میانک (زیست‌شناسی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک میانک با نه عدد ریزلولهٔ سه‌تایی.

میانَک یا سِنتریول یک اندامک بشکه‌مانند است که در بیشتر یاخته‌های یوکاریوتی دیده می‌شود ولی در گیاهان سطوح بالا و قارچ‌ها حضور ندارد.میانک علاوه بر یاخته‌های جانوری در یاخته‌های نر گیاهان ابتدایی مانند خزه و سرخس حضور دارند .[۱] میانک ذره مرکزی میان‌تن است.[۲] دیواره‌های میانک معمولاً از نه عدد ریزلولهٔ سه‌تایی ساخته شده‌است. این اندامک در تقسیم یاخته‌ای نیز نقش دارد. قبل از دومین مرحله رشد یک جفت و پس از آن دو جفت میانک در یاخته وجود دارد. میانک ۳ نقش بر عهده دارد: ۱- تشکیل دوک تقسیم ۲- سازماندهی ریزلوله‌ها ۳- تشکیل تاژک و مژک

اندامک‌های درون یاخته جانوران : (۱) هستک (۲) هسته (۳) ریبوزوم (رناتن) (۴) ریزکیسه (۵) شبکه آندوپلاسمی خشن (۶) دستگاه گلژی (۷) چارچوب یاخته (۸) شبکه آندوپلاسمی نرم (۹) میتوکندری (۱۰) کریچه (۱۱) سیتوپلاسم (میان‌یاخته) (۱۲) کافنده‌تن (۱۳) میانک.

منابع[ویرایش]

  1. B. Edde, J. Rossier, J.P. Le Caer, E. Desbruyeres, F. Gros & P. Denoulet (1990).
  2. فرهنگستان