حسین انصاری‌راد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
حسین انصاری راد
عکس از «امیر خلوصی»، ایسنا
زادروز ۱۳۱۶/ ۱۹۳۷م
نیشابور
محل زندگی تهران و قم
ملیت ایران
تابعیت ایران
تحصیلات خارج فقه و اصول
از دانشگاه حوزه علمیه قم
پیشه مجتهد
نماینده دوره اول مجلس (خرداد ۱۳۷۵-خرداد ۱۳۷۹دوره پنجم مجلس (خرداد ۱۳۷۵-خرداد ۱۳۷۹دوره ششم مجلس (خرداد ۱۳۷۹-خرداد ۱۳۸۳) از حوزهٔ انتخابیهٔ نیشابور
شناخته‌شده برای دیدگاه‌های نوآورانه، اصلاح‌گرایی
لقب حجت‌الاسلام و المسلمین، شیخ انصاری
جنبش اصلاح‌طلبی ایرانی
دین اسلام
مذهب شیعه
جایزه‌ها جایزه قلم طلایی آزادی (۹ اردیبهشت ۱۳۸۳)[۱]

حسین انصاری‌راد (زادهٔ ۱۹۳۷) مجتهد شیعهٔ اصلاح‌طلب و مؤلف ایرانی است.[۲][۳]

پیشنیه[ویرایش]

مجلس[ویرایش]

انصاری‌راد نماینده مردم نیشابور در مجلس شورای اسلامی ایران؛ دوره ششم بود. در دوران چهارساله مجلس ششم ریاست کمیسیون اصل نود را برعهده داشت. موضوع کاندیداتوری وی مورد استقبال تمامی طیف‌های جریان اصلاح طلب قرار گرفته بود. او با ۲۰۶٬۶۷۳ تعداد آراء از حوزه انتخابیه نیشابور به عنوان نماینده برگزیده شد.[۴]
او در ۲۶ فروردین ۱۳۸۱، طرح تقسیم استان خراسان را «یک فاجعهٔ اجتماعی» خواند که «موجبات ناامنی، نارضایتی و ناخشنودی بخش عظیمی از مردم خراسان را فراهم خواهد کرد» و این طرح، سبب توسعهٔ استان نخواهد شد «در کشورهایی مانند هندوچین، استان‌هایی با بیش از ۱۲۰ میلیون نفر جمعیت هست و ما در ایران استان‌های کوچکی داریم که اگر قرار بود کوچک بودن استان موجب توسعه شود، باید با ظرفیت‌هایی که در این استان‌های کوچک وجود دارد، ما امروز سوئیس‌هایی را می‌داشتیم.»[۵] همچنین یادآوری کرد که «مدیرانِ کارآمد در عصر پست مدرنیسم، نگران گسترهٔ حوزهٔ مأموریت خود نیستند.»
او در ۲ تیر ۱۳۸۱ در اعتراض به نحوهٔ تقسیم استان خراسان استعفا داد «در این تقسیم... تاریخ و فرهنگ، تمدن و هویت خراسان نادیده گرفته شده و لگدمال شده است و مرکز جغرافیایی و تاریخی و طبیعی شناخته شدهٔ آن برای همهٔ جهانیان [نیشابور] محو گردیده است و این خسارت بزرگی است و ایالت واحد خراسان با تقسیم خراسان به استان‌های متعدد مورد نظر، یک پوشش پوشالی و بیهوده است.»[۶]

جوایز[ویرایش]

  • ۹ اردیبهشت ۱۳۸۳: قلم طلایی آزادی از برای پیشینهٔ او در دفاع از آزادی بیان، گردش آزاد اطلاعات و آزادی اندیشه به عنوان رئیس کمیسیون اصل نود در مجلس شورای اسلامی.[۷]

منابع[ویرایش]