ازدواج سفید (فرانسوی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ازدواج سفید فرانسوی در زبان فرانسوی (انگلیسی: white marriage، فرانسوی: Mariage blanc) نوعی ازدواج بدون رابطه جنسی است.[۱] افراد ممکن است به دلایل مختلفی ازدواج سفید داشته باشند، برای مثال، یک ازدواج مصلحتی ازدواجی فرمالیته و غیرواقعی معمولاً برای کمک یا نجات یکی از طرفین ازدواج از مجازات، تعقیب، شکنجه یا آسیب، یا گاهی برای منافع اقتصادی، اجتماعی یا روادید صورت می‌گیرد. مثالی دیگر یک ازدواج بنفش است، که طرفین یا یکی از آنها متعهد می‌شود که همجنس‌گرایی دیگری یا هر دو را مخفی نگه دارد.


ازدواج سفید می‌تواند به دلیل ازدواج صوری یا ازدواج مصلحتی باشد که هدف زوج از ازدواج، تشکیل خانواده نیست و بطور مثال برای گرفتن روادید است.

ریشه‌شناسی واژه[ویرایش]

اصطلاح فرانسوی "ازدواج سفید" احتمالاً ریشه در سفید ماندن ملحفه در شب اول ازدواج داشته است، یعنی فقدان خون پرده بکارت در ملحفه ‏(en) شب-ازدواج یا همان شب زفاف [۲]؛ هرچند واژه فرانسوی بلنک(blanc) به معنی تهی (blank) نیز هست مثلاً فرانسوی: cartouche à blanc به معنی یک فشنگ مشقی، بدون گلوله است.

موارد[ویرایش]

برای مثال ازدواج یک جنتیل (غیر یهودی) با یک یهود برای حفاظت آن شخص در طول دوران‌های ضد سامی‌گرایی (یهودستیزی) افراطی همچون مقدمهٔ جنگ جهانی دوم در نواحی اروپایی که توسط نازیسم تهدید شد: «بارن فدریکو از برزویتی پلّوویتینی (Baron Federico von Berzeviczy-Pallavicini طراح اتریشی مجارستانی) ‏(de) ... در طی دهه ۱۹۳۰ ... با دختر برادر یا خواهر مالکان یهودی شیرینی‌فروشی دِمِل ‏(en) ازدواج سفید کرد، که به او (دختر) اجازه داد تا وارد صومعه تحت نامش شده و از جنگ نجات یابد.»[۳](دمل یک قنادی وینی تجملی ست که هنوز فعال است)

دیگر دلایل[ویرایش]

همچنین یک ازدواج سفید می‌تواند در نتیجه این باشد که یکی از همسران پس از ازدواجشان پی ببرد که آنها یا قادر به رابطه جنسی نیستند یا اینکه مایل به شرکت در رابطه جنسی نیستند، برای مثال، به دلیل بی‌جنس‌گرایی، اختلال نعوظ یا سردمزاجی، بیماری مزمن یا ناتوانی. ازدواج‌های توماس کارلایل،[۴] جان راسکین و مکس بیرهام ‏(en) معروف است که به دلیل اختلال نعوظ به اوج و کمال رابطه جنسی نرسیده‌اند. ازدواج‌های کوتاه مدت چایکوفسکی را می‌توان با عنوان ازدواج بنفش توصیف کرد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Bliss, Alan. A Dictionary of Foreign Words and Phrases in Current English. London: Routledge، 1996. شابک ‎۰-۴۱۵-۰۵۹۰۵-۴. 
  2. Ayto, John. Euphemisms. London: Bloomsbury، 1993. شابک ‎۰-۷۴۷۵-۱۲۹۴-۹. [کدام صفحه؟]
  3. a footnote in The Grand Surprise: The Journals of Leo Lerman, edited by Stephen Pascal
  4. Harris, Frank. (1973) 'My Life and Loves'. London, Corgi. p232 -243. ed. John F. Gallagher. Author Frank Harris claims that Carlyle had confessed his impotence to him personally, and records an account by Mrs Carlyle's doctor, who had examined and found her to be a virgin after 25 years of marriage. Harris's information is doubted by several scholars, the editor John Gallagher noted in a footnote.

پیوند به بیرون[ویرایش]