دهستان هرسم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دهستان هرسم
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان کرمانشاه
شهرستان اسلام‌آباد غرب
بخش بخش حمیل
مرکز دهستان روستای هرسم
جمعیت ۸۱۳۲ نفر (سرشماری ۱۳۸۵)

دهستان هرسم نام دهستانی در بخش حمیل شهرستان اسلام‌آباد غرب، استان کرمانشاه در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۱۳۲ نفر (۱۸۴۰ خانوار) بوده‌است. اهالی هرسم کرد بوده و اکثریت آنها از ایل زنگنه (که به نقل از دهخدا ایل زَنگِنه بزرگترین ایل کرد است) می‌باشند. جمعیت این دهستان در گذشته‌های نچندان دور بسیار بیشتر بود به نحوی که تا آستانه تبدیل گشتن به بخش و حتی شهر در تقسیمات کشوری نیز پیش رفت اما بنا به دلایلی این امر به انجام نرسید. امروزه این دهستان نسبت به دهه‌های پیشین بشدت کاهش یافته است از دلایل عمومی این کاهش جمعیت را می‌توان مهاجرت خانوارها و مخصوصاً جوانان برای یافتن شغل، کاهش رونق کشاورزی به دلیل بی آبی و … نام برد همچنین عدم تبدیل آن در تقسیمات کشوری به بخش و متعاقباً شهر را می‌توان از دلایل اختصاصی این کاهش جمعیت دانست. مرکزیت این دهستان روستای هرسم می‌باشد که به قلعه هرسم نیز معروف می‌باشد. قلعه (تپه) باستانی موجود در این روستا مربوط به دوره ایلخانی است و این اثر در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۵۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. دهستان هرسم متشکل از روستاهای تازه‌آباد (اسلام‌آباد غرب) و چهارده جفته و سراب هرسم و باقراباد رضااباد ری بلک سفلی ری بلک علیا شادبلاغ علی اباددیزگران قلعه ترک سفلی قلعه ترک علیا مله هار هشت جفته بازگه سراب هرسم قلعه هرسم گردی منوری ویسگه تازه آباد تولابی چهارده جفته کنده هر باریکه صادقی باریکه نظام علیا خمارتاج گراوند … می‌باشد. زبان مردم آن دهستان کردی با گویش زنگنه ای می‌باشد. بیشتر درآمد مردم دهستان هرسم، از فعالیت‌های کشاورزی، دامداری، مرغداری و امور خدماتی تأمین می‌شود. محصولات زراعی روستا شامل گندم، جو، چغندر قند، نخود و ذرت است و شیر، ماست، دوغ، کره و روغن حیوانی نیز از فراورده‌های لبنی آن به شمار می‌رود. در نزدیکی این دهستان، بنای زیارتگاهی موسوم به امامزاده حسن وجود دارد و اطراف این بنای ساده، بسیار سرسبز و زیبا است این زیارتگاه در فصول مختلف سال پذیرای زائران و گردشگران است. در دهستان هرسم نوعی شیرینی محلی به نام 'بژی' متشکل از آرد گندم، شیر، تخم‌مرغ، زعفران، زیره، رازیانه، نمک و شکر پخت می‌شود که از طعم و عطر بسیار خوبی برخوردار است. از غذاهای محلی مردم روستا می‌توان ترخینه را نام برد.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار ایران. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۱ ژانویه ۲۰۱۳.