آب‌وهوای اورانوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

وویجر ۲ کشف کرد اورانوس فعالیت جوی ناچیزی دارد و طوفان‌هایش به شدت طوفان‌های مشتری، زحل و نپتون نیست. ده روز پیش از نزدیک‌ترین ملاقات وویجر ۲ با اورانوس، ابرهای کوچکی را در لایه بالایی جو این سیاره کشف کرد که همین باعث شد دانشمندان سرعت بادهای اورانوس را ۴۰ تا ۱۶۰ متر در ثانیه تخمین بزنند در حالی که سرعت بادهای معروف به جریان جت در زمین حدود ۵۰ متر در ثانیه است. البته اخترشناسان در اواخر سال ۲۰۰۴ به وسیله تلسکوپ ده متری کک که در کوهستان موناکی هاوایی قرار دارد دریافتند در جو اورانوس هم تعداد زیادی طوفان‌های کوچک و بزرگ وجود دارد.

این سیاره به پهلو خوابیده‌است، یعنی محور گردشش حدود ۹۸ درجه نسبت به حالت عمود بر صفحه مداری سیاره اختلاف زاویه دارد. بعضی دانشمندان دلیل کج بودن سیاره را برخورد یک جرم عظیم شاید هم اندازه یک سیاره سنگی در گذشته‌های دور با اورانوس می‌دانند. به این دلیل که سیاره به پهلو خوابیده‌است اورانوس طولانی‌ترین فصل‌ها را در بین دیگر سیارات داراست، یعنی هر فصل آن حدود ۲۱ سال زمینی طول می‌کشد. مدت چرخش اورانوس به دور خورشید ۸۴ سال زمینی است. ۴۲سال زمینی یا نیم سال اورانوسی قطب شمال رو به خورشید است و از آن نور می‌گیرد و نیم سال اورانوسی قطب شمال تاریک و قطب جنوب سیاره رو به خورشید است. با توجه به این قطبی که روبه خورشید است می‌بایست گرم تر از قطبی باشد که در تاریکی قرار دارد اما وویجر ۲ کشف کرد دمای اورانوس در همه جای آن حدود ۲۱۴- درجه سانتی گراد است. احتمالاً ساز و کاری ناشناخته حرارت را در جو سیاره پخش می‌کند.

منابع[ویرایش]

  • گروه نویسندگان (۱۳۹۰). اخترشناسی. ترجمهٔ بابک امین تفرشی. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۴۴۵-۷۹۵-۱.

جستارهای وابسته[ویرایش]