آواز کار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

آواز کار یک قطعهٔ موسیقی است که با یک کار و فعالیت، رابطه و هماهنگی نزدیکی دارد که یا در حال انجام کار (معمولاً برای هماهنگی زمانی) خوانده می‌شود یا آهنگی مرتبط با یک کار است که برای روایت، توصیف یا اعتراض خوانده می‌شود.

تعاریف و دسته‌بندی‌ها[ویرایش]

قدمت آواز کار تقریباً به بدو ثبت تاریخ برمی‌گردد و شواهد انسان‌شناسی نشان می‌دهد که همهٔ جوامع روستایی صاحب آن بوده‌اند.[۱] مدرن‌ترین تفاسیر از آوازهای کار هم شامل آوازهایی می‌شود که در حین کار خوانده می‌شوند و هم آوازهایی که دربارهٔ کار هستند، چرا که این دو دسته به هم پیوسته تلقی می‌شوند.[۲] «نورم کوهن» آوازهای کار را به این دسته‌ها تقسیم کرده است: خانگی، کشاورزی یا چوپانی، نیمه‌خوانی، آوازهای کار آفریقایی-آمریکایی، آوازها و سرودهای سرپرستی و آواز فروشندگان خیابانی.[۳] «تد جیویا» این دسته‌بندی را گسترش داده و آوازهای کشاورزی و چوپانی را به آوازهای شکار و کشت و گله‌رانی تقسیم کرد و آوازهای صنعتی یا پیش-صنعتی شامل نساج‌ها، کارگران کارخانه و دریانوردان، چوب‌بُرها، کابوی‌ها و معدن‌چیان را مورد توجه قرار داد. او همچنین آواز زندانیان و آوازهای کار مدرن را اضافه کرد.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ E. Gioia, Work Songs (Duke University Press, 2006).
  2. E. Gioia, Work Songs (Duke University Press, 2006), p. xi.
  3. N. Cohen, 'Worksongs: a demonstration of examples', in A. Green, Songs about Work: Essays in Occupational Culture for Richard A. Reuss (Indiana University Press, 1993), pp. 334-5.