پرش به محتوا

جزایر کارائیب هلند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
Caribbean Netherlands

Caribisch Nederland  (هلندی)
منطقه فرادریایی هلند
سرود ملی: "Wilhelmus"  (هلندی)
(انگلیسی: "William")
موقعیت کارائیب هلند (سبز و دایره‌دار). از چپ به راست: بونیر، سابا و سینت یوستیشس
موقعیت کارائیب هلند (سبز و دایره‌دار). از چپ به راست: بونیر، سابا و سینت یوستیشس
کشورهلند
شهرداری‌های ویژه
الحاق به هلند۱۰ اکتبر ۲۰۱۰ (انحلال آنتیل هلند)
بزرگترین شهرکرالن‌دیک
زبان(های) رایجهلندی
به رسمیت شناخته زبان‌های ملی
رهبران
ویلم الکساندر
 نایب‌الحکومه‌ها
  • John Soliano (بونیر)
  • Alida Francis (سینت یوستیشس)[۲]
  • Jonathan Johnson (سابا)
 نماینده ملی
Jan Helmond
مساحت
• کل
۳۲۲ کیلومتر مربع (۱۲۴ مایل مربع)
بیشترین فرازا۸۷۰ متر (۲۸۵۰ فوت)
جمعیت[۳]
• ۲۰۲۵ برآورد
۳۱٬۹۸۰
• تراکم
۷۷ بر کیلومتر مربع (۱۹۹٫۴ بر مایل مربع)
تولید ناخالص داخلی (اسمی)برآورد ۲۰۲۲
• کل
۷۲۵٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا[۴]
منطقه زمانی−۴ (AST)
پیش‌شماره تلفنی+۵۹۹
ایزو ۳۱۶۶BQ, NL-BQ1، NL-BQ2، NL-BQ3
واحد پولدلار آمریکا ($) (USD)[۵]
پسوند اینترنتی

جزایر کارائیب هلند (به هلندی: Caribisch Nederland) منطقه‌ای جغرافیایی از هلند است که در خارج از اروپا و در دریای کارائیب قرار دارد و از سه شهرداری ویژه تشکیل شده‌است. این سه شهرداری عبارت‌اند از جزایر بونیر، سینت یوستیشس و سابا که در قوانین رسمی با نام مجموعه «جزایر BES» نیز شناخته می‌شوند. این جزایر از نظر حقوقی به‌عنوان نهادهای عمومی (به هلندی: openbare lichamen) در چارچوب هلند طبقه‌بندی شده‌اند و در عین حال سرزمین‌های فرادریایی اتحادیه اروپا به‌شمار می‌روند؛ از این رو قوانین اتحادیه اروپا به‌طور خودکار بر آن‌ها اعمال نمی‌شود.

بونیر (شامل جزیره خرد کلاین بونیر) از جزایر آنتیل بادپناه است و در نزدیکی سواحل ونزوئلا واقع شده‌است. سینت یوستیشس و سابا در گروه اصلی آنتیل کوچک جای دارند و در جنوب سن مارتن (هلند) و شمال‌غرب سنت کیتس و نویس واقع‌اند. جمعیت جزایر کارائیب هلند در سال ۲۰۲۵ میلادی به ۳۱٬۹۸۰ نفر می‌رسد. این منطقه با مفهوم گسترده‌تر «هند غربی هلند» که کلیه جزایر کارائیبی زیر پرچم پادشاهی هلند را دربرمی‌گیرد، متفاوت است.

وضعیت کنونی این سه جزیره پس از انحلال آنتیل هلند در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۰ (۱۸ مهر ۱۳۸۹) برقرار شد. پیش از آن، این جزایر بخشی از آنتیل هلند بودند؛ قلمرو خودمختاری که در چارچوب پادشاهی هلند وجود داشت. مساحت کل جزایر کارائیب هلند ۳۲۲ کیلومتر مربع است و واحد پول رسمی آن دلار آمریکا می‌باشد.

