پلی‌بوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پلی‌بوی
جلد نسخهٔ ژوئیه ۱۹۹۸، کارن مکدوگال
دسته‌بندی فهرست مجلات مردان
بسامد ماهانه
چاپ کننده پلی‌بوی انترپرایز
نخستین شماره دسامبر ۱۹۵۳
کشور ایالات متحده آمریکا
زبان انگلیسی و بسیاری زبان‌های دیگر
وب‌گاه Playboy
شاپا 0032-1478

پلی‌بوی (به انگلیسی: Playboy) نام مجله بزرگسالان معروف آمریکایی است. مجله پلی‌بوی که به صورت ماهیانه در ده‌ها کشور جهان و به زبان‌های مختلف منتشر می‌شود، شامل مقالات سیاسی، اجتماعی و ورزشی، مصاحبه با شخصیت‌های مهم جامعه، مقالات مرتبط با مُد، عکس‌های مانکن‌های زن و برخی افراد مشهور به صورت عریان و هم‌چنین مقالاتی در مورد مسائل جنسی با موضوعیت آمیزش جنسی است که از سال ۱۹۵۳ میلادی (۱۳۳۲ خورشیدی) توسط هیو هفنر و همکاران در آمریکا برای نخستین‌بار انتشار یافت و تاکنون نیز ادامه دارد. شرکت پلی‌بوی که بعدها زیر چتر شرکت پلی‌بوی انترپرایز با گسترش حیطه خود از مجله به تمامی فرم‌های رسانه‌ای، از جمله شبکه رادیویی، تلویزیونی و اینترنت نفوذ گسترده‌ای یافت و به یک امپراتوری رسانه‌ای در زمینه مربوط به مسایل جنسی تبدیل شد.

مجله پلی‌بوی همچنین در هر شماره خود داستان‌های کوتاهی از نویسندگان برجسته جهان از جمله آرتور سی. کلارک، ایان فلمینگ، ولادیمیر ناباکوف و مارگارت اتوود را منتشر می‌کند. همچنین عکس‌های دختران برهنه که به همراه مقالات مختلف در مجله پلی‌بوی به چاپ می‌رسد را می‌توان در رده عکس‌های سافت جای داد که برخلاف عکس‌های هارد شامل عکس‌هایی که دارای تماس و آمیزش جنسی نیست و تنها شامل عکس اندام برهنه دختران مدل خود می‌شود.

کمپانی پلی‌بوی انترپرایز که ناشر مجله پلی‌بوی است، در مجله از استفاده از تصاویری که حاوی آمیزش جنسی باشد، خودداری می‌کند و تنها به نشان دادان تصاویر برهنه دختران بالای سن قانونی اکتفا می‌کند. با این وجود در دیگر رسانه‌های خود از جمله در تلویزیون پلی‌بوی، به تولید فیلم‌هایی ویژه بزرگسالان می‌پردازد که آمیزش جنسی را نیز نشان می‌دهند.

تاریخچه[ویرایش]

فروش[ویرایش]

مجله پلی‌بوی در سراسر دنیا شهرت جهانی و علاقه‌مندان فراوانی دارد. پر فروش‌ترین نسخه این مجله، مربوط به شماره نوامبر ۱۹۷۲ است که تعداد شمارگانش به ۷٬۱۶۱٬۵۶۱ نسخه رسید. مدل روی جلد این شماره، پَم راولینگز نام داشت.

بر اساس آمار اعلام شده یک چهارم تمام دانشجویان آمریکایی در تمام مراحل تحصیلی، هر ماهه پلی‌بوی را خریداری می‌کنند. این مجله، پرفروش‌ترین مجله مربوط به مردان و مسائل جنسی در سراسر دنیا است که از نظر تعداد شمارگان بالاترین تیراژ در سطح جهان را در اختیار دارد. امروزه تیراژ مجله پلی‌بوی به بیش از سه میلیون کپی، تنها در نسخه انگلیسی آن می‌رسد.

