راکابیلی
| راکابیلی | |
|---|---|
| ریشههای سبکی | |
| ریشههای فرهنگی | اوایل تا میانه دهه ۱۹۵۰، ایالات متحده |
| سازهای معمول | |
| فرمهای مشتقشده | |
| ژانرهای درهمآمیخته | |
راکابیلی یا راکِبیلی (انگلیسی: Rockabilly) از قدیمیترین سبکهای موسیقی راک اند رول[الف] است که ریشهاش به اوایل دهه ۱۹۵۰ در ایالات متحده (بهویژه ایالتهای جنوبی آمریکا) بازمیگردد.[۱] بهلحاظ سبکی حاصل آمیزش سنت موسیقایی غرب آمریکا از جمله موسیقی کانتری[ب] با سبک ریتم و بلوز[پ] است در مسیری که نهایتاً به راک اند رولِ کلاسیک ختم میشود. برخی نیز این سبک را آمیزهای از بلوگرس[ت] و راک اند رول دانستهاند. واژهٔ «راکابیلی» خود ترکیبی از واژههای راک (از راک اند رول) و هیلبیلی[ث](به معنای روستایی) است که این دومی نامی بود که به موسیقی کانتری در دهههای ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی گفته میشد.[۲]
ویژگیهای بارز سبک راکابیلی عبارتند از: ریتمهای قوی، استفاده از تحریر در خوانندگی[ج]و بهکارگیری افکت اکوی نواری[چ] در ساخت این موسیقی است.
بزرگانی همچون جانی کش، بیل هیلی، بادی هالی، الویس پریسلی، کارل پرکینز، باب لومن و جری لی لوئیس در شکلگیری و محبوبیت این سبک سهم عمده داشتهاند.[۱]
پانویس
[ویرایش]جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ Craig Morrison (November 21, 2013). "rockabilly (music) - Encyclopædia Britannica". Britannica.com. Retrieved May 22, 2014.
- ↑ "Fundamentals of Rockabilly". Guitar.com. Archived from the original on July 6, 2014. Retrieved May 22, 2014.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Rockabilly». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۶.