کارلوس کی‌روش

صفحه نیمه‌حفاظت‌شده
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

کارلوس کی‌روش
Pre-Iran Iraq press conference 20190115 02.jpg
کارلوس کی‌روش در سال ۲۰۱۹
اطلاعات شخصی
نام کامل کارلوس مانوئل بریتو لئال کی‌روش
زادروز ۱ مارس ۱۹۵۳ (۶۹ سال)
زادگاه نامپولا، موزامبیک پرتغال
قد ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
پست سرمربی
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۶۸–۱۹۷۴ فروویاریو نامپولا
دوران مربیگری
۱۹۷۸–۱۹۸۰ دانشگاه صنعتی لیسبون
۱۹۸۱–۱۹۸۲ زیر ۱۳ سال الیویاس
۱۹۸۲–۱۹۸۳ زیر ۱۵ سال بلننسیش
۱۹۸۳–۱۹۸۴ استوریل پرایرا (دستیار)
۱۹۸۵–۱۹۸۷ زیر ۱۸ سال پرتغال (دستیار)
۱۹۸۸–۱۹۹۰ زیر ۱۶ سال پرتغال
۱۹۸۹–۱۹۹۱ زیر ۲۰ سال پرتغال
۱۹۹۱–۱۹۹۳ زیر ۲۱ سال پرتغال
۱۹۹۴–۱۹۹۶ اسپورتینگ لیسبون (دستیار)
۱۹۹۶ مترو استارز
۱۹۹۶–۱۹۹۷ ناگویا گرامپوس
۱۹۹۸–۱۹۹۹ امارات
۲۰۰۰–۲۰۰۲ آفریقای جنوبی
۲۰۰۲–۲۰۰۳ منچستر یونایتد (دستیار)
۲۰۰۳–۲۰۰۴ رئال مادرید
۲۰۰۴–۲۰۰۸ منچستر یونایتد (دستیار)
۲۰۰۸–۲۰۱۰ پرتغال
۲۰۱۱–۲۰۱۹ ایران
۲۰۱۹–۲۰۲۰ کلمبیا
۲۰۲۱– ۲۰۲۲ مصر
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.

کارلوس مانوئل بریتو لئال کی‌روش (به پرتغالی: Carlos Manuel Brito Leal Queiroz)‏ (تلفظ پرتغالی:[ˈkaɾluʃ kɐjˈɾɔʃ]) (تلفظ: کارلوش کی‌روش؛[۱][توضیح ۱] زادهٔ ۱ مارس ۱۹۵۳[۲] در نامپولا، موزامبیک پرتغال) مربی فوتبال اهل پرتغال است.

او دستیار راست الکس فرگوسن در منچستر یونایتد بود و با وی سابقه قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا ۰۸–۲۰۰۷، جام باشگاه‌های جهان ۲۰۰۸، پریمر لیگ انگلستان در فصل‌های ۰۳–۲۰۰۲، ۰۷–۲۰۰۶، ۰۸–۲۰۰۷، جام حذفی فوتبال انگلستان در فصل ۰۴–۲۰۰۳ و جام اتحادیه باشگاه‌های انگلستان در فصل‌های ۰۶–۲۰۰۵، ۰۹–۲۰۰۸ و ۱۰–۲۰۰۹ را نیز دارد. وی همچنین مدتی مربی‌گری باشگاه رئال مادرید را هم در کارنامه خود داشت. در زمینه مربی‌گری ملی نیز مربی امارات متحده عربی، آفریقای جنوبی، پرتغال، ایران، کلمبیا و مصر[۳] بوده‌است.

کی‌روش در دو دوره دستیار آلکس فرگوسن در منچستر یونایتد، و دو دوره سرمربی تیم ملی پرتغال بوده‌است و این تیم را در جام جهانی ۲۰۱۰ رهبری کرد.[۳] او همچنین توانست با تیم ملی آفریقای جنوبی به جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ و با تیم ملی ایران به جام‌های جهانی فوتبال ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ راه یابد.[۳]

از دیگر نقطه‌های مهم مربیگری وی می‌توان به سرمربیگری رئال مادرید در فصل ۲۰۰۳–۲۰۰۴ لالیگا اشاره کرد که دوران ناموفقی برای وی دانسته می‌شود.[۳] او همچنین سابقهٔ مربیگری در جی‌لیگ (ژاپن) و ام‌ال‌اس (ایالات متحدهٔ آمریکا) و تیم ملی امارات را دارد.[۳]

دوران بازی

کی‌روش در دوران جوانی خود، از ۱۵ تا ۲۱ سالگی، در تیم شهر زادگاهش در نامپولای موزامبیک، باشگاه فروویاریو نامپولا، دروازه‌بان بود.[۴] او در سال ۱۹۷۴ با مدرک مهندسی مکانیک از دانشگاه لورنسو مارکس در موزامبیک فارغ‌التحصیل شد[۵] و پس از این که موزامبیک از پرتغال اعلام استقلال کرد و انقلاب میخک در پرتغال روی داد، کی‌روش فوتبال خود را رها کرد و به پرتغال کوچ کرد.[۶]

مربیگری

در پرتغال (۱۹۹۶–۱۹۷۸)

سال‌های آغازین

کی‌روش در دانشگاه صنعتی لیسبون تحصیل کرد[۷][توضیح ۲] و با مدرک کارشناسی ارشد تربیت بدنی — گرایش فوتبال فارغ‌التحصیل شد. او مربیگری را از سال ۱۹۷۸ با سرمربیگری تیم دانشگاه محل تحصیل خود که ۲ سال به طول انجامید، آغاز کرد.[۸]

در سال ۱۹۸۱ سرمربی تیم زیر ۱۳ سال باشگاه دسته دومی اسپورتینگ لیسبون الیویاس شد و سپس در بلننسیش مربی تیم زیر ۱۵ سال بود. در فصل ۱۹۸۴–۱۹۸۳، دستیار تیم بزرگسالان استوریل پرایا در لیگ برتر فوتبال پرتغال بود.[۹]

تیم‌های ملی پایه پرتغال

پس از این کی‌روش در سال ۱۹۸۵ با فدراسیون فوتبال پرتغال همکاری خود را آغاز کرد و در فوتبال پایه ملی مشغول به کار شد. ابتدا به مدت دو سال دستیاری تیم ملی زیر ۱۸ سال را بر عهده داشت و سپس همزمان سرمربی تیم‌های زیر ۱۶، زیر ۱۸ و زیر ۲۰ بود. از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۱، کی‌روش توانست سه موفقیت بزرگ با تیم‌های پایه پرتغال کسب کند، ۲ بار متوالی قهرمانی جام جهانی فوتبال جوانان با بازیکنان زیر ۲۰ سال در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۱ و یک قهرمانی جام ملت‌های اروپای نوجوانان با تیم زیر ۱۶ سال در سال ۱۹۸۹. بازیکنانی مانند لوئیس فیگو، روی کاستا و ژائو پینتو از کشف‌ها و دست‌پرورده‌های شاخص کیروش در این دوران بودند. بعداً از کی‌روش به عنوان «معمار نسل طلایی فوتبال پرتغال» یاد شد.[۸][۹][۱۰] قهرمانی‌های کی‌روش باعث شد تا او در سال ۱۹۹۰ نشان لیاقت بین‌المللی را از فدراسیون فوتبال پرتغال و بالاترین درجهٔ افتخار یک ورزشکار را از دولت پرتغال دریافت کند.[۸]

تیم ملی پرتغال

کی‌روش در سال ۱۹۹۱ به سرمربیگری تیم ملی فوتبال پرتغال انتخاب شد اما نتوانست تیم را به جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۲ و جام جهانی ۱۹۹۴ برساند و در نهایت در سال ۱۹۹۳ از مربیگری این تیم کناره‌گیری کرد. او ۲۳ بازی روی نیمکت این تیم نشست که حاصل آن ۱۰ برد، ۸ تساوی و ۵ شکست بود.[۱۱] پس از شکست در راه‌یابی به جام جهانی، کی‌روش در تلویزیون گفت «این تیم ملی پرتغال است که باید همه گندکاری‌های فدراسیون را جمع کند»،[توضیح ۳] که به جملهٔ مشهوری در این کشور تبدیل شد.[۷]

اسپورتینگ

او در دو فصل ۱۹۹۵–۱۹۹۴ و ۱۹۹۶–۱۹۹۵ لیگ برتر فوتبال پرتغال، مربیگری باشگاه اسپورتینگ پرتغال را بر عهده داشت و در لیگ، یک مقام سومی و یک دومی کسب کرد. تیم کی‌روش در جام حذفی و سوپرجام نیز یک قهرمانی به‌دست‌آورد تا او دوران موفقی را با این باشگاه تجربه کند.[۱۰]

در آمریکا، ژاپن و امارات (۱۹۹۹–۱۹۹۶)

نیویورک/نیوجرسی مترو استارز

کی‌روش در تابستان ۱۹۹۵ پیشنهاد فدراسیون فوتبال آمریکا برای سرمربیگری در تیم ملی فوتبال مردان آمریکا را رد کرد.[۱۲] در سال ۱۹۹۶، مربیگری باشگاه تازه‌تأسیس نیویورک/نیوجرسی مترو استارز را از هفته نهم فصل اول ام‌ال‌اس، معتبرترین لیگ فوتبال در آمریکا پذیرفت تا جانشین ادی فیرمانی مستعفی در این تیم شود. کی‌روش که با دستمزد ۲۰۰٫۰۰۰ دلاری تا پایان فصل، گران‌ترین مربی آن فصل لیگ بود و به اعتقاد کارشناسان آمریکایی فراتر از سطح این لیگ نیز بود، از امکانات باشگاه ناراضی بود. در حالی که ۳ هفته به پایان فصل باقی بود، مترو استارز پیشنهاد تمدید قراردادی ۳ ساله به مبلغ ۱٫۵ میلیون دلار به او داد. همزمان باشگاه ژاپنی ناگویا گرامپوس اِیت که آرسن ونگر را در آستانه جدایی می‌دید، به کی‌روش پیشنهاد قراردادی ۶ میلیون دلاری برای ۳ فصل جی‌لیگ داد.[۱۳] ناگویا برای پاسخ کی‌روش به پیشنهاد خود، ضرب‌الاجلی تعیین کرده‌بود که پیش از پایان فصل ام‌ال‌اس بود. کی‌روش به پیشنهاد باشگاه ژاپنی پاسخ مثبت داد اما متعهد شد تا پایان فصل، روی نیمکت باشگاه آمریکایی بنشیند.[۱۴] او با تیمش تا پایان فصل، ۱۲ برد و ۱۲ باخت را تجربه کرد،[۱۵][توضیح ۴] که با قرارگیری در جایگاه سوم جدول رده‌بندی کنفرانس شرق (در میان ۵ تیم) به مرحلهٔ حذفی ام‌ال‌اس راه یافت. در دور اول مرحلهٔ حذفی، مترو استارز در ۳ بازی برابر دی‌سی یونایتد، در دو بازی شکست خورد[۱۶][توضیح ۵] و در ۲ اکتبر حذف شد. کی‌روش بلافاصله راهی ژاپن شد تا رهبری ناگویا را بر عهده بگیرد.[۱۷]

