آکادمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آکادمی
نوع خدماتی
بنا نهاده ۱۹۹۷
بنیانگذاران اریک پرینس
دفتر مرکزی ایالات متحده آمریکا مک‌لین، ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا
محدودهٔ فعالیت جهانی
مدیر عامل کری نیکسون
محصولات مدیریت ریسک
خدمات امنیتی
نیروهای مسلح خصوصی
وب‌گاه www.Academi.com

آکادمی، (به انگلیسی: Academi) که پیش‌تر با نام بلک‌واتر شناخته می‌شد، شرکت خدماتی آمریکایی است، که در زمینه مدیریت ریسک، ارائه خدمات لجستیکی، سرویس‌های امنیتی و نیروهای مسلح خصوصی فعالیت می‌نماید. بر اساس آماری که در ماه سپتامبر ۲۰۱۴ در خصوص عملکرد این شرکت در نیویورک تایمز منتشر شد مجموع ارزش قراردادهای بلک واتر با دولت آمریکا در طول سال‌های فعالیت در عراق، بیش از یک میلیارد دلاربوده است.[۱] شرکت بلک‌واتر همچنین جزء ۶۰ شرکت امنیتی خصوصی فعال در جنگ عراق بود. دفتر مرکزی این شرکت در شهر مک‌لین، ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا قرار دارد.

پیشینه[ویرایش]

شرکت آکادمی در سال ۱۹۹۷ توسط یکی از فارغ‌التحصیلان آکادمی نیروی دریایی آمریکا و افسر اسبق یگان ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا؛ اریک پرینس تحت نام بلک‌واتر راه‌اندازی شد. پرینس در زمان ریاست جمهوری جورج بوش پدر، به عنوان کارآموز در کاخ سفید کار می‌کرد، شرکت کوچک او در ایالت کارولینای شمالی به ارتش و پلیس خدمات مربوط به میدان‌های تیر و تأسیسات آموزشی ارائه می‌کرد. بلک واتر فعالیت جدی خود را از سال ۲۰۰۱ با ارائه خدمات امنیتی و لجستیک، در جنگ افغانستان آغاز نمود. این شرکت در سال ۲۰۰۹ به ایکس‌ای سیستمز تغییر نام یافت. سپس در اواخر سال ۲۰۱۰ اریک پرینس، بنیان‌گذار و مدیرعامل بلک‌واتر، شرکت خود را به گروهی سرمایه‌گذار خصوصی فروخت و نام آن به آکادمی تغییر پیدا کرد.[۱]

رشد و صعود شرکت[ویرایش]

حادثه تروریستی یازده سپتامبر که نقطه عطفی در تاریخ جهان بود و سیاست‌های ایالات متحده را در قبال خاورمیانه تغییر داد، برای شرکت کوچک بلک واتر هم تغییرات بزرگی به دنبال داشت. بعد از حمله به افغانستان و بعدتر عراق که با هدایت ایالات متحده صورت گرفت این شرکت به جایگاه یک پیمانکار امنیتی بزرگ با قراردادهای میلیارد دلاری با وزارت امور خارجه آمریکا و سی آی ای صعود کرد. وظیفه اصلی این شرکت خصوصی امنیتی این بود که از دیپلمات‌ها و سیاستمداران ایالات متحده در عراق محافظت کند.[۲]

بدنامی در عراق[ویرایش]

شرکت بلک‌واتر، موارد بی‌شماری از زیرپا گذاشتن مقررات دولتی شامل کاهش تعداد محافظان مشخص شده برای هر مأموریت، نگهداری از اسلحه و مهمات در مکان‌های غیرامن، استفاده از سلاح‌های تأیید نشده، نگهداری نامطلوب خودروها، تبعیض و بی‌توجهی به مسائل کارکنان خارجی که اغلب از یمن و پاکستان بوده‌اند، نوشیدن بی ملاحظه الکل و مهمانی‌های مکرر با ملاقات‌کننده‌های زن از این جمله‌اند.

تهدید به قتل سربازرس وزارت خارجه آمریکا[ویرایش]

