هدفون
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
هدفون مدل Sennheiser HD555 که در محیطهای ضبط و نشر آواها از آن استفاده میشود
هدفون (به انگلیسی: Headphone) یا دوگوشی[۱]، از دو بلندگوی کوچک (در بعضی موارد یک بلندگو) که بر روی گوش کاربر قرار میگیرد تشکیل شده است و از طرفی به یک مولد صوت مثلا تقویتکننده صدا، رادیو یا پخش کننده دیسک فشرده متصل میشود. نامهای دیگری که برای این وسیله استفاده میشود stereophones و هدست است و یا به انواعی که درون گوش قرار میگیرند earphones نیز اطلاق میشود. در مخابرات به مجموع هدفون و میکروفون که مثلا در تلفن برای یک ارتباط دوطرفه استفاده میشوند، هدست (به انگلیسی: Headset) گفته میشود.
پیوند به بیرون [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ دوگوشی واژهی مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی به جای headphone در انگلیسی است.«فرهنگ واژههای مصوّب فرهنگستان: 1376 تا 1385». فرهنگستان زبان و ادب فارسی. بازبینیشده در ۲۴ آذر ۱۳۹۰.
| این یک نوشتار خُرد الکترونیک است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |