پاراگلایدر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

چتربازی[۱]یا پاراگلایدینگ یا پاراگلایدر (به انگلیسی: Paragliding) یک ورزش تفریحی و رقابتی مخاطره آمیز است. در هنگام پرواز، خلبان آن پروازی با ویژگی‌هایی مثل سبک وزنی و پرواز آزاد را به‌طور همزمان با یک چتربال (به انگلیسی: Paraglider) که درواقع نوعی بادپر است تجربه می‌کند.

بال مورفیس ان جی شرکت یوترن

[۲]

چگونگی ورزش چتربال‌سواریی[ویرایش]

برای پرواز با پاراگلایدر خلبان به‌آرامی از سطح شیب‌دار کوه به سمت پایین می‌دود و باحالتی به شکل سرخوردن در آسمان از کوه جدا می‌شود و خلبان برای شروع پرواز احتیاجی به انجام سقوط آزاد و یا پرش از صخره ندارد. نشست‌وبرخاست با پاراگلایدر به نرمی و آرامی برابر با توان بدنی خلبان برای دویدن است و نکته اینکه هنگام پرواز به‌هیچ‌وجه حالت ترس از افتادن به انسان دست نخواهد داد و اصلاً قابل‌مقایسه با بالا رفتن از کوه و یا وحشت نگاه کردن از بالای یک ساختمان بلند نیست.[۳]پرواز می‌تواند به چند شکل آغاز شود. در روش اول خلبان با سرعت در جهت مخالف باد می‌دود و چتر را پشت سر خود می‌کشد. برخورد باد به زیر چتر آن را به اهتزاز درمی‌آورد و نهایتاً موجب به پرواز درآمدن خلبان می‌شود. اگر باد شدیدتر باشد گاهی خلبان ابتدا در جهت مخالف می‌ایستد (به‌اصطلاح ریورز یا ضربدری گفته می‌شود) تا باد چتربال را از زمین جدا کند و سپس برگشته و شروع به دویدن می‌کند تا از زمین جدا شود. این روش‌ها معمولاً در نواحی کوهستانی انجام می‌شود تا خلبان بتواند از تفاوت ارتفاعش با زمین پست‌تر نیز برای تداوم مدت پرواز استفاده کند. در روش دوم که معمولاً در نواحی پست استفاده می‌شود، خلبان به کمک یک وسیله دیگر کشیده می‌شود تا به ارتفاع مناسب برسد (معمولاً زیر ۳۰۰۰ پا) و بعد خود را از طنابی که توسط آن کشیده شده جدا می‌کند و مستقلاً پرواز می‌کند.[۴]

عکسهایی از خلبانان ایرانی

رشته‌های چتربال‌سواری[ویرایش]

فرود دقت[ویرایش]

فرود دقت یا هدف‌زنی (به انگلیسی: Accuracy) یکی از رشته‌های چتربال‌سواری است که در آن خلبان پرواز خود را از نقطه‌ای در قله کوه آغاز و در محل فرود می‌بایست برروی یک هدف از قبل تعیین‌شده فرود بیاید.

آکروباتیک[ویرایش]

آکروباتیک یا آکروباسی (به انگلیسی: Acrobatics) یکی از رشته‌های چتربال‌سواری است که در آن خلبان در حین پرواز با چتربال در آسمان،اقدام به اجرای حرکات محیرالعقول و هنرهای نمایشی می‌کند.

مسافت[ویرایش]

مسافت (به انگلیسی: Cross Country) یکی از رشته‌های چتربال‌سواری است که در آن خلبان می‌تواند با استفاده از انرژی گرمایشی حاصل از تابش نور خورشید بر زمین و بازگشت آن به‌صورت تابشی، رسانایی و همرفتی ساعت‌ها و کیلومترها در آسمان پرواز کند.

