بنداروز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۲۹°۱۳′۲۹″ شمالی ۵۱°۱۲′۵۰″ شرقی / ۲۹.۲۲۴۷۲° شمالی ۵۱.۲۱۳۸۹° شرقی / 29.22472; 51.21389[۱]

بنداروز
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان بوشهر
شهرستان دشتستان
بخش بخش مرکزی
دهستان حومه دشتستان
مردم
جمعیت ۱۷۶۴نفر
کد آماری ۲۳۱۶۵۳

بنداروز، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.

تاریخچه روستا[ویرایش]

روستای بنداروز در بخش مرکزی شهرستان دشتستان در دهستان حومه و ۴ کیلومتری جنوب شهر برازجان (مرکز شهرستان) در مسیر جاده برازجان به اهرم قرار دارد. همچنین این روستا از لحاظ مختصات جغرافیایی در عرض ۲۹٫۲۲٫۲۷شمالی و ۵۱٫۲۱۰۸ طول شرقی قرار دارد.

با توجه به کتاب‌های تاریخی موجود که در ارتباط با تاریخ شهرستان دشتستان می‌باشد. قدمت روستای بنداروز از شهر برازجان هم قدیمی تر می‌باشد. نقل است طایفه آهنگران که یکی از طوایف قدیمی برازجان است پس از آن که از کاشان به کازورن و از کازورن به دشتستان کوچ کنند ابتدا در روستای بنداروز اقامت گزیدند و سالها بعد که برازجان رو به توسعه گذاشت این طایفه و طوایف دیگر به آنجا نقل مکان کردند.

شواهد و آثار تاریخی نشان می‌دهد که روستای بنداروز ابتدا در سمت مغرب جاده کنونی قرار داشته است ولی بعدها به علل نامعلومی ساکنان آن به محل کنونی نقل مکان نموده‌اند. در مغرب روستای کنونی بنداروز چند تپه تاریخی وجود دارد که قدمت آنان به قبل از اسلام می‌رسد و شاید متعلق به دوره ساسانیان و قبل از آن می‌باشد. در میان سالخورده گان مشهور است که زمانی در این محل مردم گبر (زردشتی) بسر می‌برده‌اند. یکی از تپه‌های موجود در مغرب بنداروز به نام تل اسپید خوانده می‌شود که تپه وسیعی است که در حفاری‌های که توسط سازمان میراث فرهنگی در این مکان صورت گرفته است پی ستون‌های ضخیم وشالوده دیوارهای که از قلوه سنگ و آجر و گچ ساخته شده است بدست آمد. روی این تپه تا شعاع چندین متری شالوده حصار و آجرهای قرمز رنگ و گوپال و تکه سفال‌های رنگین لعاب و بدون لعاب به مقدار زیاد پراکنده است و این آثار گواه این است که روزی بر این تپه بنایی عظیم وجود داشته است. در نزدیکی تل اسپید و در امتداد آن به سمت جنوب نخلستانی وجود دارد که در میان مردم محل به باغ " تل شهیدی " مشهور است. نقل است که در گذشته‌های دور مردمانی در آنجا زندگی می‌کرده‌اند. در بالای این تپه آثار یک بنای بزرگ به چشم می‌خورد. مصالحی که در این بنا بکار رفته آجرهای قرمز رنگ و قلوه سنگ و گچ است. چند متر پایین‌تر از تپه رو به سمت شمال چند سرستون سنگی حجاری شده به چشم می‌خورد که این سرستون‌ها هنگام خاکبرداری به وسیله لودر شکسته شده‌اند. ظواهر این تپه و سر ستون‌های پیدا شده گواه این که روزگاری بنای بزرگی همچون آتشکده یا معبد در این مکان وجود داشته است.

جمعیت[ویرایش]

بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۲۹۳۳نفر و ۵۳۵ خانوار می‌باشد. ارتفاع این روستا از سطح دریا ۵۰ متر می‌باشد عمده مردمان ساکن این روستا به کار کشاورزی و باغداری مشغولند. دانشکده کشاورزی دشتستان در جوار این روستا قرار دارد. این روستای شهیدپرور دارای ۱۱ شهید می‌باشد همچنین این روستا دارای کشاورزانی نمونه در عرصهٔ شوت کاری و تنباکو دارد.

منابع[ویرایش]