هدفون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هدفون مدل Sennheiser HD555 که در محیط‌های ضبط و نشر آواها از آن استفاده می‌شود

هدفون (به انگلیسی: Headphone) یا دوگوشی[۱]، از دو بلندگوی کوچک (در بعضی موارد یک بلندگو) که بر روی گوش کاربر قرار می‌گیرد تشکیل شده است و از طرفی به یک مولد صوت مثلا تقویت‌کننده صدا، رادیو یا پخش کننده دیسک فشرده متصل می‌شود. نام‌های دیگری که برای این وسیله استفاده می‌شود stereophones و هدست است و یا به انواعی که درون گوش قرار می‌گیرند earphones نیز اطلاق می‌شود. در مخابرات به مجموع هدفون و میکروفون که مثلا در تلفن برای یک ارتباط دوطرفه استفاده می‌شوند، هدست (به انگلیسی: Headset) گفته می‌شود.

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. دوگوشی واژه‌ی مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی به جای headphone در انگلیسی است.«فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان: 1376 تا 1385». فرهنگستان زبان و ادب فارسی. بازبینی‌شده در ۲۴ آذر ۱۳۹۰.