ناگویا گرامپوس اِیت

کی‌روش، ناگویا را در هفتهٔ ۲۱ جی‌لیگ ۱۹۹۶، در کورس قهرمانی و جایگاه سوم جدول از ونگر تحویل گرفت و با ۶ برد و ۳ باخت، نایب‌قهرمان شد.[۱۸] در نوامبر، ناگویا با شکست برابر تیم نه‌چندان مطرح کوسمو اویل در اولین بازی خود در جام امپراتور، در دور سوم این جام حذف شد. ناگویا با پیروزی بر شیمیزو اس‌پالس و کاشیما آنتلرز و قهرمانی جام سونتوری فصل را به پایان برد.[۱۹][۲۰] در فصل ۱۹۹۷ جی‌لیگ که مجدداً به صورت آپرتورا و کلاسورا برگزار شد، تیم کی‌روش حضور موفقی در لیگ نداشت، در لیگ آغازین فصل در جایگاه دوازدهم و در لیگ پایانی در جایگاه پنجم قرار گرفت[۲۱] که مجموعاً با ۱۶ برد و ۱۶ باخت، تیم نهم فصل شد.[۲۲] در جام جی‌لیگ با شکست در نیمه‌نهایی از مسابقات کنار رفت.[۲۳] در تک‌بازی جام بانک سانوا، قهرمان فصل پیش ام‌ال‌اس، دی‌سی یونایتد را برد و قهرمان شد.[۲۴] ناگویا در فصل ۹۷–۱۹۹۶ جام برندگان جام آسیا نیز از الهلال عربستان در فینال شکست خورد و نایب‌قهرمان شد.[۲۵] در نوامبر ۱۹۹۷ کوجی تاناکا در حالی جایگزین او شد که تنها بازی‌های باقی‌ماندهٔ این فصل در دسامبر و در جام امپراتور بود.[۲۳]

بازگشت به آمریکا به‌عنوان مشاور

با پایان فصل در نوامبر ۱۹۹۷، کی‌روش از ناگویا جدا شد. در ژانویهٔ ۱۹۹۸، طی قراردادی ۷ ماهه به عنوان مشاور فنی فدراسیون فوتبال آمریکا استخدام شد. مسئولیت او بررسی، ارزیابی و کمک به برنامه‌های بلندمدت فوتبال ملی پایه در آمریکا بود.[۲۱] ماحصل کار کی‌روش در آمریکا، تهیه کیو ریپورت بود. در حالی که گفته می‌شد فدراسیون آمریکا پیشنهادی ۱ میلیون دلاری برای سرمربیگری تیم ملی به او ارائه کرده، کیروش احتمالاً با دستمزد بیشتری سرمربی تیم ملی فوتبال امارات شد.[۲۶]

تیم ملی امارات

کی‌روش در تیم ملی امارات جمعاً در ۱۶ مسابقه رسمی روی نیمکت نشست که حاصل آن ۸ برد، ۲ تساوی و ۶ باخت بود.[۲۷] امارات با کی‌روش در جام ملت‌های خلیج فارس و جام ملت‌های عرب شرکت کرد که در آن‌ها به‌ترتیب در جایگاه سوم و چهارم قرار گرفت.[۲۸][۲۹] امارات در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸، در دور اول کره شمالی را در ضربات پنالتی شکست داد و در مرحلهٔ گروهی، با یک برد مقابل ژاپن و دو باخت برابر کره جنوبی و کویت در گروهش آخر شد و از مسابقات کنار رفت.[۳۰]

تیم ملی آفریقای جنوبی (۲۰۰۲–۲۰۰۰)

در اکتبر ۲۰۰۰، فدراسیون فوتبال آفریقای جنوبی که چندین گزینه برای مربیگری تیم ملی در نظر داشت (مانند رود کرول، رود گولیت، فرانک رایکارد و کارلوس آلبرتو پریرا) با کی‌روش تا ژوئن ۲۰۰۲ و پایان جام جهانی ۲۰۰۲ برای هدایت این تیم به توافق رسید.[۸] مبلغ قرارداد وی سالانه حدود ۱٫۶۸ میلیون رَند گزارش شد که با دستمزد گران‌ترین مربیان در این کشور، فاصلهٔ بسیاری داشت.[۳۱][توضیح ۶] کی‌روش با این که خود در یک کشور آفریقایی و همسایهٔ آفریقای جنوبی رشد یافته‌بود، در مورد فوتبال این کشور اطلاعات کمی داشت، اگرچه از بازیکنان این کشور (به ویژه آن‌هایی که در اروپا بازی می‌کردند) شناخت خوبی داشت.[۸]

یک ماه بعد در سپتامبر، بازی‌های انتخابی جام ملت‌های آفریقا ۲۰۰۲ آغاز شد و آفریقای جنوبی که در گروهی ۴ تیمی با لیبریا، کنگو و موریس هم‌گروه بود، با ۳ برد و ۳ تساوی به عنوان تیم دوم گروه به این جام راه یافت.[۳۲]

در بازی‌های انتخابی جام جهانی ۲۰۰۲، آفریقای جنوبی که در آوریل ۲۰۰۰ و پیش از استخدام کیروش با حذف لسوتو به دور دوم راه یافته بود، با تیم‌های زیمبابوه، بورکینافاسو، مالاوی و گینه در گروهی قرار گرفت که تیم اول آن به جام جهانی صعود می‌کرد. پس از این که گینه به دلیل دخالت دولت در فدراسیون این کشور توسط فیفا از مسابقات حذف شد، عملاً مدعی‌ترین حریف آفریقای جنوبی از راه این تیم برای حضور در جام جهانی کنار رفت. تیم کی‌روش با ۵ برد و ۱ تساوی،[۳۳] توانست بدون تهدید و با اختلاف نسبت به حریفان در جایگاه اول قرار بگیرد و به جام جهانی ۲۰۰۲ صعود کند. راهیابی در شرایطی اتفاق افتاد که بسیاری از بازیکنان کلیدی شاغل در اروپا مانند راده‌به و فیش به خاطر تمرکز بر بازی‌های باشگاهی، از حضور در تیم ملی کناره می‌گرفتند و فدراسیون و کی‌روش به این مسئله معترض بودند.[۳۴] کی‌روش گاه در اردوهای آماده‌سازی از بازیکنان لیگ برتر فوتبال آفریقای جنوبی استفاده می‌کرد و به دلیل فشردگی بازی‌های لیگ داخلی نیز مجبور به عدم دعوت از بازیکنان برخی تیم‌ها بود.[۳۵]

در جام ملت‌های آفریقا ۲۰۰۲ که از ژانویه آغاز شد، آفریقای جنوبی با بورکینافاسو، مراکش و غنا هم‌گروه شده‌بود. آفریقای جنوبی در دو بازی اول دو تساوی بدون گل مقابل بورکینافاسو و غنا کسب کرد اما در بازی سوم با پیروزی ۳–۱ برابر مراکش، با تفاضل گل بهتر نسبت به غنا به عنوان تیم اول گروه به دور حذفی صعود کرد تا با مالیِ میزبان بازی کند. تیم کی‌روش ۲–۰ از مالی باخت و حذف شد.[۳۶]

انتقادها و جدایی

پس از عملکرد تیم در دور گروهی جام ملت‌های آفریقا که با انتقاد مواجه شد، حذف و باخت به مالی هواداران را پیش از بیش از کی‌روش عصبانی کرد.[۳۷] آفریقای جنوبی که در سه دورهٔ اخیر جام ملت‌های آفریقا، یک قهرمانی، یک نایب‌قهرمانی و یک سومی داشت، این دوره در حد تیمی مدعی ظاهر نشد.[۳۸] کی‌روش که پیش از آغاز این مسابقات، مسئولیت کامل نتایج را پذیرفته بود، پس از مسابقات معتقد بود که تیم عملکرد مناسبی داشته و با بدشانسی مواجه شده‌است. فدراسیون فوتبال در اوایل فوریه برای بررسی ادامهٔ همکاری با کی‌روش، جلساتی برگزار کرد و گفته می‌شد که در قرارداد آن‌ها، عملکرد تیم به‌عنوان ملاکی برای همکاری در نظر گرفته‌شده‌است. با باقی بودن ۶ ماه از قرارداد، فدراسیون باید در صورت فسخ، حدود ۳ میلیون رند خسارت به کی‌روش می‌داد.[۳۷] در حین تصمیم‌گیری فدراسیون که حدوداً یک ماه طول کشید، کی‌روش پس از ارائهٔ گزارش به فدراسیون، از آن کشور رفت تا بازی دوستانهٔ اسپانیا (حریف دور گروهی جام جهانی) را تماشا کند و تنها به گفتن این که «من امشب مثل یک بچه راحت می‌خوابم. وقتی شما به کار خودتان و کارفرمایتان اعتماد دارید، دلیلی برای نگرانی نیست» بسنده کرد.[۳۹]

در این میان، رسانه‌ها از اختلاف‌هایی میان کی‌روش و کمیتهٔ فنی فدراسیون، به ویژه اختلاف او با جومو سونو که مدیر فنی تیم ملی بود خبر می‌دادند. گفته می‌شد جونو در انتخاب بازیکنان تیم دخالت می‌کند و کی‌روش از این مسئله ناراضی است.[۴۰] جونو خواستار برکناری استیو کومفلا و راجر دسا از کادر فنی تیم هم بود که کی‌روش با این تغییر مخالف بود.[۴۱]

منتقدان کی‌روش معتقد بودند که صعود به جام ملت‌ها و جام جهانی برای آفریقای جنوبی طبیعی است و تیم نه‌تنها نتایج بدی گرفته، بلکه «خسته‌کننده» و «نازیبا» بازی می‌کند. به‌جای آن که کی‌روش خود را با شیوه بازی آفریقایی وفق دهد، سعی دارد شیوه‌های اروپایی به‌کار ببرد. منتقدان، او را دارای شخصیتی «خودمحور» توصیف می‌کردند که به دستیارانش کومفلا و مولوتو اختیاراتی در حد «توپ‌جمع‌کن» داده‌است. سقوط تیم در رده‌بندی فیفا، بی‌توجهی به بازیکنان آمادهٔ لیگ داخلی، دعوت از بازیکنان لژیونر ناآماده مثل فورچون و عدم توانایی در مهارت‌هایی مانند تهییج و انگیزه‌بخشی به بازیکنان از دیگر مواردی است که منتقدان بیان می‌کردند.[۴۲]

در مقابل، افرادی معتقد بودند که کی‌روش باید بماند و به او فرصت داده‌شود. این عده اگرچه انتقادهایی به عملکرد کی‌روش داشتند، اما معتقد بودند که او مربی خوبی است و یک مربی خوب «یک‌شبه بد نمی‌شود». موافقان کی‌روش، به این نکته اشاره می‌کردند که فدراسیون آفریقای جنوبی را به‌سختی می‌توان یک نهاد «حرفه‌ای» نامید، اما هیچ‌کس نمی‌تواند منکر حرفه‌ای‌بودن کی‌روش شود و فدراسیون نباید تجربهٔ اخراج مربی قبل از جام جهانی ۱۹۹۸ را تکرار کند تا هزینهٔ مالی و فنی بالای این قطع همکاری را بپردازد.[۴۳]

سرانجام در ۱۳ مارس ۲۰۰۲ همکاری فدراسیون و کی‌روش به پایان رسید و جومو سونو جانشین او شد.[۴۴] فدراسیون رسماً اعلام کرد که کی‌روش از مقام خود استعفاء داده‌است، اما کی‌روش این مسئله را تکذیب کرد.[۴۵] منابع دیگری از اخراج شدن کی‌روش خبر می‌دهند.[۴۶][۴۷]

منچستر یونایتد

کی‌روش (چپ) و الکس فرگوسن (راست) در سال ۲۰۰۸ در بازی با منچستر سیتی

« کارلوس کی‌روش درخشان بود. بله، واقعاً درخشان بود. مردی بود باهوش و دقیق. او برای من بسیار مفید بود. کی‌روش را می‌توان کمابیش سرمربی منچستر یونایتد دانست، بدون آن‌که این پست را رسماً در اختیار داشته باشد.»

