یونیتی
تصویر یونیتی در اوبونتو نت بوک ۱۰٫۱۰ |
|
| طراح(ها) | کانونیکال، گروه طراح اوبونتو، |
|---|---|
| آخرین نسخهٔ آزمایشی | ۰٫۲.۴۶ |
| زبانهای برنامهنویسی | والا |
| سیستمعامل | گنو/لینوکس |
| سکو | کامپیوترهای شخصی، نت بوکها |
| حجم فایل | ۱٫۳ مگابایت |
| زبانهای قابل دسترس | چند زبانه |
| وضعیت توسعه | فعال |
| گونه | محیط میزکار، شل |
| پروانه | الجیپیال، جیپیال |
| وبگاه | unity.ubuntu.com |
یونیتی (به انگلیسی: Unity) یک رابط پوسته برای میزکار گنوم است که توسط شرکت کانونیکال برای سیستم عامل این شرکت اوبونتو توسعه داده میشود. یونیتی برای اولین بار در اوبونتو ۱۰٫۱۰ نسخه نت بوک استفاده شد. این رابط کاربری برای استفاده بهینه از فضای صفحه نمایش به خصوص در نت بوکها طراحی شدهاست.[۱]
کنونیکال یونیتی را معرفی کرد تا طبق نظر توسعهدهندگان خود، کاربر پسندتر باشد و همچنین کاربران بیشتری را از خارج از دنیای گنو/لینوکس به این توزیع جذب نماید. این میزکار تنها برای توزیع اوبونتو و توسط کنونیکال ارائه میشود و در دیگر توزیعها به طور پیشفرض استفاده نمیشود.[۲]
محتویات |
سفارشیسازی [ویرایش]
یکی از کمبودهای میزکار یونیتی، عدم امکان سفارشیسازی مناسب است. به این معنا است که یک کاربر نمیتواند میزکار خود را چندان سفارشی و متفاوت کند و آن را بر اساس نیاز خود شکل ببخشد. به عنوان مثال نمیتواند آگاهسازیها (به انگلیسی: Notification) و موارد موجود در پانل بالا را با پانل سمت چپ ادغام کند و به پایین صفحه بیاورد (کاری که در کیدیئی ممکن است) و یا یک پنل دیگر اضافه کند و یا سایز پنل بالا را زیاد کند. دلیل اصلی این موضوع را باید در در دیدگاه و هدف توسعهدهنگان یونیتی جست که دسترسپذیری و راحتی در کار برای کاربر را بر فراهم آوردن محیطی حرفهای با امکان دسترسی به تمامی قابلیتهای ریز و درشت سیستم مقدم میدانند.[۲]
جلوههای ویژهٔ گرافیکی [ویرایش]
بعد از ارائهٔ یونیتی مدیرپنجرهٔ کامپیز به مدیر پنجرهٔ یونیتی تبدیل شد و گنوم ۳ نیز ماتر را برای مدیر پنجرهٔ میزکار خود برگزید. با وجود یک سری از ناهمخوانیها و ایرادها که کاربر را تا حدود زیادی از استفاده از سفارشیسازیهای کامپیز منع میکرد، اما این مدیر پنجره بصورت پیشفرض در اوبونتو از پس کارهای خود برمیآید و جلوههای روان و مناسبی را نمایش میدهد.[۲]
مدیریت پروندهها [ویرایش]
در یونیتی از مدیر پروندهٔ پیشفرض گنوم یعنی ناتیلوس استفاده میشود. این مدیر پرونده ساختار سادهای داشته و گزینههای کمی را برای سفارشی کردن محیط داراست. برای افزایش امکانات ناتیلوس، اسکریپتها و افزونههای فراوانی نوشته شدهاست که میتواند این مدیر پرونده را از نمونههای مشابه متمایز کند. همچنین دستکاری فایلهای پیکربندی این مدیر پرونده بسیار ساده و طبق روالی با ساختار استاندارد انجام میشود.[۲]
منابع [ویرایش]
- ↑ مشارکت کاربران - دانشنامه ویکیپدیای انگلیسی
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ احسان ترک. «Unity vs KDE ؛ کدام یک مناسب شماست؟». LinuxReview، ۱ خرداد, ۱۳۹۱.
|
|||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||