نیکی هیلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نیکی هیلی
Nikki Haley official photo.jpg
۲۹مین سفیر ایالات متحده آمریکا در سازمان ملل متحد
مشغول به کار
۲۷ ژانویهٔ ۲۰۱۷ – ۹ اکتبر ۲۰۱۸
رئیس جمهوردونالد ترامپ
پس ازسامانتا پاور
پیش ازکلی نایت کرفت
۱۱۶مین فرماندار کارولینای جنوبی
مشغول به کار
۱۲ ژانویهٔ ۲۰۱۱ – ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۱۷
معاون
پس ازمارک سنفورد
پیش ازهنری مک‌مستر
عضو مجلس نمایندگان کارولینای جنوبی
از حوزهٔ ۸۷ م
مشغول به کار
۱۱ ژانویهٔ ۲۰۰۵ – ۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۱
پس ازلری کون
پیش ازتاد اتواتر
اطلاعات شخصی
زاده
نمراتا نیکی راندوا[۱][۲][۳][۴]

۲۰ ژانویهٔ ۱۹۷۲ ‏(۴۷ سال)
بمبرگ، کارولینای جنوبی، ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسیحزب جمهوری‌خواه
همسر(ان)مایکل هیلی
فرزندان۲
تحصیلاتدانشگاه کلمسون (BS)
تخصصحسابدار
مذهبمتودیست (سابقاً سیک)
وبگاهGovernment website
Official Photo of SC Governor Nikki Haley.jpg

نیکی هِیْلی (به انگلیسی: Nikki Haley) (نام هنگام تولد: نمراتا «نیکی» راندوا (به انگلیسی: Nimrata "Nikki" Randhawa)[۱][۲][۳][۴] (زادهٔ ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۷۲)[۵][۶] سیاستمدار آمریکایی که از سال ۲۰۱۷ تا ۹ اکتبر ۲۰۱۸ سفیر ایالات متحده آمریکا در سازمان ملل متحد بود.[۷]

پیش از این مقام، هِیْلی از ژانویهٔ ۲۰۰۵ تا ژانویهٔ ۲۰۱۱ نمایندگی شهرستان لکزینگتن را در مجلس نمایندگان کارولینای جنوبی بر عهده داشت. سپس از ژانویهٔ ۲۰۱۱ تا ژانویهٔ ۲۰۱۷ میلادی، به مقام یکصد و شانزدهمین فرماندار ایالت کارولینای جنوبی انتخاب شد.[۸] هیلی اولین زنی بود که به مقام فرمانداری در کارولینای جنوبی رسید. همچنین، او پس از بابی جیندال، دومین فرماندار هندی-امریکایی در ایالات متحده بود. او، در طول دوران فرمانداری، جوان‌ترین فرماندار در ایالات متحده بود.[۹][۱۰]

او در نوامبر ۲۰۱۰ برای در اختیار گرفتن سمت فرمانداری ایالت کارولینای جنوبی نامزد انتخابات شد و مورد حمایت میت رامنی، سارا پیلین و جنبش تی پارتی قرار گرفت و در انتخابات پیروز شد.[۱۱][۱۲][۱۳][۱۴] سپس در نوامبر ۲۰۱۴ نیز وی مجدداً به سمت فرماندار ایالت کارولینای جنوبی انتخاب شد.

زندگی[ویرایش]

نیکی هیلی در ۲۰ ژانویه ۱۹۷۲ در بامبرگ، کارولینای جنوبی در خانواده‌ای سیک متولد شد. والدینش مهاجرانی از پنجاب، هند بودند. او دو برادر و یک خواهر دارد.[۱][۲][۳][۴][۱۵] وی دانش‌آموخته رشته حسابداری در مقطع کارشناسی از دانشگاه کلمسون است. با پیوستن به کسب و کاری که مادرش در زمینه تولید پوشاک زنانه راه انداخته بود، توانست به همراه خانواده به موفقیت تجاری و اقتصادی دست پیدا کند. در سال ۱۹۹۸ به عضویت هیئت مدیره اتاق بازرگانی شهرستان ارینجبرگ، کارولینای جنوبی درآمد و در سال ۲۰۰۳ عضو هیئت مدیره اتاق بازرگانی لکسینگتون، کارولینای جنوبی شد.[نیازمند منبع]