آلکس فرگوسن، در آلکس فرگوسن: زندگی‌نامه خودنوشت[۴۸]

کی‌روش از ماه ژوئن سال ۲۰۰۲، مربی منچستر یونایتد شد و کار خود را به‌عنوان دستیار الکس فرگوسن از ابتدای لیگ برتر فوتبال انگلستان ۰۳–۲۰۰۲ آغاز کرد. او جایگزین استیو مک‌کلارن دستیار پیشین فرگوسن شد.[۴۹]

رئال مادرید

موقعیت کی‌روش در منچستریونایتد به‌عنوان دستیار سرمربی، توجه باشگاه رئال مادرید را به خود جلب کرد. مسئولان این باشگاه، به دنبال یک سرمربی برای جایگزینی ویسنته دل بوسکه بودند. این موضوع، فرصتی برای همکاری با بازیکن سال فوتبال جهان، زین‌الدین زیدان و ستارگانی چون رونالدو و لوئیس فیگو بود. فرصتی که کی‌روش احساس کرد نمی‌تواند آن را رد کند و در تابستان ۲۰۰۳ با قراردادی دوساله به‌عنوان سرمربی، به این تیم پیوست.[۵۰] رئال مادرید فصل ۰۴–۲۰۰۳ را خوب شروع کرد و مایورکا را در سوپرکاپ اسپانیا شکست داد. در اواسط فصل، این تیم در صدر جدول لالیگا قرار گرفت و برای کوپا دل ری و لیگ قهرمانان اروپا رقابت داشت. با این حال، رئال در پنج بازی پایانی خود شکست خورد و در ردهٔ چهارم قرار گرفت و والنسیا عنوان قهرمانی را به‌دست‌آورد. رئال مادرید همچنین در کوپا دل ری و لیگ قهرمانان اروپا ناموفق بود و آن فصل را با کسب سوپرجام اسپانیا به‌عنوان تنها جام به پایان رساند. پس از ده ماه حضور در رئال مادرید، کی‌روش در مه ۲۰۰۴ اخراج شد.[۵۱]

بازگشت به منچستر یونایتد

کی‌روش در ژوئن ۲۰۰۴ به‌عنوان دستیار فرگوسن به یونایتد بازگشت. برخی منابع به تأثیر غیبت او در فصل ۲۰۰۳–۲۰۰۴ باشگاه اشاره می‌کردند که باشگاه در لیگ برتر، سوم شد و خیلی زود از لیگ قهرمانان اروپا کنار رفته بود.[۵۲] روی کین، کاپیتان یونایتد در زندگی‌نامهٔ خود در سال ۲۰۱۴ اظهار داشت که بحث با کی‌روش در مورد وفاداری، یکی از دلایلی بود که او از باشگاه در سال ۲۰۰۵ کنار رفته‌است.[۵۳] کی‌روش در سال ۲۰۰۶ با تیم پرتغالی بنفیکا[۵۴] و تیم ملی ایالات متحده در سمت‌های مدیریتی در ارتباط بود، اما او در منچستریونایتد ماند و در سال ۲۰۰۷ در کنار این تیم، قهرمان لیگ برتر شد. در طول این دوره، برخی از نظرات کی‌روش پس از بازی‌ها در مورد داوری‌ها بحث‌برانگیز بود.[۵۵][۵۶] در اواخر مارس ۲۰۰۸، گزارش شد که مسئولان باشگاه بنفیکا، یک بار دیگر با کی‌روش برای قبول سرمربی‌گری این تیم مذاکره کرده‌اند اما به نتیجه نرسیده‌اند.[۵۷]

بازگشت به پرتغال

در ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۰۸، اعلام شد که کی‌روش با قراردادی چهارساله برای سرمربی‌گری تیم ملی پرتغال، منچستریونایتد را ترک می‌کند.[۵۸][۵۹][۶۰][۶۱] پرتغال در تلاش برای راه‌یابی به جام جهانی ۲۰۱۰ تحت مدیریت او مشکل داشت. تیم کی‌روش علی‌رغم شروع رقابت‌های مقدماتی جام جهانی با پیروزی راحت ۴–۰ مقابل مالت در ورزشگاه تاکالی، نتوانست هیچ‌یک از چهار بازی بعدی خود را پیروز شود. پرتغال با شکست ۳–۲ مقابل دانمارک و سپس تساوی ۰–۰ مقابل آلبانی و سوئد به همراه یک تساوی بدون گل دیگر در استکهلم مقابل سوئد، تنها ۶ امتیاز از ۱۵ امتیاز ممکن را کسب کرد و برای نخستین بار از سال ۱۹۹۸، در آستانهٔ از دست دادن یک تورنمنت بزرگ بین‌المللی قرار گرفت. پرتغال سپس آلبانی را در تیرانا با نتیجهٔ ۲–۱ و با یک گل دیرهنگام شکست داد، در ۵ سپتامبر برابر دانمارک ۱–۱ مساوی کرد، مجارستان را ۱–۰ و دوباره در بازی برگشت، با نتیجهٔ ۳–۰ شکست داد و در نهایت مالت را ۴–۰ شکست داد. این نتایج، همراه با شکست سوئد مقابل دانمارک، پرتغال را قادر ساخت تا با ۱۹ امتیاز و با یک امتیاز بیشتر از سوئد، در جایگاه دوم گروه خود قرار گیرد و جواز حضور در پلی‌آف قاره اروپا را کسب کند. پرتغال با پیروزی بر بوسنی و هرزگوین در هر دو دیدار رفت و برگشت پلی‌آف، به جام جهانی ۲۰۱۰ صعود کرد. در جام جهانی، پرتغال با ساحل عاج ۰–۰ مساوی کرد و سپس با نتیجهٔ ۷–۰ کره شمالی را شکست داد، که سنگین‌ترین پیروزی در جام جهانی از زمان پیروزی ۸–۰ آلمان مقابل عربستان سعودی در سال ۲۰۰۲ بود. این پیروزی، عملاً صعود پرتغال به دور دوم را تضمین کرد و این تیم، با یک تساوی بدون گل با برزیل به دور بعد صعود کرد. پرتغال در دور دوم، با شکست ۱–۰ مقابل اسپانیا از مسابقات، حذف شد. تیم کی‌روش در سه بازی از چهار بازی خود در جام جهانی موفق به گلزنی نشد.

کی‌روش در ۳۰ اوت ۲۰۱۰ توسط سازمان مبارزه با دوپینگ پرتغال (Autoridade Antidopagem de Portugal) به‌مدت شش ماه از سِمَت خود، تعلیق شد، زیرا تشخیص داده شد که وی، رویه‌های آن سازمان، پیش از جام جهانی را مختل کرده‌است. او همچنین توسط فدراسیون فوتبال پرتغال به‌دلیل استفاده از الفاظ نامناسب نسبت به آزمایش‌کنندگان دوپینگ، به مدت یک ماه محروم شد.[۶۲] او سپس در ۹ سپتامبر ۲۰۱۰ از مربیگری تیم ملی پرتغال، برکنار شد.[۶۳] در ۲۳ مارس ۲۰۱۱، دادگاه حکمیت ورزش، درخواست تجدیدنظر او را علیه تصمیم سازمان مبارزه با دوپینگ پرتغال تأیید، و تعلیق او را باطل کرد.[۶۴]

تیم ملی ایران

کی‌روش در میان مربیانی که تاکنون در تیم ملی فوتبال مردان ایران به مربیگری پرداخته‌اند، طولانی‌ترین دوران مربیگری را از آن خود کرده‌است. پس از کی‌روش، برانکو ایوانکوویچ با بیش از ۵۰ بازی، و علی پروین با بیش از ۴۰ بازی در جایگاه بعدی قرار دارند. وی در این ۸۰ بازی تنها در ۸ بازی شکست خورده که ۴ بازی در مسابقات دوستانه و ۴ بازی در مسابقات رسمی است. علاوه بر این در دوران مربیگری کی‌روش، تیم ملی ایران به مدت ۱۷ ماه در جایگاه نخست رنکینگ تیم‌های آسیایی قرار گرفته‌است که طولانی‌ترین زمان در تاریخ تیم ملی فوتبال ایران است.[۶۵]

دورهٔ اول: ۱۳۹۳–۱۳۹۰

قرارداد

پس از جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۱، فدراسیون فوتبال ایران با او برای سرمربیگری تیم ملی فوتبال ایران مذاکره کرد. او حتی به تهران آمد و از امکانات و شهر بازدید کرد، و پس از دیدن بازی ایران و روسیه در ابوظبی برای تصمیم‌گیری دربارهٔ پیشنهاد قراردادی ۳٫۵ ساله راهی پرتغال شد.[۶۶] او در آستانه بالاگرفتن تنش‌های سیاسی در ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ شرایط ایران را برای مربیگری پذیرفت،[۶۷] اما در شب ۲۵ بهمن با فرستادن یک ایمیل به فدراسیون فوتبال ایران انصراف خود را از مربیگری تیم ملی ایران «به‌دلایل شخصی و خانوادگی» اعلام کرد.[۶۸] در نهایت وی از تاریخ ۱۵ فروردین ۱۳۹۰ رسماً سرمربیگری تیم ملی فوتبال ایران را برای یک دورهٔ سه‌ساله به عهده گرفت.[۶۹]

گزینش بازیکن‌ها

کی‌روش در دوران مربیگری خود در ایران، برخی بازیکنان ثابت را از تیم کنار گذاشت و دیگر آن‌ها را دعوت نکرد. بازیکنانی مانند سید مهدی رحمتی، هادی عقیلی، محمدرضا خلعتبری و شجاع خلیل‌زاده، که گفته می‌شد در فهرست سیاه کی‌روش هستند.[۷۰] برخی از بازیکنان تیم نیز پس از دعوت او از تیم کناره گرفتند که فرهاد مجیدی، فریدون زندی و محرم نویدکیا از آن جمله‌اند.[۷۱] کی‌روش از چندین بازیکن از ایرانیان مقیم خارج و دارای تابعیت دوگانه در تیم ملی استفاده کرد. اشکان دژاگه، رضا قوچان‌نژاد و سامان قدوس از مطرح‌ترین این بازیکنان هستند.[۷۲]

آغاز به کار

نخستین بازی رسمی کی‌روش با تیم ایران، بازی دوستانه‌ای برابر ماداگاسکار بود که در ۲۶ تیر ۱۳۹۰ در ورزشگاه آزادی تهران برگزار شد و ایران ۱–۰ پیروز شد. کی‌روش در یک اردوی تمرینی که پیش از این بازی در تیرماه و در اتریش برگزار شد، در ۳ بازی تمرینی برابر تیم‌های باشگاهی اروپایی، تیم ایران را مربیگری کرده‌بود و در آن‌ها، آرایش بازیکنان متفاوت و چیدمان‌های ۱–۳–۲–۴ و ۳–۳–۴ را آزموده‌بود.[۷۳]

