ضد شکار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دربرابر شکار, جنبشی است توسط مردم یا گروه‌هایی که مخالف فرایند شکار هستند و اغلب درپی قانونگذاری علیه شکار هستند پشتیبانی می‌شود و گاهی به نافرمانیهای مدنی مانند حرکت خرابکاری عمدی علیه شکار دست می‌زنند.

اعتراض علیه مجوزهای شکار توسط سازمان حقوق جانوران لیبرا! در بارسلون

اصطلاح پاد شکارگری برای توصیف مخالفان شکار بکار می‌رود، درحالیکه این واژه تحقیرآمیز دیده نمی‌شود و بشکل گستردهای توسط حامیان شکار بکار گرفته می‌شود. پشتیبانان شکار مدعی هستند که دنباله‌روان جنبش رودررویی با فرایند شکار، برپایه واکنشهای هیجانی و احساسی هستند که موجود کشته شده و توسط شکارگر خورده می‌شود، درحالیکه آنها از اینکه فعالیتهای شکارگری نوین، برپایه قانونگذاریهای تنظیمی علمی هستند که همزمان بهبود شرایط زیستگاه و افزایش شمار یک گونه شکار قانونی را نیز درنظر می‌گیرد، غفلت می‌کنند.

ریشه‌های شکل گیری جنبش[ویرایش]

مخالفت با شکارگری پدیده نوی نیست. داستانسرای دوره ویکتوریا، ویلیام گیلبرت گفته‌است کمین و شکار آهوی کوهی ورزش بسیار خوبی است البته اگر تنها آهو مسلح به تفنگ باشد[۱] کِلِرت، در بررسی ویژگیها و نگرشهای شکارچیان و پادشکاران، دنباله‌روان جنبش رودررویی با شکار را افرادی معرفی می‌کند که با استدلال شکار برای تفریح (و نهاز روی اجبار) ناپسندیده و غلط است قویا موافقند. طبق استنتاج کلرت، دو منبع اصلی انگیزشی ضدشکارگری، نگرشهای نگاه انسانی (انسان‌دوستانه) و نگرش فلسفی-اخلاقی هستند.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. Grossmith, George in The Daily Telegraph, 7 June 1911
  2. Kellert, S.R. (1984). American attitudes toward and knowledge of animals: An update. In M.W. Fox & L.D. Mickley (Eds.), Advances in animal welfare science 1984/85 (pp. 177-213). Washington, DC: The Humane Society of the United States.