بوئینگ سی‌اچ-۴۷ شنوک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سی‌اچ-۴۷ شینوک
CH-47 2.jpg
بالگرد چنوک در حال حمل ادوات نظامی
نوع هلیکوپتر ترابری
سازنده بوئینگ
اولین پرواز ۲۱ سپتامبر ۱۹۶۱
وضعیت فعال، در حال ساخت
کاربران اولیه ارتش ایالات متحده آمریکا
تولید ۱۹۶۲-اکنون
تعداد ساخت بیشتر ۱٬۱۷۹
قیمت متوسط ۳۵ میلیون دلار (۲۰۰۸)

بوئینگ سی‌اچ-۴۷ شنوک (به انگلیسی: Boeing CH-47 Chinook) بالگرد ترابری سنگینِ دوموتوره و دوملخه آمریکایی است که در شرکت بوئینگ طراحی شده و در سال ۱۹۶۲ معرفی شد. کاربرد اصلی این بال‌گرد برای جابجایی سربازان، ادوات توپخانه‌ای، سوخت، آب، موانع و سنگر و سایر تدارکات و تجهیزات مورد نیاز در میدان نبرد است. کاربردهای ثانویه این هلیکوپتر هم شامل آمبولانس، امداد در فجایع طبیعی، جستجو و نجات، انتقال هواپیماها، آتش‌نشانی و رهاسازی چتربازان می‌شود.[۱] هلیکوپتر شنوک با حداکثر سرعت ۳۱۵ کیلومتر بر ساعت حتی از بال‌گردهای بسیار کوچکترِ تهاجمی و چندمنظوره معاصر خود هم سریع‌تر بود. نام این بال‌گرد از قبیله سرخ‌پوست چنوک در آمریکا گرفته شده‌است. چنوک یکی از معدود هواگردهای دهه ۱۹۶۰ است که هنوز در خط تولید قرار دارد. تاکنون ۱۱۷۹ فروند از این بالگرد ساخته شده و به ۱۶ کشور صادر شده‌است.

اولین مدل شنوک یعنی سی‌اچ-۴۷آ از دو موتور لیکومینگ تی-۵۵-ال۵ هر یک به قدرت ۲۲۰۰ اسب بخار نیرو می‌گرفت. در مدل‌های بعدی قدرت موتور افزایش یافته و در مدل سی‌اچ-۴۷دی (معرفی در ۱۹۷۹) به ۴۷۳۳ اسب بخار در هر موتور رسید. این بال‌گرد ۳۰ متر طول و ۵٫۷ متر ارتفاع داشته و وزن خالی آن ۱۰٬۱۸۵ کیلوگرم است. سرعت صعود این هلیکوپتر ۷٫۷۳ متر بر ثانیه و سقف پروازی آن ۵۶۴۰ متر است. شنوک گنجایش کافی برای حمل ۳۳ تا ۵۵ سرباز با ظرفیت ۱۲۷۰۰ کیلوگرم بار را دارد.

در ایران[ویرایش]

در ایران و تا سال ۱۳۵۷، ۶۰ فروند بالگرد ترابری شنوک به خدمت هوانیروز درآمد و در آن زمان ایران بزرگترین کاربر این نوع بالگرد پس از ایالات متحده بود. همچنین تعداد ۳۰ فروند دیگر نیز سفارش داده بود که علی‌رغم پرداخت هزینه پس از وقوع انقلاب تحویل آن‌ها لغو شد.[۲]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. CH-47D/F Chinook Boeing Wevsite
  2. «رماندهان سوار چه هواپیماهایی می‌شدند». فارس نیوز.