وضعیت حقوقی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

سه جزیره وضعیت کنونی خود را پس از انحلال آنتیل هلند در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۰ (۱۸ مهر ۱۳۸۹) به دست آوردند.[۶] همزمان با این رویداد، کوراسائو و سن مارتن (هلند) به کشورهای مستقل (به هلندی: landen) درون پادشاهی هلند تبدیل شدند.[۷] جزیره آروبا نیز از سال ۱۹۸۶ میلادی، پس از جدا شدن از آنتیل هلند، به‌عنوان یک کشور مستقل در چارچوب پادشاهی هلند شناخته می‌شود.

کشورهای تشکیل‌دهنده پادشاهی هلند (آروبا، کوراسائو و سن مارتن) دارای حکومت خودگردان هستند، در حالی که شهرداری‌های ویژه (جزایر کارائیب هلند) از نظر حقوقی بخشی از کشور هلند به‌شمار می‌آیند. پادشاهی هلند از کشورهای تشکیل‌دهنده آروبا، کوراسائو، سن مارتن و هلند (که شامل بونیر، سابا و سینت یوستیشس می‌شود) تشکیل شده‌است.[۸]

در سال ۲۰۱۲ میلادی، ساکنان جزایر کارائیب هلند برای نخستین بار به‌عنوان شهرداری‌های ویژه هلند در انتخابات پارلمانی هلند ۲۰۱۲ شرکت کردند.[۹]

مساحت کل این سرزمین‌ها ۳۲۸ کیلومتر مربع است.[۱۰]

جزایر BES کارائیبی زیربخش‌هایی از کشور هلند هستند و از این رو «جزایر کارائیب هلند» نامیده می‌شوند.

شهرداری‌های ویژه (به هلندی: bijzondere gemeenten) بسیاری از وظایفی را که معمولاً شهرداری‌های هلندی انجام می‌دهند، بر عهده دارند. قوه مجریه در اختیار شورای حکومتی به سرپرستی فرماندار جزیره است. نهاد دموکراتیک اصلی شورای جزیره نام دارد. شهروندان هلندی این سه جزیره حق رأی در انتخابات ملی هلند و (مانند همه هلندی‌ها) در انتخابات اروپایی را دارند.

از نظر رسمی، جزایر در قانون هلند به‌عنوان openbare lichamen (نهادهای عمومی) طبقه‌بندی می‌شوند، نه gemeenten (شهرداری‌های معمولی). برخلاف شهرداری‌های عادی، این جزایر بخشی از استان‌های هلند نیستند[۱۱] و اختیاراتی که معمولاً شوراهای استانی در درون شهرداری‌ها اعمال می‌کنند، میان حکومت‌های جزیره‌ای و دولت مرکزی از طریق دفتر ملی جزایر کارائیب هلند تقسیم شده‌است. از این رو این نهادها را «شهرداری‌های ویژه» می‌نامند.

بسیاری از قوانین هلند نسخه ویژه جزایر کارائیب هلند دارند.[۱۲] برای نمونه، سطح تأمین اجتماعی با هلند اروپایی یکسان نیست.[۱۳]

پرچم نام مرکز مساحت[۱۰] جمعیت[۱۴]
(ژانویه ۲۰۲۴)
تراکم
بونیربونیر۲۸۸ کیلومتر مربع (۱۱۱ مایل مربع)۲۵٬۱۳۳۶۹ بر کیلومتر مربع (۱۸۰ بر مایل مربع)
سینت یوستیشسسینت یوستیشس۲۱ کیلومتر مربع (۸٫۱ مایل مربع)۳٬۲۰۴۱۵۰ بر کیلومتر مربع (۳۹۰ بر مایل مربع)
ساباسابا۱۳ کیلومتر مربع (۵٫۰ مایل مربع)۲٬۰۶۰۱۴۸ بر کیلومتر مربع (۳۸۰ بر مایل مربع)
جمع ۳۲۲ کیلومتر مربع (۱۲۴ مایل مربع) ۳۰٬۳۹۷ ۷۷ بر کیلومتر مربع (۲۰۰ بر مایل مربع)
هرم سنی-جنسیتی سال ۲۰۲۳

ویژگی‌های جزایر

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

سه جزیره از نظر فرهنگی و جغرافیایی تفاوت‌های بزرگی با یکدیگر دارند. بونیر در فاصله ۹۰ کیلومتری از سواحل ونزوئلا و در حدود ۸۱۰ کیلومتری از سابا و سینت یوستیشس قرار دارد. زبان گفتاری در بونیر پاپیامنتو است، در حالی که در سابا و سینت یوستیشس انگلیسی رواج دارد. جزیره بونیر عمدتاً از سنگ آهک مرجانی تشکیل شده‌است، در حالی که سابا و سینت یوستیشس جزایر آتشفشانی‌اند. آتشفشان خاموش سابا، کوه سینری، آخرین بار در سال ۱۶۳۶ میلادی فوران کرده‌است.[۱۵]

زبان رسمی در هر سه جزیره هلندی است. علاوه بر این، انگلیسی در سابا و سینت یوستیشس و پاپیامنتو در بونیر به‌عنوان زبان‌های منطقه‌ای به رسمیت شناخته شده‌اند.[۱]

بیشترین زبان‌های مادری برحسب درصد جمعیت[۱۶]
منطقهپاپیامنتوانگلیسیهلندیاسپانیاییسایر
بونیر۶۰٫۲٪۶٫۶٪۱۶٫۱٪۱۵٫۲٪۱٫۲٪
سابا۸۰٫۱٪۴٫۵٪۹٫۵٪۵٫۸٪
سینت یوستیشس۱٫۴٪۸۰٫۳٪۳٫۰٪۱۳٫۱٪۲٫۲٪

یکی از دلایل تفاوت جزایر، فواصل نسبتاً زیاد و موقعیت دورافتاده آن‌هاست. فاصله آمستردام تا کرالن‌دیک (مرکز بونیر) حدود ۷٬۸۰۶ کیلومتر، تا اورنیستات (مرکز سینت یوستیشس) حدود ۶٬۹۹۸ کیلومتر و تا د باتم (مرکز سابا) حدود ۶٬۹۹۳ کیلومتر است. فاصله کرالن‌دیک تا اورنیستات ۸۱۴ کیلومتر، و فاصله اورنیستات تا د باتم تنها ۳۲ کیلومتر است.[۱۷]

دفتر ملی کارائیب هلند (به هلندی: Rijksdienst Caribisch Nederland) مسئولیت مالیات‌ستانی، نیروی انتظامی، مهاجرت، زیرساخت‌های حمل‌ونقل، بهداشت، آموزش و تأمین اجتماعی در جزایر را بر عهده دارد و این خدمات را از سوی دولت هلند ارائه می‌دهد.[۱۸] این نهاد در سال ۲۰۰۸ با نام «مرکز خدمات منطقه‌ای» تأسیس شد و از ۱ سپتامبر ۲۰۱۰ به نام «دفتر ملی کارائیب هلند» تغییر نام یافت.[۱۹] «نماینده نهادهای عمومی بونیر، سینت یوستیشس و سابا» دولت هلند را در جزایر نمایندگی می‌کند و وظایفی مشابه کمیسر پادشاه را انجام می‌دهد. نماینده کنونی گیلبرت ایزابلا (Gilbert Isabella) است.[۲۰]

رابطه با اتحادیه اروپا

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
سرزمین‌های ویژه اتحادیه اروپا (۲۰۱۹ پیش از خروج بریتانیا)

جزایر بخشی از اتحادیه اروپا نیستند و به‌جای آن «کشورها و سرزمین‌های فرادریایی» (وضعیت OCT) این اتحادیه به‌شمار می‌آیند که مقررات ویژه‌ای بر آن‌ها اعمال می‌شود.[۲۱] پیمان لیسبون رویه‌ای را معرفی کرد که بر اساس آن شورای اروپایی می‌تواند وضعیت یک سرزمین فرادریایی دانمارک، فرانسه یا هلند را در ارتباط با اجرای معاهدات اتحادیه اروپا تغییر دهد.[۲۲] در ژوئن ۲۰۰۸، دولت هلند پژوهشی دربارهٔ پیامدهای حقوقی و اقتصادی تغییر وضعیت از OCT به «منطقه دورافتاده» (OMR) منتشر کرد.[۲۳] موقعیت جزایر پس از یک دوره گذار پنج‌ساله که با انحلال آنتیل هلند در اکتبر ۲۰۱۰ آغاز شد، مورد بازبینی قرار گرفت. در چارچوب «قانون نهادهای عمومی بونیر، سینت یوستیشس و سابا» (به هلندی: Wet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba, WolBES) به جزایر امکان داده شده تا وضعیت OMR را انتخاب کنند و بدین ترتیب مستقیماً بخشی از اتحادیه اروپا شوند.[۲۴] ساکنان جزایر از حقوق شهروندی اتحادیه اروپا برخوردارند، اگرچه قوانین اروپایی به‌طور کامل بر آن‌ها اعمال نمی‌شود.[۲۵]

