رژیم غذایی پارینه‌سنگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

رژیم غذایی پارینه‌سنگی یک نوع رژیم غذایی است که در آن به پرهیز از هر نوع غدایی که در دوران پارینه‌سنگی و پیش از دگرگونی‌های حاصل از کشاورزی مورد استفادهٔ انسان‌ها نبوده است توصیه می‌شود. در این رژیم غذایی خوردنی‌هایی از جمله گوشت، ماهی، تخم مرغ، سبزیجات، صدف‌ها، ریشهٔ گیاهان، انواع میوه‌ها، میوه‌های مغزدار، قارچ‌های خوراکی و مانند آن مورد استفاده قرار می‌گیرد و از مواردی مانند سیب‌زمینی، شکر، مواد غذایی فرآوری شده، لبنیات، حبوبات و غلات اجتناب می‌شود.[۱]

طرفداران این رژیم غذایی معتقدند بدن انسان در طی ۲ میلیون سال خود را برای خوردن غذاهای یافت‌شده در طبیعت تطبیق داده است و تغییر ناگهانی در رژیم غذایی که پس از فراهم آمدن زمینه‌های کشاورزی برای انسان رخ داده را مطابق نیازهای بدن او نمی‌دانند و در این زمینه به تغییرات اندک ژنوم انسان طی ده‌هزار سال اخیر استناد می‌کنند.[۲]

بر خلاف باوری که در آن این نوع رژیم غذایی را به علت استفاده از گیاهان کاشته‌شده و گوشت‌های غیرفرآوردی موجب کاهش اشتها می‌داند، برخی یافته‌های جدید محققان نشان می‌دهد که این نوع رژیم‌هایِ سرشار از فیبر باعث کاهش اشتها نمی‌شوند.[۳]

تحقیقی بر روی یک مورد بیمار مبتلا به سندرم ژیلبرت نشان داد علائم بیماری با رژیم غذایی پارینه‌سنگی و به‌خصوص با حالت کتوژنیک آن بهبود یا رفع شدند.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]