سفیر آمریکا در سازمان ملل[ویرایش]

در نوامبر ۲۰۱۶ میلادی، دونالد ترامپ اعلام کرد: قصد دارد نیکی هیلی را به عنوان سفیر آمریکا در سازمان ملل منصوب کند.[۱۶] در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۷ مجلس سنای آمریکا، او را با ۹۶ رای موافق در مقابل ۴ رأی مخالف، به عنوان سفیر آمریکا در سازمان ملل تأیید کرد.[۱۷]

در ۵ آوریل ۲۰۱۷ هیلی در سخنان خود در شورای امنیت سازمان ملل، یک روز پس از حمله شیمیایی ۲۰۱۷ خان شیخون، گفت: روسیه، اسد و ایران علاقه‌ای به صلح ندارند و اگر در پاسخ کاری صورت نگیرد چنین حملاتی تکرار خواهند شد.[۱۸] او در تاریخ ۹ اکتبر ۲۰۱۸ از سمت خود استعفا داد. رئیس‌جمهور آمریکا این خبر را در توییتر خود اعلام کرده‌است.[۱۹]

نیکی هیلی خواستار اقدام جهانی علیه ایران شد[ویرایش]

خانم هیلی روز پنجشنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۶ موشکی را به خبرنگاران نشان داد که به گفته او از عربستان به واشینگتن انتقال داده شده‌است. وی اظهار داشت که این موشک، همان موشک بالستیکی است که حوثی‌های یمن به فرودگاه ریاض پرتاب کرده بودند. به گفته این مقام آمریکایی این موشک آرم/نشان گروه صنعتی شهید باقری را روی خود داشته و با مشخصات موشک‌های ایرانی همخوانی دارد. نیکی هیلی تأکید کرد ایران قطعنامه شورای امنیت و برجام را نقض کرده و گفت، اکنون کشورهای دنیا مشاهده می‌کنند که برجام رفتار ایران را عوض نکرده و ایران به رفتارهای بی‌ثبات‌کننده اش در یمن، عراق، سوریه و لبنان ادامه می‌دهد. به گفته نیکی هیلی، هیچ گروه تروریستی در منطقه نیست که ایران از آن حمایت نکند. نماینده آمریکا، در بخشی دیگر از سخنان خود، خواستار همصدایی کشورهای جهان در مقابل ایران شد. وی گفت آمریکا درصدد است این موضع را در شورای امنیت پیگیری کند. نیکی هیلی افزود، دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا به همین سبب بود که از امضای برجام خودداری کرد و آن را به کنگره ارجاع داد.[۲۰]

محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران در پاسخ به این سخنان نیکی هیلی گفت: «طرف ایرانی علیه ادعای مطرح‌شده ازسوی آمریکا، در مورد تحویل تسلیحات به یمن، به سازمان ملل شکایت می‌کند».[۲۱]

نظرها و خط مشی[ویرایش]

سقط جنین[ویرایش]

هیلی یکی از مخالفان سقط جنین است و به‌طور پیوسته از جنبش‌ها و افکار ضد سقط جنین حمایت کرده‌است. وی در سال ۲۰۰۶ در مجلس نمایندگان کارولینای جنوبی به قانون مجازات آسیب رساندن به جنین که در آن خشونت و آسیب به جنین مشابه عمل مجرمانه علیه مادر تعریف شده، رای مثبت داد.[نیازمند منبع]

مالیات[ویرایش]

یکی از اهداف هیلی کاهش مالیاتها است. او علیه قانونی رای داد که بر هر سیگار تولید شده مالیات اعمال می‌کرد.[۲۲]