انتخابی جام جهانی ۲۰۱۴
کی‌روش در جشن راه‌یابی ایران به جام جهانی ۲۰۱۴

بازی‌های انتخابی ایران برای جام جهانی از تیر ۱۳۹۰ آغاز شد و تیم تحت رهبری کی‌روش که هنوز با آزمون و خطای تاکتیکی بازی می‌کرد، ابتدا با دو پیروزی مجموعاً ۰–۵ برابر مالدیو از مرحله دوم عبور کرد (ایران به‌دلیل جایگاه خود در رده‌بندی جهانی فیفا از حضور در مرحلهٔ اول معاف بود).[۷۴] در مرحلهٔ دوم که از شهریور تا اسفند ۱۳۹۰ برگزار شد، ایران با ۳ تیم بحرین، اندونزی و قطر هم‌گروه شد و با ۳ پیروزی و ۳ تساوی به عنوان تیم نخست گروه به مرحلهٔ دوم راه یافت. ایران در این مرحله با ۱۷ گل قوی‌ترین خط حمله را در میان تیم‌های آسیایی داشت.[۷۵]

تیم ایران در مرحلهٔ چهارم، با تیم‌های کره جنوبی، ازبکستان، قطر و لبنان در گروهی ۵ تیمی قرار گرفت که ۲ تیم اول آن مستقیماً به جام جهانی راه می‌یافتند. در این بازی‌ها که از خرداد ۱۳۹۱ تا خرداد ۱۳۹۲ به طول انجامید، ایران با ۵ برد، ۱ تساوی و ۲ باخت توانست به عنوان تیم نخست به جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ راه یابد. ایران در دور رفت ابتدا ازبکستان را با یک گل در خانه‌اش شکست داد و سپس در خانهٔ خود با قطر بدون گل مساوی کرد. پس از شکست ۰–۱ غیرمنتظره در خانهٔ لبنان، ایران کره جنوبی را ۰–۱ برد.[۷۶] ایران در نخستین بازی مرحلهٔ برگشت در آبان ۱۳۹۱، در خانه با یک گل از ازبکستان باخت و تیم در شرایط بدی قرار گرفت، چرا که با دو شکست و یک تساوی از ۵ بازی اول، سرنوشت صعود مستقیم ایران به نتایج دیگر تیم‌ها و اما و اگر وابسته شده‌بود.[۷۷] ایران در ادامه، در خرداد ۱۳۹۲ هر ۳ بازی باقی‌مانده خود را برد و با مجموع ۵ برد، یک تساوی و دو شکست به جام جهانی صعود کرد. ایران ابتدا با پیروزی در خانهٔ قطر، شانس صعود مستقیم خود را بازگرداند[۷۸] و با برد خانگی لبنان، به بازی پایانی در خانهٔ کره رسید. ایران دوباره کره را ۰–۱ برد و به جام جهانی صعود کرد.[۷۹] کی‌روش که از بازی ازبکستان با چوی کانگ هی، مربی کره جنوبی وارد جنگ لفظی شدیداللحنی شده بود،[۸۰] پس از پیروزی، مشت گره‌کرده خود را به‌سوی او نمایش داد که مورد اعتراض کره‌ای‌ها قرار گرفت.[۸۱]

بازی‌های غرب آسیا

کی‌روش در این مسابقات که در آذر ۱۳۹۱ برگزار شد، بیشتر از بازیکنان جوانی استفاده کرد که در لیگ برتر فوتبال ایران بازی می‌کردند و قبلاً فرصت بازی در تیم ملی پیدا نکرده‌بودند.[۸۲] ایران که در مرحلهٔ گروهی این بازی‌ها با بحرین، یمن و عربستان سعودی هم‌گروه بود، ۲ تساوی و یک برد کسب کرد و با قرارگیری در جایگاه دوم حذف شد (تنها تیم نخست صعود می‌کرد).[۸۳]

انتخابی جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۵

ایران پس از صعود به جام جهانی ۲۰۱۴ به روند پیروزی‌های خود ادامه داد و ماه‌ها بعد و به‌عنوان تیم نخست گروه خود به جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۵ راه یافت. ایران در مرحلهٔ گروهی این مسابقات، در گروه C با بحرین، قطر و امارات متحده عربی هم‌گروه شد.[۸۴]

جام جهانی ۲۰۱۴
کی‌روش در بازی ایران و آرژانتین در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۴

ایران در جام جهانی ۲۰۱۴ در گروه اِف با آرژانتین، نیجریه و بوسنی و هرزگوین هم‌گروه شد. در ۱ ژوئن ۲۰۱۴، کی‌روش ترکیب ۲۳ نفرهٔ خود را اعلام کرد.[۸۵] در بازی نخست ایران در این مسابقات، در ۱۶ ژوئن، ایران به تساوی ۰–۰ مقابل نیجریه دست یافت و نخستین کلین‌شیت خود در جام جهانی فوتبال را رقم زد.[۸۶] ایران در بازی بعدی خود با گل دیرهنگام لیونل مسی مقابل آرژانتین با نتیجه ۱–۰ مغلوب شد اما عملکرد تیم کی‌روش، در مجموع مورد تحسین قرار گرفت.[۸۷] ایران در بازی بعدی خود با شکست ۳–۱ مقابل بوسنی و هرزگوین از دور مسابقات حذف شد. تک‌گل ایران را رضا قوچان‌نژاد به‌ثمر رساند.[۸۸] بر اساس گزارش فوربز، دستمزد کی‌روش به‌عنوان سرمربی تیم ایران در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴، ۲٬۰۹۸٬۰۶۰ دلار آمریکا بود.[۸۹] کی‌روش پس از پایان این مسابقات، قرارداد خود را تا جام جهانی ۲۰۱۸ تمدید کرد.[۹۰]

جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۵

در این مسابقات، ایران ابتدا در مرحلهٔ گروهی، بحرین را با نتیجه ۲–۰ شکست دادند.[۹۱][۹۲] پس از آن، ایران در یک بازی دفاعی، قطر را با گل سردار آزمون با نتیجهٔ ۱–۰ شکست داد و با همین نتیجه، امارات را شکست داد و به صدر جدول گروه خود رسید و به دور بعد صعود کرد.[۹۳][۹۴] در مرحله یک چهارم نهایی، ایران با عراق روبرو شد که هفته‌ها قبل و در یک بازی دوستانه آن را شکست داده بود. ایران پس از دریافت یک کارت قرمز بحث‌برانگیز در نیمهٔ اول از داور بن ویلیامز، تلاش زیادی را با ده نفر انجام داد و دو گل در اواخر وقت اضافه به ثمر رساند تا بازی به تساوی ۳–۳ برسد. در ضربات پنالتی اما، ایران ۷ بر ۶ شکست خورد و حذف شد.[۹۵][۹۶][۹۷]

دورهٔ دوم: ۱۳۹۳–۱۳۹۷

قرارداد
کی‌روش در بازی ایران برابر عمان در جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹

براساس برخی منابع، کی‌روش و دستیارانش در قرارداد نخستشان مبلغی به ارزش ۹ میلیارد تومان، با تیم‌ملی ایران قرارداد داشته‌اند. کفاشیان، رئیس پیشین فدراسیون فوتبال ایران اظهار داشته بود که قرارداد سالانهٔ کی‌روش و دستیارانش دو میلیون و پانصد هزار دلار است که قرارداد خود کی‌روش سالانه ۱٫۵ میلیون دلار است.[۹۸] سرمربی تیم ملی فوتبال برای تمدید قرارداد خود، پیشنهاد افزایش ۷۰ درصدی مبلغ قراردادش را داده‌است، فدراسیون فوتبال به‌طور آشکار از پرداخت این مبلغ اعلام ناتوانی کرده‌است.[۹۹] کفاشیان در گفتگو با «تسنیم» اشاره داشته‌است که کی‌روش ظاهراً برای تمدید قرارداد کادر فنی رقم ۵ میلیون دلار را مد نظر داشته‌است.[۱۰۰][۱۰۱][۱۰۲][۱۰۳][۱۰۴] بنابه‌گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران، رسانه‌های آفریقای جنوبی به نقل از روزنامهٔ ˈکیپ تایمزˈ نوشته‌اند که کارلوس کی‌روش به مسؤولان فدراسیون فوتبال آفریقای جنوبی گفته‌است، اگر نصف مبلغ پیشنهادی ایران را بدهند، درخواست آن‌ها را برای مربیگری در تیم ملی این کشور خواهد پذیرفت.[۱۰۵]

جام جهانی ۲۰۱۸

ایران مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ را با بازی‌های دوستانه مقابل شیلی و سوئد در مارس ۲۰۱۵ آغاز کرد.[۱۰۶][۱۰۷][۱۰۸] کی‌روش پس از آن به‌دلیل اختلاف نظر با فدراسیون فوتبال ایران از سِمَت مدیریتی خود، استعفا داد.[۱۰۹] ایران در ۱۴ آوریل ۲۰۱۵ در مرحله دوم مقدماتی با تیم‌های عمان، هند، ترکمنستان و گوام هم‌گروه شد.[۱۱۰] در ۲۶ آوریل ۲۰۱۵، کی‌روش اعلام کرد که به‌عنوان سرمربی تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۱۸ به همکاری با این تیم، ادامه خواهد داد.[۱۱۱] ایران دور دوم مقدماتی خود را با پیروزی ۴ بر صفر مقابل هند و ۲ بر صفر مقابل عمان به پایان رساند. ایران با ۲۰ امتیاز از هشت بازی در صدر جدول گروه خود قرار گرفت و کی‌روش و تیمش موفق شدند در مرحلهٔ دوم مقدماتی جام جهانی بدون شکست باقی بمانند. ایران برای قرعه‌کشی رقابت‌های سومین دور مقدماتی جام جهانی در آسیا، در گلدان یک در کنار استرالیا قرار گرفت. ایران در فاصلهٔ دو بازی مانده به پایان رقابت‌ها، با شکست ازبکستان در ورزشگاه آزادی، پس از روسیه میزبان و برزیل به‌عنوان سومین تیم، راهی جام جهانی ۲۰۱۸ شد.

کی‌روش در بازی ایران برابر پرتغال در جام جهانی ۲۰۱۸

نام کی‌روش در آوریل ۲۰۱۸ به‌عنوان یکی از گزینه‌های سرمربی‌گری تیم ملی کامرون مطرح شد اما او سرمربی تیم ملی ایران، باقی ماند.[۱۱۲]

پس از شکست‌ناپذیری در مرحلهٔ مقدماتی، ایران در بازی ابتدایی خود در مسابقات، به لطف گل به خودی دیرهنگام عزیز بوحدوز، مراکش را ۱–۰ شکست داد، اما در دومین بازی خود ۱–۰ مغلوب اسپانیا شد. در آخرین بازی، کی‌روش به مصاف تیم کشورش پرتغال رفت. پس از دریافت یک گل، علیرضا بیرانوند، دروازه‌بان ایران، ضربه پنالتی کریستیانو رونالدو را مهار کرد تا ایران به بازی برگردد. ایران با گل کریم انصاری‌فرد از روی نقطهٔ پنالتی، بازی را مساوی کرد. این تساوی می‌توانست منجر به نخستین صعود ایران به دور دوم جام جهانی شود اما با تساوی اسپانیا و مراکش، این اتفاق محقق نشد و پرتغال و اسپانیا به مرحلهٔ بعدی صعود کردند.[۱۱۳]

جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹

در ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۸، کی‌روش قرارداد خود را تا پایان جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹ تمدید کرد.[۱۱۴][۱۱۵] ایران در این مسابقات، با پیروزی مقابل یمن و ویتنام و تساوی با عراق، از گروه دی، به مرحله یک‌هشتم نهایی صعود کرد و در آن مرحله، با تیم سوم گروه اف، عمان دیدار کرد. پیروزی ۲–۰ ایران مقابل عمان باعث شد که ایران در مرحلهٔ یک چهارم نهایی مقابل چین قرار گیرد. ایران در این بازی، چین را با نتیجهٔ ۳–۰ شکست داد.

