فیبروز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ریزنگاری قلب که نشان از فیبروز می‌دهد.

فیبروز یا فساد الیاف (به فرانسوی: fibrose، به انگلیسی: fibrosis) یا فسادِ الیاف، بیماری ورم انساج لیفی و تصلب (سخت شدن) بافت‌های همبند است که در نتیجهٔ فزونی‌یافتن تشکیل الیاف در بافت همبند طی یک فرایند بهبودی‌پذیر یا بهبودی‌ناپذیر است. فیبروز ممکن است خوش‌خیم، بدخیم یا بیماری‌زا باشد.

فرایند ایجاد فیبروز مانند فرایند ایجاد جوشگاه است که در هر دو اختلال، یاخته‌های تحریک‌شده، بافت همبندی شامل کلاژن و گلیکوزامیدگلیکان را فرو می‌کشند. ماکروفاژها و بافت‌های آسیب‌دیدهٔ میان سطح‌های که به آنها اینترستینوم گفته می‌شود، تولید فاکتور رشد دگرگون‌ساز بتا (TGF-ß) می‌کنند. این فاکتور رشد، تکثیر و فعال‌سازی فیبروبلاست‌ها را تحریک می‌کند و باعث ترسیب بافت همبند می‌شوند.

گونه‌ها[ویرایش]

فیبروز ممکن است در بافت‌های مختلف بدن پیشامد کند:

ریزنگارهٔ سیروز کبدی

ریه[ویرایش]

کبد[ویرایش]

قلب[ویرایش]

دیگر بافت‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]