مارک ویلموتس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مارک ویلموتس
13980312001139636951013713150860 46238 PhotoT.jpg
اطلاعات شخصی
نام کامل مارک روبر ویلموتس
زادروز ۲۲ فوریهٔ ۱۹۶۹ ‏(۵۰ سال)
زادگاه ژودوآنی، بلژیک
قد ۱٫۸۴ متر
پست هافبک هجومی
باشگاه‌های جوانان
۱۹۸۰–۱۹۸۵ سی‌اس ژودوآنی
۱۹۸۵–۱۹۸۷ سنت ترویدنس
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۸۷–۱۹۸۸ سنت ترویدنس ۳۰ (۹)
۱۹۸۸–۱۹۹۱ مشلان ۸۷ (۲۲)
۱۹۹۱–۱۹۹۶ استاندارد لیژ ۱۳۶ (۶۷)
۱۹۹۶–۲۰۰۰ شالکه ۰۴ ۱۰۴ (۲۱)
۲۰۰۰–۲۰۰۱ بوردو ۳۰ (۸)
۲۰۰۱–۲۰۰۳ شالکه ۰۴ ۳۴ (۶)
مجموع ۴۲۱ (۱۳۳)
تیم ملی
۱۹۸۶–۱۹۸۷ زیر ۱۹ سال بلژیک ۹ (۳)
۱۹۸۷–۱۹۸۹ زیر ۲۱ سال بلژیک ۹ (۶)
۱۹۹۰–۲۰۰۲ بلژیک ۷۰ (۲۸)
دوران مربیگری
۲۰۰۳ شالکه ۰۴ (موقت)
۲۰۰۴–۲۰۰۵ سنت ترویدنس
۲۰۰۹–۲۰۱۲ بلژیک (دستیار)
۲۰۱۲–۲۰۱۶ بلژیک
۲۰۱۷ ساحل عاج
۲۰۱۹– ایران
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.

مارک روبر ویلموتس (انگلیسی: Marc Robert Wilmots، زادهٔ ۲۲ فوریهٔ ۱۹۶۹) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بلژیک است. وی از ۸ خرداد ۱۳۹۸ رسماً هدایت تیم ملی فوتبال ایران را برعهده گرفت.[۱][۲]

زندگی شخصی[ویرایش]

او در سال ۱۹۹۶ با «کاترین لامبیتس»، دختر رئیس باشگاه فوتبال سنت ترویدنس، ازدواج کرد و صاحب سه فرزند به نام‌های «مارپن»، «رینو» و «آتنا لنا» شد. او به سه زبان فرانسوی، آلمانی و هلندی مسلط است.

دوران بازی[ویرایش]

ویلموتس اولین بازی ملی‌اش را برای تیم ملی فوتبال بلژیک در تاریخ ۲۶ مه ۱۹۹۰ میلادی مقابل تیم ملی فوتبال رومانی انجام داد. او در ۷۰ بازی ملی حضور داشت و جمعاً ۴۹۴۷ دقیقه برای تیم ملی فوتبال بلژیک به میدان رفت. مارک ویلموتس آخرین بازی ملی خود را در تاریخ ۱۷ ژوئن ۲۰۰۲ میلادی در برابر تیم ملی فوتبال برزیل انجام داد. وی در بازی‌های ملی‌اش ۲۹ گل به ثمر رساند.[۳]

دوران مربیگری[ویرایش]

ویلموتس برای اولین بار در سمت مربیگری به صورت موقت (تنها ۸ بازی) در باشگاه شالکه ۰۴ منتصب شد؛ اما اولین دورهٔ سرمربیگری رسمی او در فصل ۲۰۰۵–۲۰۰۴ با باشگاه فوتبال سنت ترویدنس رقم خورد.

تیم ملی فوتبال بلژیک[ویرایش]

در فصل بعد، مارک ویلموتس به عنوان دستیار سرمربی روی نیمکت تیم ملی فوتبال بلژیک نشست[۴] و تا سال ۲۰۱۲ به همین عنوان خود مشغول بود که سرانجام در سال ۲۰۱۲ جایگزین ژرژ لیکنز شد و رسماً به عنوان سرمربی تیم ملی بلژیک انتخاب شد.

او با تیم ملی بلژیک در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ توانست با سه پیروزی در مرحله گروهی مقابل تیم‌های الجزایر، کره جنوبی و روسیه به عنوان صدرنشین با اقتدار صعود کند و در مرحله یک‌هشتم نهایی با گل‌های کوین دی بروینه و روملو لوکاکو توانست ایالات متحده آمریکا را حذف کند اما در مرحله یک چهارم نهایی مغلوب تیم ملی آرژانتین شد.

جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ پایان کار ویلموتس بود؛ در این جام بلژیک در مرحله گروهی به عنوان تیم دوم صعود کرد و در مرحله یک‌هشتم نهایی با ۴ گل تیم ملی مجارستان را کنار زد اما در مرحله یک چهارم نهایی مغلوب تیم ملی ولز شد و همین کافی بود تا ویلموتس از تیم ملی کشورش اخراج شود.[۵]

تیم ملی فوتبال ساحل عاج[ویرایش]

او در سال ۲۰۱۷ به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال ساحل عاج انتخاب شد اما از صعود به جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ بازماند و از این تیم در همان سال جدا شد.[۶]

تیم ملی فوتبال ایران[ویرایش]

پس از حدود دو سال دوری از سمت مربیگری در میدان‌های حرفه‌ای فوتبال؛ سرانجام در ۲۹ مه ۲۰۱۹ وی رسماً به عنوان سرمربی جدید تیم ملی ایران منصوب و جانشین کارلوس کی‌روش شد.[۷] همچین او وحید هاشمیان را به عنوان دستیار خود در تیم ملی ایران انتخاب کرد.[۸]

در اولین بازی خود روی نیمکت تیم ملی ایران به عنوان سرمربی، در وزشگاه آزادی در دیداری دوستانه به مصاف تیم ملی سوریه رفت که این بازی با نتیجه ۵-۰ به سود ایران به پایان رسید[۹] تا او شروع خوبی روی نیمکت ایران داشته باشد.

لقب‌ها[ویرایش]

در ابتدای دوران بازی اش به او لقب «گاومیش دانگلبرگ» را دادند؛ و پس از پیوستنش به شالکه او را با «ویلی» خطاب می‌دادند.[۱۰] همچنین در ایران،از او به عنوان "سناتور" یاد کردند.[۱۱][۱۲][۱۳][۱۴][۱۵]

افتخارات[ویرایش]

مارک ولیتموس در حال تمرین دادن تیم ملی بلژیک 1 ژانویه 2006

بازیکن[ویرایش]

مشلان
استاندارد لیژ
شالکه ۰۴
انفرادی

مربی[ویرایش]

انفرادی

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «قرارداد ویلموتس به صورت رسمی امضا شد». خبرگزاری فارس. ۲۰۱۹-۰۵-۲۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۵-۲۹.
  2. «ویلموتس به طور رسمی با تیم ملی قرارداد بست». ایسنا. ۲۰۱۹-۰۵-۲۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۵-۲۹.
  3. «Marc Wilmots». Royal Belgian Football Association. دریافت‌شده در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۳.
  4. «Principeakkoord KBVB - Wilmots». web.archive.org. ۲۰۱۱-۰۹-۲۷. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۱۲.
  5. maj. «Marc Wilmots is niet langer coach Rode Duivels». De Standaard (به هلندی). دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۱۲.
  6. «Marc Wilmots leaves Ivory Coast coaching job» (به انگلیسی). ۲۰۱۷-۱۱-۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۱۲.
  7. «قرارداد ویلموتس تا پایان جام جهانی ۲۰۲۲ امضا شد». ایرنا. ۲۰۱۹-۰۵-۲۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۵-۲۹.
  8. «وحید هاشمیان دستیار ویلموتس شد». خبرآنلاین. ۲۰۱۹-۰۵-۲۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۰۷.
  9. "Iran vs. Syria - Football Match Commentary - June 6, 2019 - ESPN". ESPN.com. Retrieved 2019-06-07.
  10. "Marc Wilmots". Wikipédia (به فرانسوی). 2019-05-15.
  11. «آیا خوک جنگی می‌تواند همان چیزی باشد که تیم‌ملی فوتبال می‌خواهد؟». پایگاه خبری تحلیلی مثلث | درک تازه ای از واقعیت. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۵-۱۶.
  12. «با مهم‌ترین گزینه هدایت تیم ملی ایران آشنا شوید:». ورزش سه. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۵-۱۶.
  13. فرارو، Fararu | (۱۳۹۸/۰۲/۲۵–۲۲:۲۵). «استقبال گرم از». fa. دریافت‌شده در 2019-05-16. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  14. «خوک جنگی، گاومیش دانگلبرگ یا سیاستمدار و سرمربی ناموفق؛». رکنا. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۵-۱۶.
  15. ««خوک جنگی» سرمربی تیم ملی فوتبال ایران می‌شود». رادیو فردا. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۵-۱۶.
  16. "Wilmots verkozen tot Coach van het Jaar". Het Laatste Nieuws (به Dutch). 22 December 2013. Archived from the original on 29 May 2014. Retrieved 29 May 2014.
  17. "Rode Duivels zijn grote slokop op Sportgala" (به Dutch). Sporza. 14 December 2014. Archived from the original on 14 December 2014. Retrieved 14 December 2014.
  18. "Globe Soccer Awards: le triplé pour le Barça, le doublé pour New York City". L'Équipe. 27 December 2015. Archived from the original on 1 July 2016. Retrieved 27 December 2015.