخیر، تعداد دفاتر و نمایندگی‌های شرکت‌های چینی نیز در این شهر رو به افزایش بوده است. فضاهای سبز گسترده، پارک‌ها، تفرجگاه‌های ساحلی و خیابان‌های تجاری عریض—به‌ویژه خیابان مشهور کونیگس‌آله (Königsallee که به اختصار «Kö» نامیده می‌شود)—اعتبار دوسلدورف را به عنوان یک باغ‌شهر شیک و زیبا تثبیت کرده‌اند (این شهر در سال ۱۹۸۷ میزبان نمایشگاه فدرال باغ‌ارایی بود). دوسلدورف با جذب ۲.۹۲ میلیون گردشگر در سال ۲۰۱۷ (که ۳۷.۵٪ آن‌ها مسافران خارجی بودند)، یکی از محبوب‌ترین مقاصد گردشگری شهری در آلمان به شمار می‌رود.

در بخش حمل‌ونقل درون‌شهری، سیستم‌های قطار شهری (S-Bahn)، تراموا و قطار سبک شهری (Stadtbahn) به جابجایی مسافران کمک می‌کنند. سه پل بزرگ (پل تئودور هویس در شمال، ۱۹۵۷؛ پل راینکنی در جنوب، ۱۹۶۹؛ و پل اوبرکاسل، ۱۹۷۶) که همگی بر پایه معماری پل‌های کابل‌گهواره‌ای (ترکه‌ای) طراحی شده‌اند، در طول مسیر کوتاهی نزدیک به ۴ کیلومتر بر روی رودخانه راین برافراشته شده‌اند. سه پل دیگر نیز ارتباط دوسلدورف را با شهر «نویس» در ساحل چپ راین برقرار می‌کنند و پل فرودگاه در شمال شهر نیز در سال ۲۰۰۲ افتتاح شد. با انتقال جاده ساحلی راین به زیر زمین در سال ۱۹۹۳، یک تونل چهاربانده به طول ۲ کیلومتر به بهره‌برداری رسید و در پی آن، در سال ۱۹۹۵ پیاده‌راه ساحلی جدید راین (Rheinuferpromenade) ایجاد شد.

نگارخانه

• 
  نمای از شهر
• 
• 
• 
• 
• 
• 
  اداره گمرک
• 
• 
  کلیسای سنت یوزف
• 
  ساختمان شهرداری و میدان بازار در سال ۱۹۰۰
• 
  کنیسه
• 
• 
  پل هامربروکه

نمای پانورامای شهر دوسلدورف با چشم‌اندازی به سمت جنوب، شامل رود راین و (از سمت چپ) برج کلیسای سنت لامبرتوس، ساختمان مرتفع مانس‌مان، برج راین و پل زانوی راین.

شهرهای خواهر

دوسلدورف با شهرهای زیر خواهر است:

• کمنیتس، آلمان
• چونگ کینگ، چین
• حیفا، اسراییل
• مسکو، روسیه
• ردینگ، انگلستان، از ۱۹۴۷ (رسماً از ۱۹۸۸)
• ورشو، لهستان
• امان، اردن

علاوه بر این، دوسلدورف با شهرهای زیر رابطه دوستانه دارد:

• پالما د مایورکا، اسپانیا
• لیلهامر، نروژ
• بلگراد، صربستان
• تولوز، فرانسه
• شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
• امان، اردن

جستارهای وابسته

• دانشگاه هاینریش هاینه دوسلدورف

پیوند به بیرون

• وبگاه شهرداری دوسلدورف