توقف و از سرگیری انتشار تصاویر برهنه زنان[ویرایش]

در اکتبر ۲۰۱۵ پلی‌بوی اعلام کرد که به دلیل رواج و دسترسی آسان به تصاویر و مطالب پورنوگرافی در اینترنت، نشر عکس‌های برهنه زنان «قدیمی» شده و این نشریه انتشار چنین تصاویری را متوقف خواهد کرد. همچنین از این پس، مخاطبان مورد نظر پلی‌بوی «مردان جوان شاغل» هستند و وبسایت پلی‌بوی هم به گونه‌ای دگرگون خواهد شد که بتوان بدون اشکال، از آن در محل کار نیز استفاده کرد. در این سال شمارگان پلی‌بوی به حدود هشتصد هزار نسخه کاهش یافت و انتشار آن دیگر سود آور نبود.[۱]

اما این اقدام نیز مؤثر نبود و در فوریه ۲۰۱۷، مدیر مجله اعلام کرده که انتشار تصاویر برهنه زنان از سر گرفته می‌شود.[۲]

لوگو[ویرایش]

خرگوش با پاپیون، یکی شناخته‌ترین نشان‌واره‌ها در جهان است و اکنون بیشتر درآمد پلی‌بوی از واگذاری امتیاز این نشان‌واره برای فروش لوازم آرایشی، جواهرات و نوشیدنی است.[۲]

جلوگیری از فروش مجلات پلی‌بوی[ویرایش]

مجله پلی‌بوی در بسیاری از کشورهای جهان هرگز چاپ یا پخش نشده‌است و چاپ آن در بسیاری از جاها همواره با هیاهو و اعتراضاتی همراه بوده‌است. برای نمونه در بسیاری از بخش‌های آسیا شامل هند، چین، میانمار، مالزی، تایلند، سنگاپور و برونئی مجله پلی‌بوی حق انتشار و پخش ندارد و داشتن یا خرید و فروش آن جرم محسوب می‌شود.

تقریباً در همه کشورهای اسلامی نیز خرید، فروش، انتشار و پخش این مجلات جرم محسوب می‌شود. اما سال‌ها در کشور ترکیه چاپ و منتشر می‌شد. تلاش‌هایی هم در سال ۲۰۰۶ برای چاپ مجله پلی‌بوی در کشور اندونزی انجام شد که بعد از هیاهو و تظاهرات گسترده و تهدیدهای پیاپی، کمپانی پلی‌بوی از ادامه چاپ به زبان اندونزیایی منصرف شد. گفتنی است که تنها شماره چاپ شده این مجله به زبان اندونزیایی در روز نخست چاپ تماماً به فروش رفت.

در آمریکا نیز چاپ مجله پلی‌بوی همواره با اعتراضاتی از جانب گروه‌های متفاوت، مثلاً مذهبی مسیحی همراه بوده‌است. در سال ۱۹۸۶ مغازه‌های زنجیره‌ای ۷-ایلون از فروش این مجله خودداری کردند ولی نهایتاً در اواخر سال ۲۰۰۳ به این سیاست خود پایان دادند. در کتاب فروشی‌های آمریکا و در بسیاری از کشورهای دیگر، مجله پلی‌بوی در طبقات فوقانی قسمت مجلات فروشی قرار می‌گیرد که همراه با یک پوشش پلاستیکی است و هدف از این‌کار جلوگیری از قرار گرفتن آسان مجله در اختیار کودکان و نوجوانان است. در ایالات متحده و بسیاری از کشورهای پیشرفته جهان، حداقل سن برای خرید مجله پلی‌بوی سن قانونی است که از هیجده سال تا بیست و یک سال را شامل می‌شود.

نشر تصویر زن مسلمان[ویرایش]

در اکتبر ۲۰۱۶ پلی‌بوی تصویر از یک زن خبرنگار آمریکایی مسلمان به نام نور تاجوری را منتشر کرد. او ۲۲ ساله با تبار لیبیایی است.[۳]

نوشتار ادبی[ویرایش]

مجله پلی‌بوی در هر شماره خود، داستان‌های کوتاهی از نویسندگان برجسته جهان از جمله آرتور سی. کلارک، ایان فلمینگ، ولادیمیر ناباکوف و مارگارت اتوود را منتشر می‌کند.

