لکه زرد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لکه زرد
لاتین macula lutea
فهرست گری subject #225 1015
در سرعنوان‌های موضوعی پزشکی Macula+Lutea
دورلندز/السویر m_01/12509252
(a) عصب بینایی و مویرگ‌های خونی (b) نقطهٔ کور (c) صلبیه (d) مشیمیه (e) شبکیه (h) عنبیه (i) مردمک (j) قرنیه (k) زلالیه (l) ماهیچه‌های مژکی (m) عدسی (o) زجاجیه (p) لکهٔ زرد.

لکهٔ زرد یا ماکولا (به انگلیسی: Macula) بخشی از شبکیه است که بیشترین حساسیت به نور را دارد و موجب دید مستقیم و واضح می‌شود. لکه زرد برای کارهای دقیق مثل خواندن و رانندگی لازم است.

این لکه با شکل بیضوی حاوی رنگدانه‌های زرد و در نزدیکی مرکز شبکیه است. گودی مرکزی (fovea) که بیشترین تراکم یاخته‌های مخروطی چشم را داراست در لکهٔ زرد قرار دارد. یاخته‌های مخروطی گونه‌ای از یاخته‌های گیرندهٔ نور هستند که به مغز توانایی دیدن رنگ‌ها و جزئیات ظریف اشیا را می‌دهند و بیشتر در نور قوی تحریک می‌شوند. بنابراین، این بخش که در انتهای چشم و در راستای مردمک قرار دارد، در دقت و تیزبینی چشم نقش دارد. قطر لکهٔ زرد حدود ۲ میلی‌متر است.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

دژنراسیون ماکولا شبکیه

منابع[ویرایش]