هائه بورو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
هائه بورو
هانگول
해부루
هانجا
解夫婁
Revised RomanizationHae Buru
McCune–ReischauerHae Puru

هائه بورو (به انگلیسی: Hae Buru) پادشاه باک بویو و به وجود آورندهٔ دانگ بویو (بویو شرقی) بود. وقتی او به مسائل دانگ بویو بیشتر رسیدگی می کرد و توجه و علاقه بیشتری به آن نشان میداد باک بویو از وی جدا شد و بویو به دو بخش باک بویو و دانگ بویو تقسیم شد.[۱]

به وجود آوردن دانگ بویو[ویرایش]

هائه بورو وقتی به فرمانروایی جولبون رسید برای افزودن قلمرو به سمت دریای شرق رفت و دانگ بویو را به وجود آورد وقتی او بیشتر به مسائل دانگ بویو پرداخت فرمانروایان قبایل باک بویو او را برکنار کردند و اینگونه بود در سال ۸۴ق.م که دانگ بویو و باک بویو از هم جدا شدند.

فرزند و جانشین[ویرایش]

همسران هائه بورو ظاهراً نتوانسته بودند فرزند پسری برای هائه برو بدنیا بیاورند تا اینكه در سن سالمندی قرار گرفت. سرانجام هائه بورو صاحب پسری به نام گوموا شد ، که او را آموزش داد و به جانشین وی رشد کرد. هنگامی که هائه بورو در سال 48 پیش از میلاد درگذشت ، گوموا به تخت سلطنت رسید.

مرگ[ویرایش]

او در سال ۴۸ قبل از میلاد از دنیا رفت و حکومت را به تک پسرش گوموا سپرد.

منابع[ویرایش]

  1. Il-yeon: Samguk Yusa: Legends and History of the Three Kingdoms of Ancient Korea, translated by Tae-Hung Ha and Grafton K. Mintz. Book One, page 29. Silk Pagoda (2006). ISBN 1-59654-348-5.