آیوکستی (قمر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیوکستی
کشف
کشف‌شده توسط اسکات اس. شپرد
تاریخ کشف ۲۳ نوامبر ۲۰۰۰[۱]
Designations
ژوپیتر XXIV
Adjectives Ionian
خصوصیات مداری
Periapsis ۱۶٬۶۹۶٬۳۹۳ کیلومتر (۰٫۱۱۱ ۶۰۸ AU)
Apoapsis ۲۵٬۸۴۷٬۶۰۷ کیلومتر (۰٫۱۷۲ ۷۸۰ AU)
Mean orbit شعاع
۲۱٬۲۷۲٬۰۰۰ کیلومتر (۰٫۱۴۲ ۱۹۴ AU)
Eccentricity ۰٫۲۸۷۴
Satellite of مشتری
Physical characteristics
Mean radius
۲٫۶ کیلومتر
۸۴٫۹۵ کیلومتر۲ (۰٫۰۸۲)
حجم ۷۴ کیلومتر۳ (۶٫۸‎×۱۰-۱۱)
جرم (فیزیک) ۱٫۹۴۸۳‎×۱۰۱۴ کیلوگرم (۳٫۲۶‎×۱۰-۱۱)
۲٫۶ گرم/سانتیمتر۳
۰٫۰۰۲ acceleration
۱۱ کیلومتر/ساعت[۱]

آیوکستی (‎/.ˈkæst/‎ eye-o-KAS-tee; یونانی: Ιοκάστη) (به انگلیسی: Iocaste) که با نام ژوپیتر XXIV نیز خوانده می‌شود، یکی از قمرهای نامنظم و مخالف گرد مشتری است. این قمر به وسیله تیمی از منجمان دانشگاه هاوایی به سرپرستی اسکات اس.شپرد در سال ۲۰۰۰ میلادی کشف شد این گروه برای آن نام موقت اس/۲۰۰۰ جی ۳ را در نظر گرفتند.[۲][۳]

این قمر با مدار ۲۰٬۷۲۳ مگامتر هر ۶۰۹٫۴۲۷ روز زمینی، یک بار به دور مشتری می‌چرخد. انحراف آن ۱۴۷ درجه نسبت به دائرةالبروج است. (۱۴۶ درجه نسبت به استوای مشتری) و خروج از مرکز مدار آن ۰٫۲۸۷۴ است.

در ماه اکتبر سال ۲۰۰۲ این قمر به نام آیوکستی[۴] مادر/زن ادیپ در اساطیر یونانی نامگذاری شد.

این قمر به گروه اننکه تعلق دارد و عقیده بر این است که از باقیمانده‌های سیارکی است که به دور خورشید می‌چرخیده است.[۵][۶]

قطرآیوکاستی ۵ کیلومتر است،[۷] و به رنگ خاکستری (شاخص رنگ B-V=۰٫۶۳، R-V= ۰٫۳۶) شبیه سیارک سی دیده می‌شود.[۸]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Iocaste: Facts & Figures". NA. Retrieved ۲۰۱۵-۰۳-۲۹.  Check date values in: |access-date= (help)
  2. IAUC 7555: Satellites of Jupiter January 5, 2001 (discovery)
  3. MPEC 2001-A28: S/2000 J 2, S/2000 J 3, S/2000 J 4, S/2000 J 5, S/2000 J 6 January 5, 2001 (discovery and ephemeris)
  4. IAUC 7998: Satellites of Jupiter 2002 October 22 (naming the moon)
  5. Sheppard, S. S. ; Jewitt, D. C.; An Abundant Population of Small Irregular Satellites Around Jupiter, Nature, Vol. 423 (May 2003), pp. 261–263
  6. Nesvorný, D. ; Alvarellos, J. L. A.; Dones, L.; and Levison, H. F.; Orbital and Collisional Evolution of the Irregular Satellites, The Astronomical Journal, Vol. 126 (2003), pp. 398–429
  7. Sheppard, S. S. ; Jewitt, D. C. ; Porco, C. C.; Jupiter's Outer Satellites and Trojans, in Jupiter: The Planet, Satellites and Magnetosphere, edited by Fran Bagenal, Timothy E. Dowling, and William B. McKinnon, Cambridge Planetary Science, Vol. 1, Cambridge, UK: Cambridge University Press, ISBN: 0-521-81808-7, 2004, pp. 263–280
  8. Grav, T. ; Holman, M. J.; Gladman, B. J.; and Aksnes, K.; Photometric survey of the irregular satellites, Icarus, Vol. 166 (2003), pp. 33–45

پیوند به بیرون[ویرایش]