روزنامه‌نگاری سخن‌پراکنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

روزنامه‌نگاری سخن‌پراکنی حوزه‌ای از اخبار و نشریات است که منتشر می‌شوند ولی به جای متدهای قدیمی مثل پوستر و روزنامه چاپ شده با متدهای الکتریکی انتشار می‌یابند.

متدهای انتشار شامل رادیو (از طریق هوا، کابل و اینترنت)، تلویزیون (از طریق هوا، کابل و اینترنت) و شبکه جهانی وب است. این رسانه‌ها تصاویر را چه به صورت ایستا و چه متحرک، متن‌های بصری و صداها را پخش می‌کنند. متن‌هایی که برای این نوع انتشار نوشته می‌شوند متفاوت از متن‌هایی هستند که برای مطالعهٔ عمومی نوشته می‌شوند. روش پیشین پیچیدگی کمتری دارد و محاوره‌ای تر است. رادیو و تلویزیون طراحی شده‌اند تا زودتر و بیشتر از روزنامه‌های هفتگی یا روزانه، شنیده و دیده شوند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]