عباس سماکار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عباس سماکار (زاده تهران) نویسنده، شاعر و فیلم‌ساز

وی در سال ۱۳۵۲ ابتدا به همراه خسرو گلسرخی, کرامت‌الله دانشیان، رضا علامه‌زاده و طیفور بطحایی به اعدام محکوم شد. حکم وی سپس به زندان ابد تقلیل یافت. او در آستانهٔ پیروزی انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ از زندان آزاد شد. سماکار در این دوره مدتی را در زندان دیزل‌آباد کرمانشاه به سر برد و در این دوره به همراه یحیی رحیمی طولانی‌ترین اعتصاب غذای تاریخ را به مدت ۸۶ روز انجام دادند.[نیازمند منبع] وی در دوره جمهوری اسلامی نیز مدت کوتاهی در زندان به سر برد و پس از آزادی مخفیانه از ایران خارج شد. وی هم اکنون مقیم آلمان است.


کتاب‌ها[ویرایش]

  • عباس سماکار. من یک شورشی هستم، خاطرات زندان. چاپ دوم. انتشارات مهراندیش، ۱۳۸۲. ISBN 964-6799-13-2. 

منبع[ویرایش]