جزیره بافین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نمای ماهواره‌ای از جزیرهٔ بافین
موقعیت جزیرهٔ بافین در کانادا

جزیره بافین[۱] (به انگلیسی: Baffin Island، به فرانسوی: Île de Baffin) جزیره‌ای واقع در اقیانوس منجمد شمالی است که در شرق نوناووت در کانادا و غرب گرینلند قرار دارد.[۲][۳] این جزیره ۵۰۷٬۴۵۱ کیلومتر مربع مساحت داشته[۴] و بزرگترین جزیرهٔ کانادا و پنجمین جزیرهٔ بزرگ جهان شناخته می‌شود.[۴][۳][۲]

مشخصات[ویرایش]

جزیرهٔ بافین شرقی‌ترین جزیره از مجمع‌الجزایر شمالگان کاناداست. این جزیره از نظر جغرافیایی و زمین‌شناسی ادامهٔ منطقهٔ لابرادور بوده که توسط خلیج هودسن از این منطقه جدا شده است.[۲] این جزیره همچنین توسط خلیج بافین و تنگه استریت واقع در شمال و شرق آن از گرین‌لند جدا می‌شود.[۴]

بیشتر غرب جزیره از توندرا پوشیده شده است. در عین حال دریاچه‌های آب شیرین بسیاری همچون دریاچه‌های نتیلینگ و آماجواک در این جزیره وجود دارد. در شرق جزیرهٔ بافین رشته‌کوه‌های پوشیده از برفی وجود دارد که ارتفاعشان به بیش از ۲٬۴۴۰ متر نیز می‌رسد.[۲] این کوه‌ها گستره‌ای به طول ۱٬۵۰۰ کیلومتر را در بر می‌گیرند.[۴] همچنین آبدره‌های بسیاری در خط ساحلی عمیقاً تورفتهٔ و دندانه‌دار این جزیره وجود دارد.[۲]

ساکنین[ویرایش]

جزیرهٔ بافین به غیر از چند منطقهٔ کوچک ساحلی از جمله ایکالویت در امتداد خلیج فروبیشر جزیره‌ای غیر مسکونی است.[۴] در عین حال اینوئیت‌ها بیشترین تعداد سکنهٔ معدود این جزیره را تشکیل می‌دهند و ماهی‌گیری، شکار نهنگ و تجارت خز از جمله مهمترین پیشه‌های آنهاست.[۲]

پارک ملی[ویرایش]

در سال ۱۹۷۲ پارک ملی اویوئیتاک به مساحت ۲۱٬۴۷۱ کیلومتر مربع در شبه‌جزیره کامبرلند در کرانهٔ شرقی جزیرهٔ بافین ایجاد شد. هدف از ایجاد این پارک حفظ طبیعت قطبی و وحشی منطقه شامل قله‌های ناهموار کوهستانی، دره‌های ژرف، آبدره‌های تماشایی و حیات وحش دریایی در سواحل این منطقه بود.[۴]

معدن‌ها[ویرایش]

کانسارهای سنگ آهن در شمال جزیرهٔ بافین یافت شده است و در نانیسیویک واقع در شمال غربی‌ترین نقطهٔ جزیره، یکی از شمالی‌ترین معادن جهان قرار دارد که از آن نقره، سرب و روی استخراج می‌شود.[۴]

تاریخچه اکتشاف[ویرایش]

گمان می‌رود که کاشفان اسکاندیناویایی نخستین کسانی بودند که در سدهٔ ۱۱ میلادی به این جزیره رسیدند.[۴] پس از آنان مارتین فوربیشر بریتانیایی در فاصلهٔ سال‌های ۱۵۷۶ تا ۱۵۷۸ از این جزیره بازدید نمود.[۲] او که بعدتر مقام شوالیه را نیز دریافت داشت در جستجوی گذرگاه شمالی به این جزیره رسید.[۴] با وجود این نام جزیره به افتخار ویلیام بافین، دریانورد و کاشف انگلیسی سدهٔ هفدهمی که در سال ۱۶۱۶ به کاوش در شمالگان پرداخت، «بافین» گذاشته شده است.[۴][۲]

منابع[ویرایش]

  1. واحد پژوهش و تألیف گیتاشناسی زیر نظر سعید بختیاری. «نقشهٔ طبیعی آمریکای شمالی». در اطلس جامع گیتاشناسی ۸۷-۸۸. چاپ اول. تهران: موسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، تابستان ۱۳۸۷. ص ۶۷. ISBN 978-964-342-270-7. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ ۲٫۶ ۲٫۷ The Columbia Electronic Encyclopedia, Sixth Edition. «Baffin Island». Answers Corporation. بازبینی‌شده در ۲۰ مارس ۲۰۱۲. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ The American Heritage® Dictionary of the English Language, Fourth Edition. «Baffin Island». Answers Corporation. بازبینی‌شده در ۲۰ مارس ۲۰۱۲. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ ۴٫۴ ۴٫۵ ۴٫۶ ۴٫۷ ۴٫۸ ۴٫۹ «Baffin Island». Encyclopedia Britannica Online. بازبینی‌شده در ۲۰ مارس ۲۰۱۲.