آبروتسو
آبروتسو
Abruzzo | |
|---|---|
 مهر | |
 موقعیت آبروتسو در ایتالیا | |
| کشور |  ایتالیا |
| استانها | کییتی، لاکویلا، پسکارا، تیرامو |
| مرکز | لاکوئیلا |
| حکومت | |
| • رئیسجمهور | Giovanni Chiodi (حزب آزادی مردم) |
| مساحت | |
| • کل | ۱۰۷۶۳ کیلومتر مربع (۴۱۵۶ مایل مربع) |
| جمعیت | |
| • کل | ۱۳۴۲۱۷۷ |
| • تراکم | ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۲۰/مایل مربع) |
| منطقهٔ زمانی | یوتیسی ۱+ (CET) |
| • تابستانی (DST) | یوتیسی ۲+ (CEST) |
| وبگاه | www.regione.abruzzo.it/ |
آبروتسو (به ایتالیایی: Abruzzo) که در گذشته با نام آبروتسی (به ایتالیایی: Abruzzi) نیز شناخته میشد، یکی از منطقههای جنوب ایتالیا است که مساحتی برابر با ۱۰٬۷۶۳ کیلومتر مربع (۴٬۱۵۶ مایل مربع) و جمعیتی حدود ۱٫۳ میلیون نفر دارد. این منطقه به چهار استان تقسیم میشود: لاکویلا، تیرامو، پسکارا و کیتی. مرز غربی آن در فاصلهٔ ۸۰ کیلومتر (۵۰ مایل) شرق رم قرار دارد. آبروتسو از شمال با مارکه، از غرب و شمالغرب با لاتسیو، از جنوب با مولیزه و از شرق با دریای آدریاتیک هممرز است. از نظر جغرافیایی، آبروتسو به دو بخش تقسیم میشود: بخش کوهستانی در غرب، که مرتفعترین رشتهکوههای کوهستان آپنینی از جمله گران ساسو دیتالیا و مایلا را در بر میگیرد، و بخش ساحلی در شرق که دارای سواحل دریای آدریاتیک است.
آبروتسو از نظر فرهنگ، زبان، اقتصاد و تاریخ، بخشی از جنوب ایتالیا بهشمار میرود، اما از نظر جغرافیای طبیعی، اغلب جزئی از ایتالیای مرکزی در نظر گرفته میشود.[۱] مؤسسهٔ آمار ایتالیا (ISTAT) آن را بخشی از جنوب ایتالیا میداند، بخشی بهسبب پیوند تاریخی آبروتسو با پادشاهی دو سیسیل.[۱]
نزدیک به نیمی از قلمروی این منطقه بهصورت پارکهای ملی و ذخیرهگاههای طبیعی محافظت میشود، که از این نظر از هر منطقهٔ اداری دیگری در قاره پیشی گرفته و باعث شده است از آن بهعنوان «سبزترین منطقهٔ اروپا» یاد شود.[۲][۳] در این منطقه سه پارک ملی، یک پارک منطقهای و ۳۸ ذخیرهگاه طبیعی محافظتشده وجود دارد. این مناطق زیستگاه گونههای نادری مانند عقاب طلایی، بز کوهی اروپایی آبروتسو (یا آبروتزه)، گرگ ایتالیایی و خرس قهوهای مارسیکایی هستند.[۴] پارکها و ذخیرهگاههای آبروتسو میزبان ۷۵٪ از گونههای جانوری اروپا هستند.[۳] همچنین این منطقه میزبان یخچال کالدرونه، یکی از جنوبیترین یخچالهای طبیعی اروپا است.[۵]
دیپلمات و روزنامهنگار ایتالیایی قرن نوزدهم پریمو لِوی (۱۸۵۳–۱۹۱۷) برای توصیف ویژگی مردم و منطقه، دو صفت فورته اِ جنتیله («نیرومند و مهربان») را برگزید. این عبارت بعدها شعار رسمی منطقه شد.[۶]
منابع
[ویرایش]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ Paradosso evidenziato da اینیاتسیو سیلونه, cfr. Costantino Felice (2010). "Quadri ambientali e identità regionale". In Donzelli (ed.). Le trappole dell'identità: l'Abruzzo, le catastrofi, l'Italia di oggi. Rome: Donzelli. p. 41. ISBN 978-88-6036-436-4.[پیوند مرده]
- ↑ "The spectacular region of Italy you've probably never heard of". ایندیپندنت. 26 July 2017. Archived from the original on 12 November 2020.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ "L'Abruzzo Regione Verde d'Europa". Laquilacapitale (به ایتالیایی). Archived from the original on 15 February 2015.
- ↑ "Fauna | Parco Nazionale d'Abruzzo, Lazio e Molise". www.parcoabruzzo.it. Archived from the original on 27 November 2013. Retrieved 27 November 2013.
- ↑ "I parchi in Abruzzo". www.abruzzoverdeblu.it. Archived from the original on 2 December 2013. Retrieved 27 November 2013.
- ↑ "Abruzzo: Forte e Gentile, definizione di Primo Levi, giornalista e diplomatico, nel sito di vastospa". Archived from the original on 2 September 2012.
| استانها |  | |
|---|---|---|
| تاریخچه | ||
| سیاست و حکومت | ||
| فرهنگ و میراث | ||
| عمومی | |
|---|---|
| کتابخانههای ملی | |
| سایر |
|