تاریخچه[ویرایش]

Parapente - 166.jpg

اولین قدم‌ها در مسیر شکل‌گیری چتربال در دهه ۱۹۶۰ میلادی توسط ناسا صورت گرفت. در آن دوره برای کاهش آسیب سفینه‌های فضایی به هنگام فرود از چتر استفاده می‌شد این روش تا قبل از اختراع شاتل‌ها رواج داشت اما در خلال این مطالعات فعالیت‌های مثبتی در جهت پیشرفت چترهای اتوماتیک و سقوط آزاد انجام گرفت. تا سال ۱۹۸۵ میلادی وسیله‌ای بنام چتربال وجود نداشت تا اینکه در حدود سال ۱۹۸۶ میلادی کوهنوردان سوئیسی برای پایین آمدن از کوه از این وسیله استفاده کردند. البته وسیله‌ای که آن‌ها از آن استفاده می‌کردند بیشتر به چتر سقوط آزاد شباهت داشت و به‌مرورزمان به شکل امروزی تغییر شکل داد. پایین آمدن از کوه با چتربال انگیزه‌ای شد برای پیشرفت این ورزش به‌طوری‌که امروزه به ورزشی مستقل در نقاط مختلف جهان تبدیل شده است. در این راستا کارخانه‌هایی برای تولید این وسیله به وجود آمد که در پیشرفت و تکامل چتربال بسیار مؤثر بودند. با اختراع کایت در دهه ۷۰ میلادی، پرواز جنبه مردمی‌تری به خود گرفت ولی پرواز با کایت به دلایلی مانند سختی فراگیری، حمل‌ونقل و وزن، برای همه آسان نبود. اواسط دهه ۸۰ میلادی و با آمدن چتربال، بخشی از این مشکلات حل شد و پرواز دیگر مختص افراد خاص نبود.

ورزش چتربال‌سواری در ایران[ویرایش]

ورزش چتربال‌سواری در ایران، زیرمجموعه‌ای از ورزش‌های هوایی است. این ورزش در سال ۱۳۷۴ با تأسیس کمیته پاراگلایدینگ در سازمان تربیت‌بدنی زیرنظر فدراسیون کوهنوردی در ورزشگاه شیرودی تهران آغاز به‌کار نمود و در سال ۱۳۸۹ با شکل‌گیری فدراسیون انجمن‌های ورزشی ذیل وزارت ورزش و جوانان، انجمن ورزش‌های هوایی کشور به‌عنوان متولی این ورزش در کشور به فعالیت خود ادامه داد.

رکورد مسافت چتربال‌سواری در ایران[ویرایش]

در مردادماه سال ۱۳۹۹ سهیل باریکانی توانست با طی کردن مسافت ۴۴۱ کیلومتر از مبدأ سایت نواکوه کرند غرب کرمانشاه تا حوالی شهرستان آبیک قزوین رکورد جدید پرواز مسافت آزاد ایران و آسیا را که متعلق به علیرضا اثنی‌عشری با مسافت ۴۱۸ کیلومتر بود، ۲۳ کیلومتر جابجا و به نام خود ثبت کند.[۵]در مردادماه سال ۱۳۹۹ فاطمه شریفی توانست با طی کردن مسافت ۳۲۰ کیلومتر از مبدأ کرند غرب کرمانشاه تا حوالی شهرستان آبگرم قزوین رکوردهای مسافت آزاد بانوان ایران و آسیا و رکورد پرواز مسافت با بال En B را به نام خود ثبت کند. شریفی اولین بانوی خلبان ایرانی است که توانسته‌است از مرز ۳۰۰ کیلومتر پرواز عبور کند.[۶]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. فرهنگستان زبان و ادب فارسی (۱۲ مهر ۱۳۹۷). «چتربال».
  2. «دانشنامه پرواز با پاراگلايدر و پاراموتور». oxair.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۸-۲۵.
  3. خبرگزاری بسیج (۱۵ مهر ۱۳۹۴). «پاراگلايدر چیست؟».
  4. باشگاه خبرنگاران جوان (۲۰ اسفند ۱۳۹۷). «همه آنچه که باید درباره ورزش پاراگلایدینگ بدانید».
  5. خبرگزاری صداوسیما (۲ شهریور ۱۳۹۹). «رکورد مسافت پاراگلایدینگ آسیا شکسته شد».
  6. ایسنا (۱۳ مرداد ۱۳۹۹). «رکورد پاراگلایدر مسافت آسیا شکسته شد».

منابع[ویرایش]

https://oxair.ir