در صدمین بازی کی‌روش به‌عنوان سرمربی ایران، در بازی نیمه‌نهایی مقابل ژاپن، شاگردان کی‌روش، نخستین گل‌های خود را در این مسابقات دریافت کرده و با نتیجهٔ ۳–۰ شکست خوردند. او پس از پایان این بازی، تیم ملی ایران را ترک کرد.[۱۱۶]

کادر فنی
اعضای کادر فنی کی‌روش در تیم ملی ایران
مربی ملیت مسئولیت زمان
دن گاسپار پرتغالایالات متحده آمریکا دستیار/دروازه‌بان‌ها[۱۱۷] ۱۳۹۰–اکنون
آنتونیو سیموئز پرتغال دستیار اول[۱۱۸] ۱۳۹۲–۱۳۹۰
نلو وینگادا پرتغال دستیار اول[۱۱۹] ۱۳۹۲
اوسیانو دا کروز پرتغال دستیار اول[۱۲۰] ۱۳۹۳–اکنون
امید نمازی ایرانایالات متحده آمریکا دستیار[۱۱۸] ۱۳۹۲–۱۳۹۰
مارکار آقاجانیان ایران دستیار/آنالیز[۱۲۱] ۱۳۹۱–اکنون
مجید صالح ایران دستیار[۱۲۲] ۱۳۹۳
علی کریمی ایران دستیار[۱۲۲] ۱۳۹۳
میک مک‌درموت ایرلند شمالی بدنسازی[۱۲۳] ۱۳۹۱–۱۳۹۰
بارت کاوبرگ بلژیک بدنسازی[۱۲۴] ۱۳۹۱
میکو کوجالا فنلاند بدنسازی[۱۲۵] ۱۳۹۱–اکنون
برونو ماسیاتی برزیل آنالیز عملکرد فیزیکی[۱۲۶] ۱۳۹۳
لوسیانو برزیل بدنسازی و فیزیوتراپی[۱۲۷] ۱۳۹۳
دیه‌گو جیاچینو آرژانتین تجزیه و تحلیل بدنی[۱۲۸] ۱۳۹۳–اکنون
مهدی صفایی ایران رفلکس بدنی[۱۲۹] ۱۳۹۲
جواد نکونام ایران دستیار[۱۱۸] ۱۳۹۵
میگوئل سارایوا پرتغال آنالیز[۱۲۱] ۱۳۹۶

چندین نفر از دستیاران کی‌روش، تیم را در میانهٔ راه رها کردند. آنتونیو سیموئز که دستیار اول کی‌روش بود، در اواخر سال ۱۳۹۲ به‌دلایل شخصی از تیم رفت و چند هفته بعد امید نمازی نیز بدون هماهنگی، تیم را به‌دلایل غیرفنی ترک کرد که با انتقاد کی‌روش مواجه شد.[۱۳۰] دو دستیار ایرانی دیگر کی‌روش، مجید صالح و علی کریمی نیز هر دو پس از مدت کوتاهی از آغاز همکاری، از تیم جدا شدند که با حاشیه‌هایی همراه بود.[۱۳۱]

انتقادها

انتقادهای فنی از کی‌روش از همان بازی دوستانهٔ نخست با ماداگاسکار آغاز شد،[۱۳۲] با این‌حال شدت انتقادهای فنی از او در گذر زمان شدت و ضعف‌هایی داشته‌است. پس از جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۵، کی‌روش به خاطر «نتیجه‌گرایی»، «محافظه‌کاری»، «نداشتن تاکتیک جایگزین»، «گلزنی از ضربات ایستگاهی»، «زیبا بازی نکردن» و «دفاعی بازی کردن» تیم ایران مورد انتقاد قرار گرفت. با این حال کارشناسان دیگری، از روش بازی کردن تیم کی‌روش دفاع کرده و موارد انتقاد را نقاط قوت و حرفه‌ای می‌دانند.[۱۳۳] کی‌روش در پاسخ گفته‌است که تیم او با روشی که «توانایی آن را داشته‌باشد» بازی می‌کند.[۱۳۴]

مسئلهٔ داشتن دستیار ایرانی، همواره یکی از خواسته‌های فدراسیون فوتبال ایران از کی‌روش بوده‌است که در مفاد قرارداد دوم نیز گنجانده شد. با این وجود منتقدان او به این نکته اشاره می‌کنند که او به مربیان ایرانی اعتقادی ندارد و برخی از مربیانی که در کادر فنی خود استفاده کرده، مناسب نبوده‌اند یا حضورشان لازم نبوده‌است. برخی از منتقدان، دستمزد و مبالغ پاداش او را بسیار بالا می‌دانند. یکی دیگر از موارد انتقاد، دخالت او در مسائلی است که مدیریتی محسوب می‌شوند و در چارچوب وظایف فدراسیون هستند. گفته می‌شود که کی‌روش در موارد متعددی مانند نحوهٔ برگزاری لیگ برتر فوتبال ایران، انتخاب سرپرست تیم ملی و برگزاری اردوهای آماده‌سازی دخالت کرده‌است و این مسئله، اقتدار فدراسیون را زیر سؤال می‌برد. یکی از اختلافات دیگر فدراسیون با کی‌روش، نحوهٔ نظارت او بر تیم‌های ملی پایه مانند تیم امید است که یکی از مفاد قرارداد است و گفته می‌شود او این وظایف خود را به‌خوبی انجام نمی‌دهد. مرخصی‌های زیاد و طولانی‌مدت او نیز از موضوعات مورد انتقاد است.[۱۳۵][۱۳۶] وی که هشت سال هدایت تیم ایران را بر عهده داشت پس از شکست در مرحلهٔ نیمه‌نهایی جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹ برابر ژاپن و نرسیدن به فینال، در نشست خبری پس از بازی، خبر جدایی‌اش را اعلام کرد.[۱۳۷]

تیم ملی کلمبیا

در ۷ فوریهٔ سال ۲۰۱۹ کی‌روش با قراردادی سه ساله سرمربی جدید تیم ملی فوتبال کلمبیا شد.[۱۳۸] او تنها مربی اروپایی-آفریقایی تیم‌های ملی آمریکای جنوبی و چهارمین سرمربی اروپایی بود که پس از فریدریش دونفلد، زلاتکو وسلینوویچ و بلاگویه ویدینیچ سرمربی تیم ملی فوتبال کلمبیا شد.[۱۳۹] حضور او در کلمبیا با کوپا آمریکا ۲۰۱۹ آغاز شد. کلمبیا با مربی‌گری او با ۹ امتیاز و با کسب نتایج عالی، از جمله پیروزی ۲–۰ مقابل آرژانتین، مقام اول را به خود اختصاص داد.[۱۴۰] با این‌حال، کلمبیا در یک‌هشتم نهایی توسط شیلی و در ضربات پنالتی، حذف شد.[۱۴۱] کلمبیا مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ را با شکست دادن ونزوئلا و توقف شیلی آغاز کرد.[۱۴۲][۱۴۳] با این‌حال، زمانی که مسابقات پس از دنیاگیری کووید-۱۹ از سر گرفته شد، عملکرد کلمبیا به طرز فاجعه‌باری افت کرد. کلمبیا در خانهٔ خود با نتیجهٔ ۰–۳ در مقابل اروگوئه شکست خورد. (بدترین باخت خانگی کلمبیا در ۸۲ سال گذشته) کلمبیا همچنین با نتیجهٔ سنگین ۱–۶ مغلوب تیم ملی اکوادور شد.[۱۴۴][۱۴۵]

سرانجام او در تاریخ ۲ دسامبر ۲۰۲۰ در پی کسب نتایج ضعیف در مسابقات انتخابی جام جهانی، طی توافقی دوطرفه از تیم ملی کلمبیا جدا شد.[۱۴۶]

تیم ملی مصر

کی‌روش پس از حدود ۹ ماه دوری از فوتبال و رد پیشنهاد اتحادیه فوتبال عراق مبنی بر هدایت تیم ملی عراق، نهایتاً با اتحادیه فوتبال مصر به توافق رسید و در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۱ رسماً هدایت تیم ملی فوتبال مصر را به عهده گرفت.[۱۴۷] کی‌روش جایگزین حسام البدری سرمربی پیشین این تیم شد.[۱۴۸]

جام ملت‌های آفریقا ۲۰۲۱

در ابتدای این مسابقات، تیم ملی مصر در دور اول بازی‌ها در گروه دی جام ملت‌های آفریقا مقابل نیجریه شکست خورد.[۱۴۹] مصر سپس با گل محمد صلاح، تیم گینه بیسائو و در بازی بعد، سودان را شکست داد.[۱۵۰] در این دور، مصر با ۶ امتیاز، به مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی راه یافت.[۱۵۱] تیم ملی مصر در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی، پس از پیروزی ۵–۴ مقابل ساحل عاج در ضربات پنالتی، راهی مرحله یک چهارم نهایی شد.[۱۵۲] در بازی یک چهارم نهایی، مصر با نتیجهٔ ۲–۱ مقابل مراکش پیروز شد.[۱۵۳] در بازی نیمه‌نهایی، مصر با پیروزی بر کامرون، تیم میزبان مسابقات، در ضربات پنالتی، جواز صعود به فینال را به‌دست‌آورد.[۱۵۴]با این پیروزی، کی‌روش برای نخستین بار توانست یک تیم ملی را به دیدار فینال یک تورنمنت فوتبال برساند. با این وجود، مصر پس از کسب تساوی در دیدار پایانی، در ضربات پنالتی مغلوب سنگال شد.[۱۵۵]

مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲

تیم ملی مصر به دور سوم مقدماتی جام جهانی قارهٔ آفریقا راه یافته بود تا برای کسب جواز حضور در جام جهانی ۲۰۲۲ به مصاف سنگال برود. مصر پس از پیروزی ۱–۰ در قاهره، و باخت ۱–۰ در داکار، دوباره در ضربات پنالتی مقابل سنگال شکست خورد و از راه‌یابی به مسابقات جام جهانی ۲۰۲۲ بازماند.[۱۵۶]

آمار سرمربی‌گری

تا تاریخ بازی انجام شده در ۲۹ مارس ۲۰۲۲[۱۵۷][۱۵۸][۱۵۹]