جزایر بونیر، سابا و سینت یوستیشس به همراه دیگر سرزمین‌های کارائیبی، بخش‌هایی از آنتیل هلند بودند که در سال ۱۹۵۴ میلادی به‌عنوان قلمرو خودمختار تأسیس شد.[۲۶] پیش از انحلال آنتیل هلند، در همه‌پرسی‌هایی نظر مردم جزایر دربارهٔ آینده آن‌ها جویا شد. سینت یوستیشس خواستار ماندن در اتحاد آنتیل هلند بود، اما در اقلیت قرار گرفت؛ زیرا همه جزایر دیگر به انحلال رأی دادند. از آن پس، سیاستمداران بونیر، سابا و سینت یوستیشس از برقراری ارتباط مستقیم با هلند حمایت کردند. در ۱۱ اکتبر ۲۰۰۶، این سه جزیره با دولت هلند بر سر ادغام در هلند به‌عنوان «شهرداری‌های ویژه» به توافق رسیدند.

در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۰، آنتیل هلند منحل شد و از ۱ ژانویه ۲۰۱۱، دلار آمریکا جایگزین گولدر آنتیلی به‌عنوان وسیله پرداخت قانونی در شهرداری‌های ویژه شد. گولدر آنتیلی ظرف یک ماه در این شهرداری‌ها از رواج افتاد، اما همچنان واحد پول کوراسائو و سن مارتن (هلند) باقی ماند.[۳] همزمان با انحلال آنتیل هلند، اداره پلیس آن، یعنی «کورپس پولیتی نیدرلاندسه آنتیلن» (KPNA)، نیز منحل شد و «کورپس پولیتی کاریبیش نیدرلاند» جایگزین آن در جزایر BES شد.[۲۷]

معرفی نهادهای مالی و اداری

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

از ۱ ژانویه ۲۰۱۱، دلار آمریکا به‌موجب «قانون نظام پولی BES» (به هلندی: Wet geldstelsel BES) به‌عنوان وسیله پرداخت رسمی در کارائیب هلند معرفی شد. به این مناسبت، دلار یادبود ویژه‌ای به نام «BES دلار» توسط ضرابخانه سلطنتی هلند ضرب شد. همچنین در همان تاریخ، نظام مالیاتی جدیدی با عنوان «نظام مالی نوین» (Nieuw Fiscaal Stelsel, NFS) معرفی شد که ویژگی اصلی آن مالیات تسطیح‌شده (flat tax) حقوق به میزان ۳۰٫۴ درصد شامل حق بیمه‌های اجتماعی است. همچنین از ۱ ژانویه ۲۰۱۱، بیمه درمانی جمعی برای همه ساکنان جزایر اجباری شد.[۲۸]

از ۱ اوت ۲۰۱۱، قوانین آموزشی موجود با قوانین آموزشی بر اساس مدل هلند اروپایی جایگزین شد، با در نظر گرفتن شرایط محلی. برای نمونه، آلمانی به‌عنوان زبان خارجی اجباری در دوره تحصیلی پایه (basisvorming) با اسپانیایی جایگزین شد.

