سایوز۲

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سایوز-۲
نشان ماموریت
پرونده:بدون نشان
اطلاعات کلی مأموریت
نوع مأموریت:پرواز آزمایشی
سازمان عمل‌کننده:اتحاد جماهیر شوروی برنامه فضایی شوروی
شناسه_کوسپار:1968-093A
شماره ستکات:۳۵۱۱
مدارهای کامل کرده:۴۸
دستاورد اصلی:ترازیابی تقریبی با سایوز-۳
مشخصات فضاپیما
مدل فضاپیما:سایوز7k-ok
وزن پرتاب۶۴۵۰ کیلوگرم
آغاز و پایان مأموریت
آغاز مأموریت:جمعه ۲۵ اکتبر ۱۹۶۸ - ۳ آبان ۱۳۴۷
موشک پرتاب:موشک سایوز
سایت پرتاب:اتحاد جماهیر شوروی پایگاه فضایی بایکونور
پایان مأموریت:دوشنبه ۲۸ اکتبر ۱۹۶۸ - ۶ آبان ۱۳۴۷
مشخصات مداری
مدار مرجع:مدار زمین مرکزی
رژیم مداری:مدار نزدیک زمین
اوج:۲۲۹ کیلومتر
حضیض:۱۹۱ کیلومتر
تناوب مداری:۸۸.۶ دقیقه
مأموریت‌های وابسته
مأموریت قبلی مأموریت بعدی
سایوز-۱سایوز-۳

سایوز ۲ (به روسی: Союз 2) (به معنای اتحاد ۲)یک فضاپیمای بدون سرنشین برای برنامه فضایی سایوز بود که توسط اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی ساخته و توسعه یافته بود. هدف این فضاپیما ترازیابی و اتصال با فضاپیمای سایوز ۳ بود. این مأموریت نخستین تلاش‌ها برای اتصال به فضاپیمایی دیگر در تاریخ شوروی است. اگرچه اتصال کامل میان سایوز-۲ و سایوز-۳ در لحظات آخر برقرار نشد و روس‌ها بعد از آن و طی ماموریت‌های سایوز-۴ و سایوز-۵ توانستند به این هدف رسیدند.

تئوری‌های توطئه پیرو مأموریت سایوز-۲[ویرایش]

در سال ۱۹۹۷ خوان فونتکابرتا مدعی شد که سایوز-۲ بدون سرنشین نبوده و شامل یک فضانورد به نام ایوان ایستیچنیکف و سگ همراه او کلوکا بوده‌است. طبق نظرات این عکاس اسپانیایی، این فضانورد و سگش به وسیله برخورد شهاب سنگ ناپدید شده‌اند و سازمان فضایی شوروی به منظور پشیگیری از مشکلات و همچنین حفظ وجهه خود در طول جنگ سرد، تمامی مدارک را از بین برده‌است. نمایشگاه آثار مرتبط با سایوز-۲ در بسیاری از کشورها به نمایش درآمد که با اعتراض شدید سفیران شوروی در آن کشورها همراه بود.


منابع[ویرایش]