واپاشی بتا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
واپاشی بتا در هسته اتم
نمودار فاینمن برای واپاشی بتا که در آن نوترون به پروتون٬الکترون٬نوترینو به همراهW- بوزون واپاشی می‌شود

واپاشی بتا (به انگلیسی: beta decay) یک نوع واپاشی هسته‌ای در فیزیک است که در دو نوع -β و +β اتفاق می‌افتد.

در واپاشی -β، نیروی هسته‌ای ضعیف موجب می‌شود که نوترون به ذره‌های زیر واپاشی کند: () تبدیل می‌شود به پروتون () به همراه الکترون () و یک پادنوترینو ():

در واپاشی +β، انرژی برای تبدیل پروتون به نوترون استفاده می‌شود که به همراه آن یک پوزیترون () و یک نوترینو () ایجاد می‌گردند:

این واپاشی موجب می‌شود یک واحد از جرم اتمی کم و یک واحد به عدد اتمی افزوده گردد.

برای نمونه:

(بتا منفی)

(بتا مثبت)

(جذب الکترون) نمونه

در بررسی های اولیه پرتوزایی بتا، الکترون های تبدیل داخلی را اشتباها همان الکترونهای گسیل شده از هسته تصور می کردند، تااینکه جیمز چادویک(1914) نشان داد که الکترون های تبدیل داخلی تک انرژی هستند، ولی الکترون های واپاشی بتایی یک ویژه هسته مشخص، دارای توزیع انرژی پیوسته ای می باشند.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. مبانی فیزیک هسته ای.والتر می یرهوف.ترجمه:محمدفرهادرحیمی. ویرایش هفتم.دانشگاه فردوسی مشهد. شابک:964-5782-07-4
  • ویکی‌پدیای انگلیسی نسخه ۱۲ ژانویه ۲۰۰۸

جستارهای وابسته[ویرایش]