اسمول

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اُسمول (به انگلیسی: Osmole) نمایانگر تعداد ذرات محلول است که از نظر اسمزی فعال هستند. هر اسمول معادل یک مول از ذرات حل شده است.

باتوجه به این که غلظت آب در یک محلول به تعداد ذرات ماده حل شدنی در محلول بستگی دارد، برای بیان غلظت کل ذرات حل شده صرف نطر از ترکیب واقعی آنها به یک نامگذاری مشخص نیاز داریم. تعداد کل ذرات یک محلول را بر حسب اسمول اندازه می‌گیرند. هر اسمول (osm) معادل یک مول از ذرات حل شده است؛ بنابراین محلولی که حاوی یک مول گلوکز در هر لیتر باشد غلظت 1 osm/lit دارد. اگر مولکولی به دو یون تفکیک شود محلول 1 mol/lit آن غلظت اسمزی معادل 2 osm/lit خواهد داشت. به همین ترتیب ۱ مول از مولکولی که به سه یون تفکیک می‌شود غلظت اسمزی معادل 3 osm/lit خواهد داشت؛ لذا واژهٔ اسمول نمایانگر تعداد ذرات محلول است که از نظر اسمزی فعال هستند نه غلظت مولی. اصولاً برای بیان فعالیت اسمزی مواد حل شدنی در مایعات بدن، اسمول واحدی بیش از حد بزرگ است؛ بنابراین معمولاً از میلی اسمول استفاده می‌کنند که یک هزارم اسمول است.

اسمول به مفهوم سنجش غلظت ماده محلول بر حسب تعداد ذرات حل شده در محلول و نه بر حسب توده آن‌ها می‌باشد، که نقطه مقابل مول است. یک اسمول، تعداد ذرات (مولکول‌ها) در یک مول از ماده محلول غیز یونیزه یا محلول حل نشده می‌باشد. وقتی که یک ماده به دو قسمت (مولکول، ذره) یونیزه می‌شود، نیم مول معادل یک اسمول و یک مول معادل دو اسمول است. هنگامی که یک ماده به ۳ قسمت یونیزه می‌شود، یک سوم مول معادل یک اسمول ویک مول معادل ۳ اسمول است.

به طور مختصر اسمول را با OSM و میلی اسمول را با MSMO نشان می‌دهند.

منابع[ویرایش]