تیم از تا نتایج
ب ب م ب پ %
پرتغال پرتغال ۴ سپتامبر ۱۹۹۱ ۱۷ نوامبر ۱۹۹۳ ۲۳ ۱۰ ۸ ۵ ۰۴۳
پرتغال اسپورتینگ ۱ ژوئن ۱۹۹۴ ۱ ژوئن ۱۹۹۶ ۶۸ ۴۵ ۱۷ ۶ ۰۶۶
ایالات متحده آمریکا مترواستارز ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۶ ۱۹ نوامبر ۱۹۹۶ ۲۴ ۱۲ ۰ ۱۲ ۰۵۰
ژاپن ناگویا گرامپوس ۲۱ نوامبر ۱۹۹۶ ۲۱ نوامبر ۱۹۹۷ ۳۸ ۱۹ ۰ ۱۹ ۰۵۰
امارات متحده عربی امارات متحده عربی ۱۹ ژانویه ۱۹۹۸ ۱۸ ژانویه ۱۹۹۹ ۱۶ ۸ ۲ ۶ ۰۵۰
آفریقای جنوبی آفریقای جنوبی ۷ اکتبر ۲۰۰۰ ۳۰ مارس ۲۰۰۲ ۲۴ ۱۰ ۸ ۶ ۰۴۲
اسپانیا رئال مادرید ۲۵ ژوئن ۲۰۰۳ ۳۱ مه ۲۰۰۴ ۵۹ ۳۴ ۱۱ ۱۴ ۰۵۸
پرتغال پرتغال ۱۱ ژوئیه ۲۰۰۸ ۹ سپتامبر ۲۰۱۰ ۲۷ ۱۵ ۹ ۳ ۰۵۶
ایران ایران ۴ آوریل ۲۰۱۱ ۲۸ ژانویه ۲۰۱۹ ۱۰۰ ۶۰ ۲۷ ۱۳ ۰۶۰
کلمبیا کلمبیا ۷ فوریه ۲۰۱۹ ۱ دسامبر ۲۰۲۰ ۱۸ ۹ ۵ ۴ ۰۵۰
مصر مصر ۸ سپتامبر ۲۰۲۱ ۱۰ آوریل ۲۰۲۲ ۲۰ ۱۱ ۶ ۳ ۰۵۵
مجموع ۴۲۰ ۲۳۷ ۹۳ ۹۰ ۰۵۶

تألیفات، تدریس و دیگر موارد

کی‌روش کتابی به‌نام سازماندهی ساختاری فعالیت‌های فوتبال[توضیح ۷] نوشته‌است که در مورد راه‌کارهای بازسازی فوتبال در کشور پرتغال است. او همچنین مجموعه فیلم آموزشی آموزش فوتبال با کی‌روش[توضیح ۸] را تهیه کرده‌است.[۸]

کی‌روش در سال ۱۹۹۸ با همکاری دن گاسپار، «کیو ریپورت»[توضیح ۹] را تألیف کرد که برنامه‌ای راهبردی و پژوهش‌محور برای پیشرفت فوتبال در آمریکا بود.[۱۶۰]

وی از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲، مشاور فنی فدراسیون جهانی فوتبال بود.[۱۶۱] در سال ۱۹۸۹ مدرس دوره‌های مربیگری یوفا شد و دو دوره در سال‌های ۱۹۹۱ و ۱۹۹۲ در کلاس‌های مربیگری فیفا تدریس کرد، که محل کلاس سال اول در مصر و سال دوم در عربستان سعودی بود.[۸] کی‌روش در دانشگاه نیز تدریس کرده‌است و استاد راهنمای ژوزه مورینیو بوده‌است.[۱۶۲]

او در سال ۱۹۹۷ به‌عنوان مربی تیم منتخب جی‌لیگ در دیدار با منتخب جهان انتخاب شد.[۸] در سال ۲۰۰۰ نیز در دو بازی، مربی تیم فوتبال منتخب جهان بود که در بازی اول برابر بوسنی و هرزگوین و در بازی دوم برابر فرانسه به ترتیب مشترکاً با کارلوس آلبرتو پریرا و ژوزف ونگلوش عهده‌دار مربیگری بود.[۱۶۳]

افتخارات و دستاوردها

دستیاری سرمربی (الکس فرگوسن)

لیگ قهرمانان اروپا: ۰۸–۲۰۰۷

جام باشگاه‌های جهان: ۲۰۰۸

پریمر لیگ انگلستان: ۰۳–۲۰۰۲، ۰۷–۲۰۰۶، ۰۸–۲۰۰۷

جام حذفی فوتبال انگلستان :۰۴–۲۰۰۳

لیگ کاپ فوتبال انگلستان: ۰۶–۲۰۰۵، ۰۹–۲۰۰۸ و ۱۰–۲۰۰۹

مربیگری

تیم‌های ملی پایه پرتغال[۹]
اسپورتینگ لیسبون[۹][۱۰]
ناگویا گرامپوس
رئال مادرید[۹]
تیم ملی فوتبال ایران
تیم ملی فوتبال مصر

توضیحات

  1. نام کی‌روش در منابع فارسی به صورت‌های دیگر مانند کوئیروز، کیروز، کروش یا کرش هم نوشته شده؛ به عنوان مثال، فدراسیون فوتبال ایران در یک متن خبری بایگانی‌شده در ۱۵ آوریل ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine، هم از کیروش و هم از کروش استفاده کرده‌است. هم‌چنین ایسنا، خبرگزاری دانشجویان ایران، هم از کیروش[پیوند مرده]، هم از کرش بایگانی‌شده در ۸ فوریه ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine، و هم از کوئیروش[پیوند مرده] برای نام این مربی استفاده کرده‌است. با این حال، خود این مربی در مصاحبه‌ای که توسط چند خبرگزاری ایرانی منتشر شده، تلفظ نامش را «کِی-رُش» گفته‌است (پیوند پایدار)
  2. دانشگاه صنعتی لیسبون یا دانشگاه فنی لیسبون (Technical University of Lisbon) در سال ۲۰۱۳ با دانشگاه لیسبون (University of Lisbon) ادغام شد.
  3. ‘The Portuguese national team needs to remove all the shit from the Portuguese federation. ’
  4. مطابق قانون وقت ام‌ال‌اس، تمام بازی‌ها باید برنده می‌داشتند و در صورتی که بازی در وقت معمول مساوی می‌شد، ضربات پنالتی تیم برنده را تعیین می‌کرد.
  5. مطابق قانون وقت ام‌ال‌اس که با شرکت ۱۰ تیم برگزار می‌شد، پس از پایان مسابقات دوره‌ای، ۴ تیم برتر از ۵ تیم هر کنفرانس در جدول رده‌بندی آن به دور حذفی آن کنفرانس راه می‌یافتند. تیمی که از ۳ بازی، ۲ بازی را می‌برد به مرحله بالاتر می‌رفت و مسابقه فینال میان برنده کنفرانس شرق و غرب برگزار می‌شد.
  6. در سال ۲۰۰۰، هر یک دلار آمریکا برابر ۶٫۹۴۶۸ رند آفریقای جنوبی بود.
  7. Structural Organisation Of Soccer Activities
  8. Learning Soccer With Queiroz
  9. Q-Report

