شبانکاره (دشتستان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شبانکاره
کشور ایران
استانبوشهر
شهرستاندشتستان
بخششبانکاره
نام(های) پیشینده‌کهنه
سال شهرشدن۱۳۶۹
مردم
جمعیت۷٬۹۰۰ نفر (سال ۱۳۹۵)[۱]
جغرافیای طبیعی
ارتفاع۴۳ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه۲۰
اطلاعات شهری
شهردارحامد سعادت
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۷۷۳۴۸۵
تابلوی خوش‌آمد به شهر

شَبانکاره شهری است در استان بوشهر ایران. شهر شبانکاره مرکز بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان است.

موقعیت و جمعیت[ویرایش]

شهر شبانکاره در فاصله ۹۵کیلومتری شمال شرقی بوشهر و در حوزه آبریز رود حله قرار دارد.[۲]

جُرج لوریمر در کتاب راهنمای خلیج فارس، شبانکاره را چنین معرفی می‌کند: «شبانکاره از مغرب به رود شور محدود است که آن را از حیات داوود جدا نموده و از شمال و مشرق به کوهستان خارج از مناطق ساحلی ایران محدود می‌گردد که این کوهسار در این قسمت موسوم به «طویسه» است و از جانب رودخانه حله آن را محدود می‌کند؛ بنابراین طول آن از شمال باختری - جنوب خاوری نزدیک به ۲۰ میل و عرض آن ۱۲۰ میل است.»

این شهر بر اساس سرشماری رسمی سال ۱۳۸۵، تعداد ۶٬۹۷۵ نفر جمعیت داشته‌است.[۳]

پیشینه و تاریخچه[ویرایش]

حاکم شبانکاره در قدیم اسماعیل خان (درگذشتهٔ ۱۳۴۴ ق) بود که منطقه را از سعدالملک اجاره کرده بود. اسماعیل خان آبادی سعدآباد را به افتخار سعدالملک در این منطقه بنا نمود. پس از درگذشت اسماعیل خان، فرزندانش محمدعلی خان و لطفعلی خان و پس از آن فرزندان محمد علی خان یعنی ملک منصور خان و اردشیر خان شبانکاره‌ای بر مناطق شبانکاره و سعد آباد حکومت کردند. ویلهلم واسموس در قلعه رستم خانی واقع در شبانکاره بوده‌است.

امکانات شهری[ویرایش]

این شهر از یک مصلای بزرگ نماز جمعه، مرکز فرهنگی هنری برخوردار است[نیازمند منبع]

جاذبه‌های گردشگری و تاریخی[ویرایش]

قلاسوز در ۶ کیلومتری خاور شبانکاره از آثار دیدنی آن است.[۴]

از مکانهای گردشگری و تفریحی شبانکاره می‌توان:، قدمگاه حضرت علی، شیخ اولیاء، درختان ابوجهل، چشمه خانی، چشمه بیدو، منطقه دوگوش، آب‌انبار ملک منصور خان، سد رئیسعلی دلواری شبانکاره و بوستان آزادی را نام برد.[نیازمند منبع]

نمونه واژه‌های گویش محلی[ویرایش]

نمونه واژه‌هایی در گویش مردم شبانکاره (گویش دشتستانی): قُروَک (قورباغه) - چکوک (جیرجیرک) - بَشوش (اردک) -- کُوِه (گوسفند نر) - گُجیک (گنجشک) - سگ تورِه (شغال) - گُنج (زنبور) - بُتِل (سوسک صحرایی) - کَلبوک (مارمولک) - چولَه (جوجه تیغی) - مُخ یا دِمیت (نخل) - پاتیل (قابلمه) گلی گربه.

منابع[ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی (اکسل) در خرداد ۱۳۹۶.
  2. «دانشگاه علوم پزشکی بوشهر». www.bpums.ac.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۸-۱۵.
  3. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام آمار وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  4. «شبانکاره». www.irancities.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۸-۱۵.