حزب برادران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حزب برادران، از تشکلهای سیاسی-مذهبی تأسیس شده در دهه ۱۰ شمسی توسط سید نورالدین شیرازی. هدف از تأسیس آن تبدیل اسلام هئیتی و سنتی به اسلام زنده و سیاسی بوده‌است.[۱]

طرح اولیه این حزب در سال ۱۳۱۳ ش، زمانی که هیچ‌کس قدرت تشکیل مجمع و حزب را نداشت[۲] توسط سید نورالدین ریخته شد و بصورت محرمانه در همان دورهٔ رضاخان توسعه یافت. پس از ۱۳۲۰ فعالیت آن گسترش و نمود زیادتری پیدا کرد و پس از ۱۳۲۴ آشکارا به فعالیت پرداخت.[۱] با استفاده از تشکل‌های فرعی و هئیت‌های مذهبی گسترش زیادی یافت.[۳]

آیین برادری، نشریه رسمی این حزب بوده‌است. همچنین مهرایزد، از نشریات اصلی آن بوده‌است.[۱] سردار حکمت و قوام شیرازی نمایندگان مورد حمایت این حزب در انتخابات مجلس شورای ملی در دوره‌های مختلف بودند.[۴]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ سالنامه حزب برادران، مجموعه مقالات، شیراز، ۱۳۲۹
  2. نشریه فضیلت، ش ۲۰، مهر ۱۳۸۰
  3. فصلنامه پژوهش تاریخی، سال سوم، ۱۳۷۹، ش ۸–۵، ص ۹
  4. وثوقی، محمدباقر -حزب برادران شیراز به روایت اسناد ساواک -مرکز اسناد انقلاب اسلامی -۱۳۸۶