بر اساس سندی که روزنامه نیویورک تایمز برای نخستین بار منتشر کرد و یکی از مکاتبات داخلی وزارت امور خارجه آمریکا را نشان می‌داد، از «صدر تا ذیل کارکنان این شرکت خود را فراتر از قانون می‌دانستند»، تا جایی که یک مدیر ارشد شرکت بلک‌واتر در یک مورد سربازرس وزارت امورخارجه را در ملاقاتی در بغداد تهدید به قتل کرد. این سند که یادداشت همین نماینده به وزارت امور خارجه است چند هفته پیش از تیراندازی در میدان نیسور بغداد نوشته شده و نشان می‌دهد که این وزارتخانه تحقیق خود را در مورد عملیات پیمانکارهای امنیتی در عراق پیش از این حادثه آغاز کرده بود. بر اساس این سند وزارت امور خارجه، در جلسه‌ای برای گفتگو دربارهٔ یافته‌های تیم تحقیقاتی وزارت خارجه، دانیل کارول مدیرپروژه عراق شرکت بلک‌واتر نماینده این وزارتخانه را به مرگ تهدید کرد و گفت م تواند او را «در دم بکشد» و کسی هم نمی‌تواند کاری بکند، «چون در عراق هستند». در پی این درگیری لفظی کارکنان سفارتخانه آمریکا در بغداد بازرسان وزارت خارجه آمریکا را به پایتخت بازمی‌گردانند و تحقیقات بی‌نتیجه پایان می‌یابد. سخنگوی پرینس گفت که آقای پرینس هرگز در جریان تهدید نماینده وزارت امور خارجه و بازرسی نیمه کاره این وزارتخانه نبوده است.[۳]

محکومیت قضایی[ویرایش]

در سال ۲۰۰۷ نیروهای شرکت امنیتی بلک واتر ۱۴غیرنظامی عراقی را به ضرب گلوله در میدان نیسور بغداد کشتند. محاکمه‌ای در سال ۲۰۱۰ به رد اتهامات این نیروها انجامید، قاضی ریکاردو اربینا یک قاضی آمریکایی اتهام‌های مطرح شده در مورد کارکنان بلک واتر را رد کرده بود. اما پس از یک دوره چهار ساله یعنی در سال ۲۰۱۴، سرانجام با رای هیئت منصفه یک دادگاه فدرال، چهار محافظ شرکت «بلک واتر» راهی زندان شدند. تیراندازی به شهروندان غیرنظامی عراق، نقطه عطفی در تاریخ اشغال عراق به دست آمریکا بود و عاملی شد برای این که عراق موافقت نکند که آمریکا یک سال بیشتر از آنچه مقرر شده بود در عراق بماند. وکلای کارکنان بلک واتر در پرونده تیراندازی نیسور گفته‌اند تقاضای تجدید نظر خواهند کرد. اگر احکام فعلی نهایی شود نیکلاس سلاتن با اتهام قتل عمد ممکن است به حبس ابد محکوم شود. احکام سه نفر دیگر احتمالاً حبس‌هایی کوتاه‌تر خواهد بود.[۴][۵]

کتاب سلحشوران غیرنظامی[ویرایش]

سال ۲۰۱۳، اریک پرینس بعد از چند سال سکوت، کتابی دربارهٔ بلک‌واتر منتشر کرد و از خوانندگانش خواست آنچه دربارهٔ بلک واتر شنیده‌اند را فراموش کنند و کتاب او به نام «سلحشوران غیرنظامی» (Civilian Warriors) را منتشر کرد تا خوانندگانش آنچه را پیش از این دربارهٔ بلک‌واتر شنیده بوند فراموش کنند و روایت او را از ماجرای این شرکت بخوانند. او تلاش می‌کند در کتابش نشان بدهد چطور کارکنان شرکتش به وزارت امور خارجه و سایر سازمان‌های غیرنظامی مستقر در عراق کمک کردند که در «محیط جهنمی» عراق در سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ فعالیت کنند؛ آن هم در شرایطی که توان نیروهای نظامی آمریکا برای حمایت از غیرنظامی‌هایی که مشغول بازسازی عراق بودند کفاف این پشتیبانی‌ها را نمی‌داد. در سال ۲۰۱۴ که با تاخت و تاز نیروهای دولت اسلامی عراق و شام (داعشروزهای جهنمی عراق دوباره بازگشت، اریک پرینس فرصت را غنیمت شمرد تا بگوید او و شرکتش چقدر می‌توانستند در جنگ با داعش مؤثر باشند.[۱]

او که اواخر ماه سپتامبر ۲۰۱۴ در یک برنامه جمع‌آوری کمک مالی برای یک گروه محافظه‌کار صحبت می‌کرد گفت که او و شرکتش می‌توانستند بحران مقابله با داعش را حل کنند. به گفته آقای پرینس اگر بلک‌واتر هنوز سرپا بود می‌توانست «مشکل حضور نیروهای زمینی را در عراق» حل کند: «ما می‌توانستیم با کسانی که می‌خواهند به عنوان پیمانکار و غیرنظامی به عراق بروند تماس بگیریم. دیگر مشکل اعزام نیروی زمینی ارتش و بازگرداندن سربازان به عراق مطرح نبود. می‌رفتیم و کار را تمام می‌کردیم و دیگر موضوع به یک افتضاح سیاسی طولانی مدت تبدیل نمی‌شد.»

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]