مهاجرت[ویرایش]

هیلی که در خانواده‌ای مهاجر متولد و بزرگ شده‌است گفت: باید قوانین مهاجرت اجرا شوند. او در حمایت از قانونی که کارفرمایان را موظف می‌کند که قانونی‌بودن حضور و اقامت کارگران تازه‌کار را اثبات کنند رأی مثبت داد.[نیازمند منبع]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ "Nikki Haley (R): Path to Power". The Washington Post. Retrieved September 1, 2012.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ "Truth in Facts". Nikki Haley for Governor. August 17, 2009. Archived from the original on 18 April 2012. Retrieved September 1, 2012.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ Dewan, Shaila; Brown, Robbie (June 13, 2010). "All Her Life, Nikki Haley Was the Different One". The New York Times. Retrieved September 1, 2012.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ "Nikki slams Obama as Romney clinches nomination". Daily News. New York. August 29, 2012. Archived from the original on 2 November 2013. Retrieved September 1, 2012.
  5. Rucker, Philip (2010-06-08). "Nikki Haley: 10 things you didn't know about the S.C. Republican". Washington Post Voices.
  6. Page, Susan (2012-04-02). "Don't say 'no' to South Carolina Gov. Nikki Haley". USA Today.
  7. «نیکی هیلی با تأیید سنا نمایندهٔ آمریکا در سازمان ملل متحد شد». رادیو فردا. دریافت‌شده در ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۱۷.
  8. "Belles of the South". Audrey. April–May 2006.
  9. Phillips, Jack (November 3, 2010). "Nikki Haley First Indian-American Gov. of South Carolina". The Epoch Times. New York. Retrieved July 25, 2011.
  10. Fausset, Richard (November 2, 2010). "Nikki Haley bests Vincent Sheheen for South Carolina governor". Los Angeles Times.
  11. Saltonstall, David (June 9, 2010). "South Carolina Tea Party hopeful Nikki Haley wins primary, ex-CEO of eBay grabs California GOP nod". Daily News. New York. Archived from the original on 30 July 2012. Retrieved 9 November 2012.
  12. O'Conner, John (May 14, 2009). "Rep. Haley announces bid to become state's first female governor". The State. (Columbia, SC).
  13. Kraushaar, Josh (March 16, 2010). "Romney backs Haley in S.C." پلیتیکو.
  14. Palin, Sarah (May 14, 2010). "Shaking it up in South Carolina with Nikki Haley". Facebook.
  15. Raj Randhawa Takes Her Family Business from Strength to Strength بایگانی‌شده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine - NRI Achievers
  16. «نیکی هیلی فرمانداری که ترامپ برای نمایندگی در سازمان ملل برگزید کیست؟». وبگاه صدای آمریکا. ۲۳ نوامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۹ سپتامبر ۲۰۱۷.
  17. «نیکی هیلی با تأیید سنا نماینده آمریکا در سازمان ملل متحد شد». وبگاه پارس تی‌وی. ۲۵ ژانویه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۹ سپتامبر ۲۰۱۷.
  18. Howell, Jr., Tom (April 5, 2017). "Nikki Haley blasts Syria, Russia directly in address to U.N." Washington Times.
  19. «نیکی هیلی نماینده آمریکا در سازمان ملل متحد استعفا کرد» (به انگلیسی). BBC News فارسی. ۲۰۱۸-۱۰-۰۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۰-۰۹.
  20. رادیو فردا (۲۳ آذر ۱۳۹۶). «نیکی هیلی خواستار اقدام جهانی علیه ایران شد».
  21. رادیو فردا (۲۶ آذر ۱۳۹۶). «اعتراض به سخنان نیکی هیلی؛ ظریف: از آمریکا به سازمان ملل شکایت می‌کنیم».
  22. "Budget Spending and Taxes". Cigarette Tax. Retrieved ۲۰۱۱-۱۱-۰۴.