پروژه وستوک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از وستوک)
پرش به: ناوبری، جستجو
مدل فضاپیمای وستوک در مرحلهٔ سوم پرتاب.
«وستوک» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر استفاده‌ها، وستوک (ابهام‌زدایی) را ببینید.

پروژه وستوک (به روسی: Восто́к) یک پروژه فضایی سازمان فضایی فدرال روسیه بود که شش فضاپیما داشت. بزرگ‌ترین افتخار این پروژه، پرتاب نخستین انسان فضانورد، یوری گاگارین با وستوک-۱ به‌سوی فضا بود.

برنامه‌ها[ویرایش]

پروازهای سرنشین‌دار وستوک[ویرایش]

ردیف نشان نام ماموریت پرتاب چرخه زمانی فرود سرنشین ویژگی
۱ Vostok-1 patch.svg وستوک ۱ ۱۲ آوریل ۱۹۶۱ ۱ ساعت و ۴۸ دقیقه ۱۲ آوریل ۱۹۶۱ یوری گاگارین نخستین پرواز آدمی در فضا
۲ Vostok-2 mission patch.jpg وستوک ۲ ۶ آگوست ۱۹۶۱ ۱ روز و ۱ ساعت و ۱۸ دقیقه ۷ آگوست ۱۹۶۱ گرمان تیتوف نخستین پرواز فضایی سرنشین‌دار که بیش از یک روز به درازا کشید.
۳ Vostok 3 4 Mission Patch.svg وستوک ۳ ۱۱ آگوست ۱۹۶۲ ۳ روز ۲۲ ساعت و ۲۲ دقیقه ۱۵ آگوست ۱۹۶۲ آندریان نیکولایف نخستین پرواز هم‌زمان دو فضاپیمای سرنشین‌دار
۴ Vostok 3 4 Mission Patch.svg وستوک ۴ ۱۲ آگوست ۱۹۶۲ ۲ روز و ۲۲ ساعت و ۵۶ دقیقه ۱۵ آگوست ۱۹۶۲ پاول پوپوویچ نخستین پرواز هم‌زمان دو فضاپیمای سرنشین‌دار
۵ Vostok 5-6 mission patch.jpg وستوک ۵ ۱۴ ژوئن ۱۹۶۳ ۴ روز و ۲۳ ساعت و ۷ دقیقه ۱۹ ژوئن ۱۹۶۳ والری بایکوفسکی بلندترین پرواز مداری
۶ Vostok 5-6 mission patch.jpg وستوک ۶ ۱۶ ژوئن ۱۹۶۳ ۲ روز و ۲۲ ساعت و ۵۰ دقیقه ۱۹ ژوئن ۱۹۶۳ والنتینا ترشکوا نخستین زن در فضا

برنامه‌های انجام نشده[ویرایش]

وستوک 6A[ویرایش]

وستوک ۷[ویرایش]

وستوک ۷ پرواز فضایی سرنشین‌دار ۸ روزه‌ای بود که برای هفتهٔ پایانی سال ۱۹۶۳ و سپس ژوئن ۱۹۶۴ برنامه‌ریزی شده و بوریس وولینوف را به عنوان فضانورد این برنامه برگزیده بودند.
مخالفت وزیر دفاع شوروی به لغو برنامه وستوک ۷ در سال ۱۹۶۳ انجامید. اما بار دیگر این برنامه زنده شده و برای ژوئن ۱۹۶۴ برنامه‌ریزی گردید. سرانجام نه تنها برنامه وستوک ۷ در آوریل سال ۱۹۶۴ رها شد، که همهٔ پروازهای برنامه‌ریزی شده فضاپیمای وستوک رها شده و با فضاپیمای چندسرنشینه وسخود جایگزین گردید. [۱]

وستوک ۸[ویرایش]

وستوک ۸ یک پرواز فضایی سرنشین‌دار ۱۰ روزه، برنامه‌ریزی شده برای هفتهٔ پایانی سال ۱۹۶۳ و به سرنشینی یوگنی خرونوف فضانورد روس بود. این ماموریت دومین پرواز فضایی مدار بالا برنامه‌ریزی شده بود که برنامه‌اش راهیابی به درون لایهٔ زیرین کمربند وان آلن و انجام آزمایش‌های پرتوشناسی و زیست‌شناسی بود.
برنامهٔ وستوک ۸ سرنوشتی همانند وستوک ۷ پیدا کرد و با مخالفت وزیر دفاع وقت شوروی لغو شد. سپس برنامه این پرواز دوباره زنده شده و این بار به صورت پرواز گروهی ۱۰ روزه و با نام وستوک ۹ برای پایان سال ۱۹۶۴ برنامه‌ریزی گردید. هر چند سرانجام همه پروازهای وستوک در فوریه ۱۹۶۴ با فضاپیمای چندسرنشینه وسخود جایگزین شدند. [۲]

وستوک ۹[ویرایش]

وستوک ۱۰[ویرایش]

وستوک ۱۱[ویرایش]

وستوک ۱۱ یکی از ماموریت‌های پروازی فضاپیمای وستوک بود که برای آزمایش ابزارهای ناوبری برنامه‌ریزی شده و قرار بود ولادیمیر کاماروف سرنشینی آن را بر عهده داشته باشد.
این ماموریت نخستین بار در روزهای آغازین نوامبر سال ۱۹۶۲ پیشنهاد شد و قرار بر این بود که فضاپیمای وستوک در این ماموریت دگرگونی‌هایی را به خود ببیند. مهم‌ترین این دگرگونی‌ها برداشتن صندلی پران و جایگزینی آن با یک ترمز هوایی بود که به صورت توکار در فضاپیما جاسازی می‌شد. ترمز موشکی وستوک که در خطوط چترنجات فضاپیما جاسازی شده بود، همانگونه که سپس‌تر در وسخود مورد بهره‌برداری قرار گرفت، فرودی نرم را برای فضاپیما به ارمغان می‌آورد.
پیش از لغو پرواز وستوک ۱۱ در ژوئن سال ۱۹۶۵، همهٔ ماموریت‌های وستوک از بهار ۱۹۶۴ به این سو رها شده بودند. [۳]

وستوک ۱۲[ویرایش]

وستوک ۱۳[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «دانش‌نامهٔ فضانوردی - وستوک ۷». بازبینی‌شده در ۲۳ آذر ۱۳۹۲. 
  2. «دانش‌نامهٔ فضانوردی - وستوک ۸». بازبینی‌شده در ۲۳ آذر ۱۳۹۲. 
  3. «دانش‌نامهٔ فضانوردی - وستوک ۱۱». بازبینی‌شده در ۲۳ آذر ۱۳۹۲. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]