پرش به محتوا

راکابیلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

راکابیلی یا راکِبیلی (انگلیسی: Rockabilly) از قدیمی‌ترین سبک‌های موسیقی راک اند رول[الف] است که ریشه‌اش به اوایل دهه ۱۹۵۰ در ایالات متحده (به‌ویژه ایالت‌های جنوبی آمریکا) بازمی‌گردد.[۱] به‌لحاظ سبکی حاصل آمیزش سنت موسیقایی غرب آمریکا از جمله موسیقی کانتری[ب] با سبک ریتم و بلوز[پ] است در مسیری که نهایتاً به راک اند رولِ کلاسیک ختم می‌شود. برخی نیز این سبک را آمیزه‌ای از بلوگرس[ت] و راک اند رول دانسته‌اند. واژهٔ «راکابیلی» خود ترکیبی از واژه‌های راک (از راک اند رول) و هیلبیلی[ث](به معنای روستایی) است که این دومی نامی بود که به موسیقی کانتری در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی گفته می‌شد.[۲]

ویژگی‌های بارز سبک راکابیلی عبارتند از: ریتم‌های قوی، استفاده از تحریر در خوانندگی[ج]و به‌کارگیری افکت اکوی نواری[چ] در ساخت این موسیقی است.

بزرگانی همچون جانی کش، بیل هیلی، بادی هالی، الویس پریسلی، کارل پرکینز، باب لومن و جری لی لوئیس در شکل‌گیری و محبوبیت این سبک سهم عمده داشته‌اند.[۱]

پانویس

[ویرایش]
  1. Rock n Roll
  2. Country
  3. Rhythm and blues
  4. Bluegrass music
  5. Hillbilly
  6. Vocal Twang
  7. Tape echo

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Craig Morrison (November 21, 2013). "rockabilly (music) - Encyclopædia Britannica". Britannica.com. Retrieved May 22, 2014.
  2. "Fundamentals of Rockabilly". Guitar.com. Archived from the original on July 6, 2014. Retrieved May 22, 2014.

پیوند به بیرون

[ویرایش]