مکانیک مداری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ماهواره‌ای در حال گردش به دور زمین با سرعت مماسی و شتاب به درون

مکانیک مدارییا اخترپویاشناسی (astrodynamics) شاخه‌ای است از مکانیک آسمان که به مطالعهٔ حرکت ماهواره‌های ساخت بشر و فضاپیماهای کاوشگر می‌پردازد.

مکانیک مداری برنامه‌ای است مبنی بر پرتابه‌شناسی و مکانیک سماوی برای روبرو شدن با مشکلات عملی مربوط به حرکت راکت و فضاپیماها. حرکت این اشیا معمولا بر اساس قوانین حرکت نیوتن و قانون جهانی گرانش نیوتون محاسبه می‌شود. این یک رشته اصلی برای طراحی و کنترل در ماموریت‌های فضایی است. سیستم مکانیک مداری با استفاده از نیروی گرانش بین فضاپیماها و ساختارهای کیهانی همچون سیاره‌ها، ماه‌ها و دنباله‌دارها شکل می‌گیرد. تمرکز مکانیک مداری بر روی مدار فضاپیماها، مانورهای مداری، تغییر مدار فضاپیماها و مامورت‌های بین سیاره‌ای است و همچنین در استفاده برنامه‌ریزها برای پیش‌بینی نتایج ماموریت پیشرانش فضایی استفاده می‌شود. نسبیت عام نیز تئوری‌های دقیقی در مورد قوانین نیوتن و از جمله مدارها دارد.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Orbital mechanics»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۵ مه ۲۰۱۲).