سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا
موقعیت سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا در نقشه
موقعیت سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا در نقشه
بزرگترین شهرها جزایر کیمن، جبل‌الطارق، جزایر ویرجین بریتانیا
زبان رسمی زبان انگلیسی
نام اهلیت بریتانیایی
رهبران
 -  پادشاهی بریتانیا الیزابت دوم
 -  وزیر مشاور در امور خارجه و مشترک‌المنافع بوریس جانسون
جمعیت
 -   تخمین ۲۰۱۰ ۲۵۰٬۰۰۰ 
قالب‌های تاریخ

سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا (سرزمین‌های برون‌مرزی بریتانیا هم نامیده شده‌اند) ۱۴ قلمرو هستند که تحت قیمومیت و حاکمیت بریتانیا هستند.[۱] مساحت این ۱۴ سرزمین مجموعاً ۱٬۷۰۰٬۰۰۰ کیلومترمربع و جمعیت آن‌ها ۲۶۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده شده‌است. این چهارده سرزمین، باقی‌مانده‌های امپراتوری بریتانیا هستند که یا هنوز به استقلال نرسیده‌اند، یا به باقی‌ماندن به عنوان بخشی از بریتانیا رأی آری داده‌اند. این سرزمین‌ها جزوی از پادشاهی متحده نیستند و به استثنای جبل‌الطارق، هیچ‌کدام بخشی از اتحادیه اروپا نیستند. اکثر سرزمین‌هایی که در آن سکونت وجود دارد حکومت‌های خودمختاری دارند و پادشاهی متحده مسئول دفاع و روابط خارجی است. همه آنها پادشاه بریتانیا (الیزابت دوم) را به عنوان رئیس کشور به رسمیت می‌شناسند.

نام «سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا» از قانون سال ۲۰۰۲ میلادی سرچشمه می‌گیرد. این نام، جایگزین نام «سرزمین‌های وابسته بریتانیا» شد، که توسط قانون ملیت ۱۹۸۱ بریتانیا معرفی شده‌بود. پیش از ۱۹۸۱ میلادی، این سرزمین‌ها، مستعمره‌های تاج شناخته می‌شدند.[۲]

فهرست سرزمین‌های برون‌مرزی بریتانیا[ویرایش]

  1.  آکراتاری و داکیلیا
  2.  آنگویلا
  3.  برمودا
  4.  قلمرو بریتانیایی جنوبگان
  5.  قلمرو اقیانوس هند بریتانیا
  6.  جزایر ویرجین بریتانیا
  7.  جزایر کیمن
  8.  جزایر فالکلند
  9.  جبل طارق
  10.  مونتسرات
  11.  جزایر پیت‌کرن
  12.  جورجیای جنوبی و جزایر ساندویچ جنوبی
  13.  جزایر تورکس و کایکوس
  14. بریتانیا سنت هلنا، اسنشن و تریستان دا کونا

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. The Overseas Territories
  2. «Country profiles». بایگانی‌شده از اصلی در ۱ اکتبر ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۱ اکتبر ۲۰۰۹.
  3. «لیست قلمروها».
  4. «لیست خطه‌های برون مرزی».