طایفه فارسی‌مدان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

فارسی‌مَدان نام یکی از طایفه‌های مهم ایل قشقایی است.

فارسی مدان‌ها معتقدند که اصل آنها از طایفه خلج می‌باشد و قبل از نقل مکان به جنوب ایران، در منطقه خلجستان (منطقه‌ای در جنوب غربی تهران) اقامت داشته‌اند. آنها معتقدند قبل از رسیدن به فارس، مدتی نیز در منطقه کهگیلویه اقامت داشته‌اند.[۱]

احتمالاً این واژه به معنای کسانی که فارسی بلد نیستند بوده‌است. این طایفه جزء دو طایفه بزرگ قشقایی‌ها به‌شمار می‌آید. این مردمان همواره در فعالیت‌های سیاسی و اقتصادی حضور داشته‌اند. فارسی‌مدان که امروزه از طایفه‌های قشقایی به‌شمار می‌آید، پیش از قشقایی‌ها در منطقه اقامت داشته‌اند و دراسناد به دفعات نامهایی از آن‌ها برده شده‌است. درتاریخ آمده‌است که آنها در کوچ بزرگ به فلات ایران آمده‌اند و از ساکنان قدیمی ایران هستند[۲] بر اساس اسناد تاریخی، ابوالقاسم بیگ رهبر این ایل و جمعی از یارانش در ماه اکتبر ۱۵۹۰ (ذی الحجه ۹۹۸ قمری) به دلیل همراهی با یعقوب خان ذوالقدر (حاکم فارس) در مخالفت با شاه عباس مورد غضب دولت قرار گرفته‌اند، بنابراین در اواخر قرن شازدهم میلادی، این طایفه در فارس حضور داشته‌است.[۱]

طایفه فارسی‌مدان سابقاً پادنا ییلاق و در اطراف کوه گیسگان قشلاق می‌کردند. بعد اراضی سرمشهد و سپس منطقه دایین به آن اضافه شد. امروزه طایفه فارسی‌مدان در شهرهایبافت

اقلید، داراب، شیراز، فیروزآباد، کازرون، سمیرم، دشتستان، دشتی وتهران زندگی می‌کنند. این طایفه خود ۲۵ تیره دارد. اولاد کلانتر، شیبانلو، دنگزلو، کرانلو، دارغا، قاسملو، توللی، زرگر، موصللو، گورجایی، ماچانلو، کلبعلی، ظهراب لو، شبانکاره، قره میرشاملو، بهلول لو، توابع، دوغانلو، ختیر، یاغمیرلی، مورول، بوگر، مردانلی …[۳]

در میان مردم طایفه فارسی‌مدان اهمیت توجه به آداب و رسوم، تاریخ کهن ایران و جریانات کشوری نیز بسیار در این قوم موجود است[۴]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ مدخل فارسیمدان در دانشنامه ایرانیکا
  2. نامه نور: «ویژه‌نامه قشقایی‌ها» شماره ۴ و ۵ ص. [۱] ۵۷
  3. قشقایی - نگاهی به طوایف ایل قشقایی:
  4. دوستخواه، جلیل (پژوهش و نگارش)، حماسه ایران، یادمانی از فراسوی هزاره‌ها، استکهلم: نشر باران ۱۳۷۷/۱۹۹۹، ص۱۵۴. شابک ۹۱۸۸۲۹۷۱۰۱