محمدجمالی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۲۹°۳۰′۲۸″ شمالی ۵۰°۵۷′۰۵″ شرقی / ۲۹٫۵۰۷۷۸°شمالی ۵۰٫۹۵۱۳۹°شرقی / 29.50778; 50.95139

محمد جمالی
جاده ورودی روستای محمدجمالی (به طرف بزرگراه برازجان-گناوه)
جاده ورودی روستای محمدجمالی (به طرف بزرگراه برازجان-گناوه)
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان بوشهر
شهرستان دشتستان
بخش بخش شبانکاره
دهستان شبانکاره
نام محلی مو جمالی-مح جمالی-مومه جمالی-مح مد جمالی -مومد جمالی
سال بنیاد اواخر دههٔ پایانی قرن ۱۳(۱۲۰۰تا۱۳۰۰)هجری خورشیدی
مردم
جمعیت ۹۹۲نفر طبق سرشماری ۱۳۹۰
رشد جمعیت ۴.
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۴۷ متر از سطح دریا
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه بالای۳۰درجه سلسیوس (گرم خشک)
بارش سالانه ۱۰۰ میلی لیتر
اطلاعات روستایی
پیش‌شمارهٔ تلفن ۰۷۷۳۴۳۹
جملهٔ خوش‌آمد بر تابلوی ورودی روستا ورود شمارا به روستای محمدجمالی خوش آمد می‌گوییم.

محمدجمالی، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.

جمعیت[ویرایش]

این روستا طبق سر شماری ۱۳۹۰ هجری شمسی ۹۹۲ نفرجمعیت داشته‌است؛ ولی طبق امار چندین سال گذشته روستا با مهاجرت گسترده به شهرهای بزرگتر مثل برازجان (مرکز شهرستان دشتستان) و بوشهر (مرکزاستان) و حتی شبانکاره (مرکز بخش) بوده جمعیت روند مثبتی نداشته و تا حدودی ثابت مانده‌است.

ساختار روستا[ویرایش]

روستای محمد جمالی تا سال ۱۳۸۰ هجری شمسی ساختاری قدیمی داشت اما بعد از ان و با رشد جمعیت چشمگیر ساختار روستا نیز تغییر کرد و بیشتر بناها به حالت استاندارد شهری در آمدند.

محله‌ها[ویرایش]

این روستا شامل چهار محله است. بالای روستا (بالای ولات-خشم با لایی) پایین روستا (دومن ولات-خشم پی جاده ایی) میانه و دار زار (دارنبه) است.

اماکن مهم[ویرایش]

این روستا دارای یک حسینیه و مسجد و دو مدرسهٔ دبیرستان متوسطهٔ اول (پسرانه-دخترانه) و دبستان و پیش دبستانی است. روستا یک مرکز ورزشی نیز دارد. روستا دارای یک مخابرات و خانه بهداشت و نانوا و تأسیسات آب و … می‌باشد.

طبیعت[ویرایش]

این روستا در بیشتر روزهای سال دارای دمای بالای ۳۵ درجه سانتی گراد است؛ و فصل بارندگی در این روستا به ماه‌های ابان-اذر-دی-بهمن و اسفند می‌باشد و این روستا از اوایل دی تا اوایل عید نوروز طبیعتی بسیار سرسبز داشته‌است و بهترین مکان‌ها برای طبیعت گردی را می‌توان به دامنهٔ کوه‌های تاوه سیا و سردشتک اشاره کرد و امام زاده بابا منیر و پاماهورهای بالا دست اشاره نمود.

منابع[ویرایش]