پانویس

  1. «سرمربی تیم ملی فوتبال در نشست خبری: نام من کارلوس کی‌روش است». ایسنا. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۵ آوریل ۲۰۱۱.
  2. برابر با ۱۰ اسفند ۱۳۳۱
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ «کی‌روز مربی موفق در ردهٔ سنی پایه». همشهری‌آنلاین. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ فوریه ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۱۹ بهمن ۱۳۸۹.
  4. "PROFILE: Carlos Queiroz (Player)" (به انگلیسی). footballzz.co.uk. Archived from the original on 3 December 2013. Retrieved February 7, 2015.
  5. http://www.trt.net.tr/portuguese/desporto/2019/01/20/carlos-queiroz-um-tecnico-com-pergaminhos-para-dirigir-a-selecao-nacional-da-colombia-1129440
  6. "Portugal's coach is chasing a personal dream". independent.co.uk. London: Independent News and Media. 29 June 2010. Retrieved 3 July 2010.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ David Gendelman (مه ۲۹, ۲۰۱۴). «Coaching, Portuguese Style». The Paris Review. دریافت‌شده در فوریه ۷, ۲۰۱۵.
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ ۸٫۲ ۸٫۳ ۸٫۴ ۸٫۵ ۸٫۶ ۸٫۷ "Queiroz is driven by pride and passion" (به انگلیسی). Independent Online. September 2, 2000. Archived from the original on 7 February 2015. Retrieved February 7, 2015.
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ ۹٫۲ ۹٫۳ ۹٫۴ "PROFILE: Carlos Queiroz (Manager)" (به انگلیسی). footballzz.co.uk. Retrieved February 7, 2015.[پیوند مرده]
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ ۱۰٫۲ "Queiroz quits United for Portugal" (به انگلیسی). Euro Sport. 11 June 2008. Retrieved February 7, 2015.
  11. Rui Mestre (15 October 2005). "Portugal - International Results" (به انگلیسی). Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved February 18 2015. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ بازبینی= (help)
  12. Alex Yannis (May 29, 1996). "SOCCER; New Coach Has Worldly Flair" (به انگلیسی). The New York Times. Retrieved February 18 2015. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ بازبینی= (help)
  13. Alex Yannis (September 11, 1996). "MetroStars Win, but May Lose Their Coach" (به انگلیسی). The New York Times. Retrieved February 18 2015. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ بازبینی= (help)
  14. "MetroStars MLS: Queiroz to leave MetroStars for Japan" (به انگلیسی). Soccer America. September 16, 1996. Retrieved February 18 2015. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ بازبینی= (help)
  15. Jack Bell (August 21, 2009). "MetroStars/Red Bulls: A Coaching Carousel Keeps Turning" (به انگلیسی). The New York Times. Retrieved February 18 2015. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ بازبینی= (help)
  16. Dave Litterer (7 August 2004). "USA 1996" (به انگلیسی). Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved February 18 2015. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ بازبینی= (help)
  17. Alex Yannis (October 3, 1996). "D.C. Ends MetroStars' Inaugural Season" (به انگلیسی). The New York Times. Retrieved February 18 2015. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ بازبینی= (help)
  18. J-League Official Guide (1997) (به انگلیسی). Shogakukan Sports Special. 1997.
  19. Eric Visser (7 August 2004). "JAPAN 1996" (به انگلیسی). Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 1 February 2004.
  20. ref group="توضیح">جام چهارجانبه سونتوری (Suntory Cup) یا جام قهرمانان جی‌لیگ (J.League Champions Cup) که هر سال قهرمان آن، قهرمان هم جی‌لیگ حساب می‌شد، در این سال تقریباً حالت تشریفاتی داشت. چرا که لیگ ژاپن که به شکل آپرتورا و کلاسورا برگزار می‌شد، در فصل ۱۹۹۶ استثنائاً یک‌سره برگزار شد و قهرمان جی‌لیگ تیمی بود که بیشترین امتیاز را در پایان فصل داشت. قهرمان این جام برنده جایزه ۵۰ میلیون ینی (حدوداً ۵۰۰ هزار دلار) می‌شد و جواز حضور در جام بانک سانوا را نیز کسب کرد.
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ "U.S. Soccer: Queiroz returns as adviser" (به انگلیسی). Soccer America. January 14, 1998. Retrieved February 18 2015. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ بازبینی= (help)
  22. "Record of the Team" (به انگلیسی). Nagoya Grampus Official Website. Retrieved February 18 2015. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ بازبینی= (help)
  23. ۲۳٫۰ ۲۳٫۱ Eric Visser (1 December 1999). "JAPAN 1997" (به انگلیسی). Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 1 February 2004.
  24. Erik Garin and Vincent Leon (20 February 2009). "Sanwa Bank Cup 1994-1997" (به انگلیسی). Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 1 February 2004.
  25. Karel Stokkermans (20 16 October 2014). "Cup Winners' Cup 1996/97" (به انگلیسی). Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 1 February 2004. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ= (help)
  26. Bondy, Filip (2010). Chasing the Game: America and the Quest for the World Cup (به انگلیسی). Da Capo Press. p. 202.
  27. Mohamed S. Chbaro (25 February 1999). "Middle-East International Matches 1998/99" (به انگلیسی). Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 1 February 2004.
  28. Mohamed S. Chbaro (11 December 1998). "Middle-East International Matches 1998/99" (به انگلیسی). Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 1 February 2004.
  29. Mohamed S. Chbaro (19 December 1998). "Arabian Cup 1998 Details" (به انگلیسی). Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 1 February 2004.
  30. Karel Stokkermans (11 July 2002). "Asian Games 1998 (Thailand)" (به انگلیسی). Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 1 February 2004.
  31. Pule Mokhine (2000-08-26). "New Bafana coach's fat salary" (به انگلیسی). News24. Archived from the original on 22 February 2015. Retrieved 2015-02-22.
  32. Karel Stokkermans (9 July 2009). "African Nations Cup 2002" (به انگلیسی). Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 1 February 2015.
  33. Karel Stokkermans (17 July 2014). "World Cup 2002 Qualifying" (به انگلیسی). Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 1 February 2015.
  34. "South Africa's road to the finals" (به انگلیسی). BBC SPORT. 10 April, 2002. Retrieved 1 February 2015. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ= (help)
  35. "Coach Queiroz selects local players" (به انگلیسی). News24. 2000-11-03. Archived from the original on 22 February 2015. Retrieved 2015-02-22.
  36. Sébastien Duret (12 February 2002). "African Nations Cup 2002 - Final Tournament Details" (به انگلیسی). Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 1 February 2015.
  37. ۳۷٫۰ ۳۷٫۱ Sébastien Duret (10 February 2002). "Santos beat Black Leopards 4-1, boosting coach's chances" (به انگلیسی). Panapress. Retrieved 22 February 2015.
  38. David Legge (February 15 2002). "Queiroz hangs in while Safa dawdle" (به انگلیسی). Independent Online. Retrieved 1 February 2015. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ= (help)
  39. Sébastien Duret (17 February 2002). "Future of South Africa's national coach hangs in the balance" (به انگلیسی). Panapress. Retrieved 22 February 2015.
  40. "Where did Bafana's ex-coaches go to?" (به انگلیسی). Independent Online. October 11 2008. Retrieved 1 February 2015. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ= (help)
  41. De Sa, Roger; Landheer, Ernest (2002). Roger de Sa: Man of Action (به انگلیسی). New Africa Books. p. 13.
  42. Matshelane Mamabolo (February 15 2002). "Queiroz - five reasons why he should go" (به انگلیسی). Independent Online. Retrieved 1 February 2015. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ= (help)
  43. Jermaine Craig (February 15 2002). "Queiroz - five reasons why he should stay" (به انگلیسی). Independent Online. Retrieved 1 February 2015. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ= (help)
  44. Carl Peters (March 13 2002). "Queiroz's golden goodbye" (به انگلیسی). Independent Online. Retrieved 1 February 2015. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ= (help)
  45. Rodney Reiners (March 13 2002). "SA brace for new-look Bafana" (به انگلیسی). Independent Online. Retrieved 1 February 2015. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ= (help)
  46. De Sa, Roger; Landheer, Ernest (2002). Roger de Sa: Man of Action (به انگلیسی). New Africa Books. p. 5.
  47. Jermaine Craig (June 26 2003). "Queiroz fire comes back to burn Safa" (به انگلیسی). Independent Online. Retrieved 1 February 2015. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ= (help)
  48. رویترز، تاریخ: ۲۸ آوریل ۲۰۱۴ تاریخ بازدید: ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۶[پیوند مرده]
  49. Hickman, Niall (2013-04-24). "Steve McClaren: Ruthless Sir Alex Ferguson is the real fighter". Express.co.uk (به انگلیسی). Retrieved 2022-03-30.
  50. «Queiroz vuelve a Manchester para negociar su salida del United - Fútbol». www.elmundo.es. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۳۰.
  51. "Real sack Queiroz". BBC Sport. 24 May 2004. Retrieved 20 June 2007.
  52. "Queiroz returns to United". The Guardian. 4 June 2004. Retrieved 4 January 2020.
  53. Taylor, Daniel (6 October 2014). "Roy Keane reveals details behind his explosive Manchester United exit". The Guardian. Retrieved 4 January 2020.
  54. "Benfica silent, but Queiroz announcement edges nearer". ESPN Soccernet. 19 May 2006. Retrieved 20 June 2007.
  55. "Man Utd pair hit with FA charge". BBC Sport. 2 April 2008. Retrieved 29 July 2008.
  56. "Man Utd duo's charge 'not proved'". BBC Sport. 28 May 2008. Retrieved 29 July 2008.
  57. Oliver, Pete (29 March 2008). "Ferguson not expecting Queiroz to move to Benfica". Reuters. Retrieved 5 September 2020.
  58. Adamson, Mike (11 July 2008). "Queiroz confirmed as Portugal manager". The Guardian. London: Guardian News and Media. Retrieved 11 July 2008.
  59. Pontes, Carlos (12 July 2008). "Queiroz leaves Man United to become Portugal coach". uk.reuters.com. Thompson Reuters. Retrieved 12 July 2008.
  60. "Queiroz takes Portugal coach post". BBC Sport. 11 July 2008. Retrieved 11 July 2008.
  61. "Ferguson bids farewell to Queiroz, thanking him for rebuilding the team". International Herald Tribune. Associated Press. 11 July 2008. Retrieved 11 July 2008.
  62. "Carlos Queiroz suspended for six months for insulting anti-doping team". The Guardian. Associated Press. 2 September 2009. Retrieved 25 March 2011.
  63. "Archived copy". Archived from the original on 11 July 2011. Retrieved 9 September 2010.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:عنوان آرشیو به جای عنوان (link)
  64. "THE CAS ANNULS THE SUSPENSION OF CARLOS QUEIROZ". Court of Arbitration for Sport. 23 March 2011. Archived from the original on 26 March 2011. Retrieved 25 March 2011.
  65. http://www.varzesh3.com/news/1315028/کی-روش-و-رکورد-و-افتخار
  66. skysports: Queiroz in Iran Talks; Portugues Coach Weighing up Contract offer
  67. Bleacher Report: Carlos Queiroz Signs with Iran Amid Mounting Political Tension
  68. «متن کامل ایمیل انصراف کیروز از پذیرش سرمربیگری تیم ملی ایران». فدراسیون فوتبال ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۶ بهمن ۱۳۸۹.
  69. «کارلوس کیروز پرتقالی رسماً هدایت تیم ملی ایران را بر عهده گرفت». العربیه. دریافت‌شده در ۵ آوریل ۲۰۱۱.
  70. «تکمیل لیست سیاه کیروش». روزنامه شرق (۲۱۹۹): ۱۸. ۱۰ دی ۱۳۹۳.
  71. جباری، مهدیه (۲۰ بهمن ۱۳۹۱). «نگاهی به ۵ بازیکنی که از تیم ملی رفتند: از مجیدی تا عقیلی». خبرآنلاین. دریافت‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳.
  72. Fifield, Dominic (18 April 2014). "Ashkan Dejagah says Felix Magath is the right man to keep Fulham up" (به انگلیسی). Guardian. Retrieved 3 February 2015.
  73. «نخستین بازی رسمی تیم ملی با کی‌روش». همشهری‌آنلاین. ۲۴ تیر ۱۳۹۰. دریافت‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳.
  74. بهادری‌نژاد، امیر (۷ مرداد ۱۳۹۰). «اکنون در مسیر جام جهانی قرار گرفته‌ایم». همشهری‌آنلاین. دریافت‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳.
  75. «گزارش کامل تیم‌های صعودکننده از مرحله گروهی مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴: ایران هجومی‌ترین تیم قاره کهن؛ ازبکستان مقتدرترین». خبرگزاری فارس. ۱۱ اسفند ۱۳۹۰. دریافت‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳.