شل سیلورستاین برای مجله پلی‌بوی طراحی می‌کرد و شعر و قصه می‌نوشت.[۴]

پرداخت مالی به مدل‌ها[ویرایش]

از میان هزاران دختری که هر ماهه برای عریان شدن در مجله پلی‌بوی گزینش می‌شوند، تنها یک دختر به عنوان «هم‌بازی» یا پلی میت (Playmate) آن ماه مجله انتخاب می‌شود. هم‌بازی ماه (در صورت معروف نبودن) با قرار گرفتن در مجله پلی‌بوی یکباره به معروفیت می‌رسد و یک شبه راه صدساله را طی می‌کند. در کنار این مجله پلی‌بوی به پلی میت برگزیده ماه و پلی میت برگزیده سال که تنها یک دختر از میان دوازده دختر ماه است، جوایز ارزنده‌ای را اعطا می‌کند.

پلی میت ماه
سال مبلغ پرداختی
۱۹۶۰ – ۱۹۵۹ ۵۰۰ دلار
۱۹۶۵ – ۱۹۶۱ ۱۰۰۰ دلار
۱۹۶۷ – ۱۹۶۶ ۲۵۰۰ دلار
۱۹۶۹ – ۱۹۶۸ ۳۰۰۰ دلار
۱۹۷۷ – ۱۹۷۰ ۵۰۰۰ دلار
۱۹۸۳ – ۱۹۷۸ ۱۰٬۰۰۰ دلار
۱۹۸۹ – ۱۹۸۴ ۱۵٬۰۰۰ دلار
۱۹۹۹ – ۱۹۹۰ ۲۰٬۰۰۰ دلار
تاکنون - ۲۰۰۰ ۶۵٬۰۰۰ دلار
پلی میت سال
سال مبلغ پرداختی
۱۹۶۳ – ۱۹۶۰ ۵۰۰ دلار بعلاوه ۲۵۰ دلار هدایا و پاداش
تاکنون – ۱۹۸۲ ۱۴۰٬۰۰۰ دلار بعلاوه یک موتورسیکلت و یک خودرو

گفتنی است که در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ تمام پلی میت‌های سال یک خودروی صورتی دریافت می‌کردند. این مدل‌ها بعدها به «دختران صورتی» معروف شدند.

لیست اشخاص مشهور برهنه در پلی‌بوی[ویرایش]

شمار زیادی از افراد مشهور از جمله بسیاری از هنرپیشگان مطرح سینما، خوانندگان پرآوازه، ورزشکاران نامدار، از دارندگان مدال طلای بازی‌های المپیک تا بازیگران محبوب تلویزیون، مدل‌های مشهور مد و لباس و حتی درجه داران و افسران نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا از آغاز انتشار مجله پلی‌بوی تاکنون مدل‌های برهنه و روی جلد مجله پلی‌بوی شدند. فهرست زیر تنها دربرگیرنده برخی از مشهورترین آنان در چاپ آمریکایی مجله پلی‌بوی است.

فیلم

موسیقی

ورزشکاران

تلویزیون

دیگر شخصیتهای مشهور

ایرانیان

  • شرمینه شهریور نخستین ایرانی است که تصویرش بر روی جلد نسخه آلمانی مجله پلی‌بوی چاپ شده است.[۷][۸]

عکاسان[ویرایش]

بسیاری از عکاسان برجسته بین‌المللی عکس‌هایی از مدل‌های عریان مجله پلی‌بوی گرفته‌اند که از آن‌جمله می‌توان به ریچارد فیجلی، آرنی فریتگ، ران هریس، دیوید مسی، راس مایر، سوز رندال، هرب ریتز، استفان وایدا و بانی یگر اشاره کرد.

چاپ بین‌المللی[ویرایش]

کشورهایی که به رنگ سرخابی کشیده شده‌اند، مجله پلی‌بوی را به زبان محلی به همراه عکس‌هایی از مدل‌های مربوط به آن کشور خاص را هم‌اکنون منتشر می‌کنند و کشورهایی که به رنگ صورتی کشیده شده‌اند، کشورهایی هستند که به دلایلی مجله پلی‌بوی در آن کشورها دیگر منتشر نمی‌شود.

