جهت‌یابی (ورزش)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نماد جهانی ورزش جهت‌یابی

ورزش جهت‌یابی پیدا کردن راه معین با بهره‌گیری از نقشه و قطب‌نما می‌باشد. ورزش جهت‌یابی دارای مقررات و اصولی است که آموزش آنها در قبل منحصراً" برای افراد نظامی بود اما امروزه با بنیان‌گذاری فدراسیون بین‌المللی جهت‌یابی و گسترش آن به همه اشخاص، این ورزش به یک رشته پایه تبدیل شده‌است.

ورزش جهت‌یابی به خاطر توانایی‌های بالای ذهنی و بدنی که برای اشخاص به وجود می‌آورد، در خلال چند سال گذشته مورد توجه کشورهای گوناگون قرار گرفته است. کشورهای شرکت کننده در مسابقات جهانی این رشته معمولاً از پرسنل نیروهای مسلح خود برای عضویت در تیم‌های ملی بهره می‌گیرند. این رشته از جمله ورزش‌های بسیار سودمند می‌باشد که اثر مثبت جسمی و روحی بر فرد می‌گذارد.اجرای این ورزش درهمه ی خشکی ها امکان پذیر است. در مسابقات جهت یابی،به طورمعمول دوتیم هشت نفره شرکت میکنند،امادوشرکت کننده نیز میتوانندبایکدیگر مسابقه بدهند.این ورزش برای همه افراد در سنین مختلف لذتبخش است.

در مسابقات جهت‌یابی اساساً جدیدترین مقررات مسابقات جهانی (WOC) متعلق به فدراسیون بین‌الملی جهت‌یابی (IOF) به کار برده می‌شود و مسابقات در چهار رشته ورزشی متفاوت در جهان برگزار می‌گردد: جهت‌یابی پیاده، جهت‌یابی اسکی، جهت‌یابی دوچرخه کوهستان، جهت‌یابی با ویلچر.

جهت‌یابی با نقشه، جهت‌یابی با خودرو و جهت‌یابی با قایق نیز از دیگر زیرمجموعه های این ورزش است.[۱]

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]