  76. حسینی‌خواه، هیلدا (۶ تیر ۱۳۹۲). «قصه صعود به ۴ جام‌جهانی» (PDF). روزنامه جام جم (۳۷۲۶): ۱۰–۱۱.
  77. «بررسی شانس صعود فوتبال ایران به جام جهانی: کار از اما و اگر هم گذشته!». خبرگزاری مهر. ۲۷ آبان ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳.
  78. «بررسی شانس صعود ایران به جام جهانی؛ چگونه مسافر برزیل می‌شویم». همشهری‌آنلاین. ۱۵ خرداد ۱۳۹۲. دریافت‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳.
  79. «ایران مقتدرانه به جام جهانی برزیل صعود کرد/پیروزی بر کره جنوبی در اولسان». خبرگزاری فارس. ۲۸ خرداد ۱۳۹۲. دریافت‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳.
  80. 52875 «ادامه جنگ لفظی مربیان ایران و کره جنوبی» مقدار |نشانی= را بررسی کنید (کمک). روزنامه شرق (۱۷۵۷): ۱۳. ۲۵ خرداد ۱۳۹۳.
  81. «واکنش شدید کره‌ای‌ها به مشت‌های گره کرده سرمربی تیم ملی: کی‌روش را محروم کنید!». خبرگزاری ایسنا. ۲۹ خرداد ۱۳۹۲. دریافت‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳.
  82. «مسابقات فوتبال غرب آسیا-کویت؛ جدال متفاوت ایران و عربستان / جوانان کی‌روش بدنبال انتقام». خبرگزاری ایلنا. ۱۸ آذر ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳. کاراکتر line feed character در |عنوان= در موقعیت 30 (کمک)
  83. «پیروزی بی‌ثمر شاگردان کی‌روش بر یمن: از غرب آسیا هم حذف شدیم/ ناکامی‌های فوتبال ملی همچنان ادامه دارد». خبرگزاری ایسنا. ۲۵ آذر ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳.
  84. "Hosts Australia top seeds for 2015 Asian Cup". Reuters. 18 March 2014. Retrieved 18 March 2014.
  85. "Queiroz trims Iran squad to 24". FIFA.com. 1 June 2014. Archived from the original on 1 June 2014. Retrieved 1 June 2014.
  86. Delaney, Miguel (16 June 2014). "Iran 0 Nigeria 0 match report: Unlucky 13 for World Cup as Carlos Queiroz masterminds first stalemate of tournament". The Independent. Retrieved 5 September 2020.
  87. "World Cup: Argentina 1-0 Iran". BBC Sport. Retrieved 4 June 2018.
  88. Reza makes Charlton history at World Cup بایگانی‌شده در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine
  89. "The Highest-Paid Coaches At The World Cup". Forbes.com. Retrieved 24 October 2018.
  90. Reuters Editorial. "Queiroz ends contract saga by signing Iran deal". U.K. Retrieved 4 June 2018.
  91. Iranian crowd sets Asian Cup standard بایگانی‌شده در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine
  92. "Queiroz: Iran 'victimised' by sanctions | Goal.com". www.goal.com. Retrieved 4 June 2018.
  93. "Iranian fans using social media to defy Asian Cup censorship". ABC News. 23 January 2015. Retrieved 4 June 2018.
  94. "Iran v UAE Live Commentary & Result, 19/01/2015, AFC Asian Cup | Goal.com". www.goal.com. Retrieved 4 June 2018.
  95. Reuters (23 January 2015). "Iraq beat Iran on penalties to settle classic Asian Cup encounter". The Guardian. Retrieved 4 June 2018.
  96. Gorman, Joe (23 January 2015). "Iranian women stand united in protest and hope at Asian Cup". The Guardian. Retrieved 4 June 2018.
  97. Gaskin, Lee (24 January 2015). "Former Socceroos blast referee Ben Williams for 'embarrasing' [sic] send-off in Iran's Asian Cup loss to Iraq". The Sydney Morning Herald. Retrieved 4 June 2018.
  98. http://www.tabnak.ir/fa/news/379904/سالانه15-میلیون-دلار-قرارداد-کی‌روش
  99. http://www.isport.ir/fa/content/21500/دستمزد-کی-روش-سالی-۱۵-میلیارد-تومان-کفاشیان-دولت-کمک-کند
  100. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ ژوئن ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۴.
  101. http://www.mashreghnews.ir/fa/news/321408/كرش-با-كمك-دولت-ماندنی-می‌شود
  102. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۴.
  103. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲ دسامبر ۲۰۱۹.
  104. http://www.tabnak.ir/fa/news/379904/سالانه۱۵-میلیون-دلار-قرارداد-کی‌روش
  105. «کی روش راضی به نصف قراردادایران در آفریقای جنوبی». خبرگزاری جمهوری اسلامی. دریافت‌شده در ۲۰۱۴-۰۸-۱۰.
  106. "Iran v Chile Live Commentary & Result, 26/03/2015, Friendlies | Goal.com". www.goal.com. Retrieved 4 June 2018.
  107. O'Connor, Philip. "Ibra silences raucous Iran fans to give Sweden 3-1 win". Retrieved 4 June 2018.
  108. Radio, Sveriges. "Regimkritiska budskap på Friends kan ge böter - Radio Sweden på svenska" (به سوئدی). Retrieved 4 June 2018.
  109. Queiroz quits as Iran coach بایگانی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine
  110. "Asian draw throws up derbies and drama". FIFA.com. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 4 June 2018.
  111. "U-turn as Carlos Queiroz stays as Iran coach". Retrieved 4 June 2018.
  112. Okeleji, Oluwashina (23 April 2018). "77 applicants for vacant Cameroon coaching position". BBC Sport. Retrieved 27 April 2018. Queiroz, 65, managed South Africa between 2000 and 2002, but has had a topsy-turvy relationship since taking over as Iran coach in 2011.
  113. "Portugal survive with dramatic draw". FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association. 25 June 2018. Retrieved 5 September 2020.
  114. "ABOLA.PT - Irão - Carlos Queiroz renova contrato até início de 2019". Abola.pt (به پرتغالی).
  115. "Iran coach Carlos Queiroz has contract extended". Sportstarlive.
  116. Sansom, Dan (28 January 2019). "Carlos Queiroz steps down as Iran head coach after Japan defeat". Sky Sports. Retrieved 28 January 2019.
  117. «گزارش CNN از زندگی دن‌گاسپار در تهران/ یک آمریکایی پشت صعود ایران به جام جهانی». خبرگزاری ایسنا. ۱۰ آبان ۱۳۹۲. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳.
  118. ۱۱۸٫۰ ۱۱۸٫۱ ۱۱۸٫۲ «بعد از سیموئز، امید نمازی هم از تیم ملی جدا شد». خبرآنلاین. ۹ اسفند ۱۳۹۲. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳.
  119. «وینگادا دستیار کی‌روش در تیم ملی ایران شد». بی‌بی‌سی فارسی. ۷ خرداد ۱۳۹۲. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳.
  120. «سوابق دستیار جدید کی‌روش اعلام شد/ اسپورتینگ لیسبون آخرین باشگاه دآکروز». خبرگزاری ایسنا. ۷ فروردین ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳.
  121. ۱۲۱٫۰ ۱۲۱٫۱ «کروش: بعضی‌ها آنالیزهای ما را به تمسخر گرفتند». روزنامه ورزشی نود. ۲۸ مهر ۱۳۹۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۸ فوریه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳.
  122. ۱۲۲٫۰ ۱۲۲٫۱ «دبیرکل فدراسیون تا دوشنبه مشخص می‌شود/ شرایط صالح برای کریمی هم رخ داد». خبرگزاری مهر. ۱۴ دی ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳.
  123. «کروش: میک به خاطر خانواده‌اش رفت/ واقعیت ندارد؛ از صعود به جام جهانی ناامید نیستم». خبرآنلاین. ۲۸ تیر ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳.
  124. «آشنایی با مربی بدنساز تیم ملی فوتبال/ حضور در دو باشگاه بلژیکی و اماراتی». خبرگزاری مهر. ۲۱ مرداد ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳.
  125. «ملی پوشان ایران زیر نظر مربی جدید بدنسازی کردند». خبرگزاری مهر. ۲۹ اسفند ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳.
  126. «برونو ماسیاتی - مربی آنالیز عملکرد فیزیکی بازیکنان تیم ملی در گفتگو با سایت فدراسیون فوتبال به نکاتی اشاره کرد». فدراسیون فوتبال ایران. ۲ اردیبهشت ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳.
  127. «مربی تیم ملی فوتبال ایران در گفتگو با سایت رسمی فدراسیون به نکاتی اشاره کرد». فدراسیون فوتبال ایران. ۶ خرداد ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۶ اوت ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳.
  128. «دیه گو: بازیکنان پیشرفت قابل توجهی از لحاظ فیزیکی داشتند». خبرگزاری مهر. ۳ خرداد ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳.
  129. صفوی، سید حسن (۱۱ اسفند ۱۳۹۲). «مربی جدید بدنساز تیم ملی فوتبال را بیشتر بشناسید». خبرگزاری فارس. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳.
  130. «کی‌روش: نمازی دیگر جایی در تیم ملی ندارد/ شرایط تمدید قراردادم مهیا نیست». خبرگزاری ایسنا. ۹ اسفند ۱۳۹۲. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳.
  131. عالی، علی (۱۰ دی ۱۳۹۳). «روایت «اعتماد» از حاشیه تازه تیم ملی فوتبال ایران». روزنامه اعتماد (۳۱۴۳): ۱۵.
  132. بهادری‌نژاد، امیر (۴ مرداد ۱۳۹۰). «مربیان فراموشکار». همشهری‌آنلاین. دریافت‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳.
  133. «نظر کارشناسان دربارهٔ عملکرد و آینده سرمربی تیم ملی فوتبال: «کی روش» بماند یا برود؟». خبرگزاری ایرنا. ۸ بهمن ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳.
  134. روحانی، وصال (۱۱ بهمن ۱۳۹۳). «روایت «اعتماد» از حاشیه تازه تیم ملی فوتبال ایران». روزنامه ایران (۵۸۵۵): ۲۲.
  135. ذوالفقارنسب، بیژن (۱۵ تیر ۱۳۹۳). «پیشنهاد قرارداد ضعیف». روزنامه شرق (۲۰۵۷): ۱ و ۴.
  136. «ضمانت اجرا؛ بند گمشده در قرارداد جدید کی روش». خبرگزاری ایرنا. ۲۲ شهریور ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳.
  137. «کی‌روش از تیم ملی فوتبال ایران خداحافظی کرد/ اینجا پایان کار است». خبرگزاری مهر.
  138. "Carlos Queiroz: Colombia role for former Manchester United assistant boss". 7 February 2019 – via www.bbc.co.uk.
  139. "Carlos Queiroz: esta es la carrera del nuevo técnico de la selección Colombia". ELESPECTADOR.COM. 6 February 2019.
  140. "Colombia vs Paraguay: Resumen y resultado (1-0) | Copa América 2019". 24 June 2019.
  141. "Analysis – Four things learned from Colombia 0-0 Chile - Page 5 of 5". 29 June 2019.
  142. "World Cup Qualifiers: Colombia overrun Venezuela with three first-half goals".
  143. "Falcao rescues point for Colombia in 2-2 draw with Chile". 14 October 2020.
  144. "Uruguay dish out Colombia's worst home defeat in 82 years". MARCA. 14 November 2020.
  145. "Ecuador 6-1 Colombia: goleada inédita de la Tri sobre los cafeteros, que la coloca segunda en el premundial". El Universo (به اسپانیایی). 17 November 2020.
  146. «رسمی: پایان کار کارلوس کی‌روش در کلمبیا». ورزش سه. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۲-۰۲.
  147. «رسمی: پایان کار کارلوس کی‌روش در کلمبیا». ورزش سه. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۲-۰۲.
  148. "کارلوس کیروش مدیرًا فنیًا لمنتخب الفراعنة.. ویوجه رسالة لجمهور الکرة فی مصر". CNN Arabic. 8 September 2021.
  149. "Nigeria 1-0 Egypt: Kelechi Iheanacho scores only goal as Mohamed Salah fails to inspire Pharaohs". Sky Sports. 11 January 2022.
  150. "صلاح یمنح مصر فوزا ثمینا علی غینیا بیساو". BBC News عربی (به عربی). Retrieved 2022-02-04.
  151. "منتخب مصر یهزم السودان 1 / 0 ویتأهل رسمیا لدور الـ16 بأمم افریقیا". الیوم السابع. 2022-01-19. Retrieved 2022-02-04.
  152. "ملخص وأهداف منتخب مصر وکوت دیفوار فی دور الـ16 بکأس أمم أفریقیا". الیوم السابع. 2022-01-27. Retrieved 2022-02-04.
  153. "مصر تفوز علی المغرب وتضرب موعدًا مع الکامیرون فی قبل نهائی کأس أمم إفریقیا". بوابة الأهرام (به عربی). Retrieved 2022-02-04.
  154. FilGoal (2022-02-04). "سیطرت الکامیرون وفازت مصر.. ملخص أرقام نصف نهائی کأس أمم إفریقیا 2021". FilGoal.com (به عربی). Retrieved 2022-02-04.
  155. "Mané scores decisive penalty as Senegal beat Egypt to win Africa Cup of Nations". The Guardian. 6 February 2022.
  156. "Carlos Queiroz sends farewell message following World Cup qualification failure". kingfut.com. 29 March 2022.
  157. Mestre, Rui (15 October 2005). "Portugal – International Results". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 4 February 2009.
  158. Tabeira, Martín (15 October 2005). "South Africa National Team Coaches". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 4 February 2009.
  159. Courtney, Barrie (2 February 2005). "2002 Matches". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 4 February 2009.
  160. Kartik Krishnaiyer (November 12, 2009). "Looking Back at Project 2010: Part I" (به انگلیسی). World Soccer Talk. Retrieved 3 February 2015.
  161. Stuart Mathieson (10 August 2004). "Fergie hails his number two" (به انگلیسی). World Soccer Talk. Retrieved 3 February 2015.
  162. اکبری، سعید (۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۲). «کارلوس کروش: در موزامبیک مین روبی می‌کردم/ مورینیو شاگرد زرنگ کلاس من بود/ عکس مربوط به دوران هیپی بودنم را از کجا آوردید؟». خبرآنلاین. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳.
  163. Marcelo Leme de Arruda (5 February2015). "FIFA XI´s Matches - Full Info" (به انگلیسی). Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 1 February 2004. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ= (help)

پیوند به بیرون