پلی‌بوی در بسیاری از کشورهای جهان به زبان و با مقالاتی مربوط به آن کشور خاص منتشر می‌شود. در چاپ‌های بین‌المللی مجله پلی‌بوی همواره سعی می‌شود تا از دختران بومی هر کشور استفاده شود. علاوه بر این، میان نسخه‌های چاپ شده در کشورهای گوناگون تفاوتهای دیگری نیز دیده می‌شود؛ به طور مثال در ژاپن عکس بالاتنه کاملاً برهنه زنان را نمی‌توان بر جلد این مجله چاپ کرد ولی در کشور فرانسه این امر هیچ مانعی ندارد.

موضع‌گیری سیاسی[ویرایش]

این مجله که در جامعه آمریکا به «مجله مردان» معروف است به گرفتن مواضع لیبرال در مسائل مهم سیاسی مشهوریت دارد.

پیشنهاد خرید[ویرایش]

در پی بحران مالی ۲۰۱۲–۲۰۰۷، شرک پلی‌بوی انترپرایز اعلام کرد که در سه ماه پایانی سال ۲۰۰۸ میلادی به میزان ۱۴۵٫۷ میلیون دلار ضرر کرده و برای فروش یک‌جای خود اعلام آمادگی کرد.[۹]

کتاب‌ها[ویرایش]

مجله پلی‌بوی طی ساله‌ای فعالیت خود اقدام به چاپ کتابهایی کرده‌است که آنان را می‌توان به سه دسته تحقیقاتی، مناسبتی و مصاحبه‌ای اشاره کرد.

کتاب‌های تحقیقاتی
  • Nick Stone, editor. The Bedside Playboy. Chicago: Playboy Press, 1963.
کتاب‌های مناسبتی
  • Jacob Dodd, editor. The Playboy Book: Forty Years. Santa Monica, California: General Publishing Group, 1994، ISBN 1-881649-03-2
  • Playboy: 50 Years, The Photographs. San Francisco: Chronicle Books, 2003, ISBN 0-8118-3978-8
  • Nick Stone, editor; Michelle Urry, cartoon editor. Playboy: 50 Years, The Cartoons. San Francisco: Chronicle Books, 2004. ISBN 0-8118-3976-1
  • Gretchen Edgren, editor. The Playboy Book: Fifty Years. Taschen, 1995. ISBN 3-8228-3976-0
کتاب‌های مصاحبه‌ای

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «پلی‌بوی دیگر عکس برهنه زنان را منتشر نمی‌کند». بی‌بی‌سی فارسی. ۲۱ مهر ۱۳۹۴. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «پلی‌بوی انتشار تصاویر برهنه را از سر می‌گیرد». بی‌بی‌سی فارسی. ۲۶ بهمن ۱۳۹۵. 
  3. «انتشار عکس یک خبرنگار مسلمان در مجله پلی بوی». بی‌بی‌سی فارسی. ۸ مهر ۱۳۹۵. 
  4. علیرضا میراسدالله. «شل سیلورستاین، قصه‌گوی کودکان و طراح پلی‌بوی». بی‌بی‌سی فارسی. ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۳. 
  5. “First look inside bombshell Lindsay Lohan's nude Playboy shoot”. Daily Mail Online. 13 December 2011. 
  6. «مارج سیمپسون بر روی جلد پلی بوی ظاهر می‌شود». بی‌بی‌سی فارسی. ۱۹ مهر ۱۳۸۸. 
  7. “Shermine Shahrivar - Playboy October 2010 (10-2010) Germany”. Scanof.net: Adult Magazine Scan Collections. October 2010. 
  8. Karen. “Shermine Shahrivar Is First Persian Celebrity To Appear In Playboy Magazine – Pictures (NSFW)”. stylebrity.co.uk. 4th, February 2011. 
  9. «پلی‌بوی پیشنهاد خرید 'قبول می‌کند'». بی‌بی‌سی فارسی. ۲ اسفند ۱۳۸۷. 

منابع[ویرایش]