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. 1 2 "Invoeringswet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba" (in Dutch). wetten.nl. Archived from the original on 17 ژانویه 2015. Retrieved 14 اکتبر 2012.
  2. "Benoeming regeringscommissaris en plaatsvervanger Sint Eustatius". Government of the Netherlands (in Dutch). 18 ژوئن 2021. Archived from the original on 28 مه 2023. Retrieved 19 دسامبر 2021.
  3. 1 2 «Population of The Caribbean Netherlands up by nearly 1.6 thousand in 2024». Statistics Netherlands (به انگلیسی بریتانیا). ۱۹ مه ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۲۱ مه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. Caribbean Netherlands; gross domestic product (GDP) (in English), Centraal Bureau voor de Statistiek, Wikidata Q131100722
  5. «Wet geldstelsel BES». Dutch government. ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. "Besluit van 23 september 2010 tot vaststelling van het tijdstip van inwerkingtreding van de artikelen I en II van de Rijkswet wijziging Statuut in verband met de opheffing van de Nederlandse Antillen" (in Dutch). Overheid.nl. 1 اکتبر 2010. Archived from the original on 15 ژوئیه 2011. Retrieved 27 ژوئن 2011.
  7. «Caribbean Parts of the Kingdom». Government.nl. ۱۴ دسامبر ۲۰۱۱. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. «What are the different parts of the Kingdom of the Netherlands?». Government of the Netherlands. ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. «Verkiezingen Caribische graadmeter – Binnenland – Telegraaf.nl». telegraaf.nl. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۶ آوریل ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲ مه ۲۰۱۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام auto وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  11. "31.954, Wet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba" (in Dutch). Eerste kamer der Staten-Generaal. Archived from the original on 25 نوامبر 2010. Retrieved 15 اکتبر 2010.
  12. "Wet- en regelgeving" (in Dutch). Archived from the original on 14 مه 2011.
  13. Rob Bijl and Evert Pommer. «Summary and conclusions – The Caribbean Netherlands five years after the transition» (PDF). kennisopenbaarbestuur.nl. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  14. «Population Of The Caribbean Netherlands Up By Nearly a Thousand (2024)». cbs.nl. Centraal Bureau voor de Statistiek.
  15. «Invoeringswet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba». wetten.nl. دریافت‌شده در ۱ ژانویه ۲۰۱۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  16. «Caribisch Nederland; gesproken talen en voertaal, persoonskenmerken». Centraal Bureau voor de Statistiek. ۱۶-۱۱-۲۰۱۹. {{cite web}}: تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  17. «Gegevens Caribisch Nederland per 1-1-2025». CBS.
  18. «Vacatures». Rijksdienst Caribisch Nederland. دریافت‌شده در ۲۹ مه ۲۰۱۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  19. «Rijksdienst Caribisch Nederland». Rijksdienst Caribisch Nederland. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲ آوریل ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۹ مه ۲۰۱۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  20. «Mr. Isabella will be Kingdom Representative for the public entities Bonaire, St. Eustatius and Saba». Rijksdienst Caribisch Nederland. دریافت‌شده در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  21. "Schurende rechtsordes: Over juridische implicaties van de UPG-status voor de eilandgebieden van de Nederlandse Antillen en Aruba" (PDF) (in Dutch). Eerstekamer.nl. 19 ژوئن 2008. Archived (PDF) from the original on 2 آوریل 2015.
  22. "Economische gevolgen van de status van ultraperifeer gebied voor de Nederlandse Antillen en Aruba / SEOR" (PDF) (in Dutch). Eerstekamer.nl. 19 ژوئن 2008. Archived (PDF) from the original on 14 ژوئیه 2014.
  23. "Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31700 IV, nr.3" (PDF) (in Dutch). Eerstekamer.nl. 21 اکتبر 2008. Archived (PDF) from the original on 14 ژوئیه 2014.
  24. "Kamerstuk 31954 nr.7: Regels met betrekking tot de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba" (in Dutch). Overheid.nl. 14 اکتبر 2009. Archived from the original on 14 ژوئیه 2014.
  25. «Status Caribisch gebied». netherlands.representation.ec.europa.eu. دریافت‌شده در ۲۰ اوت ۲۰۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  26. «Oft gestellte Fragen» (به هلندی، انگلیسی، اسپانیایی، و پاپیامنتو). De Nederlandsche Bank. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۳ مارس ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  27. RAAD VOOR DE RECHTSHANDHAVING (۲۰۱۸–۰۹). BASISPOLITIEZORG IN CARIBISCH NEDERLAND. ص. ۴۴. {{cite book}}: از پارامتر ناشناخته |Online= صرف نظر شد (|url= پیشنهاد می‌شود) (کمک); تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک); پیوند خارجی در |Online= وجود دارد (کمک)
  28. «Wet geldstelsel BES». Eerstekamer.nl.